Lucas Hirsch

Skinny Love

2012-01-26T22:12:00.003+13:00

Ik hoef u denk ik niet uit te leggen wie Bon Iver is. Hij schreef het prachtige nummer Skinny Love dat nu door een zenuwachtige Britse tiener met de naam Birdy(?) opnieuw is uitgebracht. Ik zag Bon Iver een jaar of wat terug in Paradiso optreden en ik heb tot nu toe geen beter optreden gezien. Skinny Love, wat een nummer, als het door Bon Iver wordt gebracht....

The New York to Pittsburgh and Back Dutch Poetry Tour

2012-01-19T23:37:00.002+13:00

Kleine Revolutie Producties presenteert:

The New York to Pittsburgh and Back Dutch Poetry Tour

In april reizen de dichters Pieter Boskma, Hélène Gelèns, Erik Jan Harmens, Lucas Hirsch, John Schoorl en Joost Zwagerman af naar New York en Pittsburgh om Amerikaanse poëzieliefhebbers in aanraking te laten komen met de bloeiende diversiteit van de Nederlandse poëzie. De dichters, allen sterk geïnspireerd door de Amerikaanse literatuur, onderzoeken waarom de invloed hiervan op hun poëzie zo groot is. Gelijktijdig proberen ze een antwoord te vinden op de vraag of Nederlandse poëzie ook Amerikaanse dichters kan beïnvloeden.

• Vrijdag 13 april 2012: Columbia University, New York
• Zaterdag 14 april 2012: Poets House, New York
• Dinsdag 17 en woensdag 18 april 2012: City of Asylum, Pittsburgh
• Vrijdag 20 en zaterdag 21 april 2012: Ledig House, Omi (New York)

De dichters zullen onder andere door middel van columns in landelijke dagbladen, blogs en twitter het thuisfront op de hoogte houden van deze unieke trip. Het Amerikaanse literair tijdschrift Pleiades: A Journal of New Writing publiceert in juni 2012 vertaald werk van de Nederlandse dichters die deelnemen aan deze toer.

Deze toer wordt mogelijk gemaakt door steun van het Nederlands Consulaat in New York(Ministerie van Buitenlandse Zaken), LIRA en het Nederlands Letterenfonds.

Kleine Revolutie Producties

Here is Igor......

2011-12-12T03:29:00.003+13:00

(Loose moral).

(Running up the hill).

Het omslag, een portret & kalfjes

2011-11-20T01:56:00.003+13:00

Vrijdag met fotograaf Jochem Jurgens op stap geweest om het omslag te schieten voor mijn nieuwe bundel "Dolhuis". Het was een geweldige dag die werd afgesloten met het schieten van een portret in zijn studio te Amsterdam. Ik ben heel benieuwd naar het resultaat.

Zondag Kunstlijn Haarlem & Galerie Vennik

2011-11-07T00:46:00.002+13:00

Here is Igor....

2011-11-04T06:40:00.003+13:00

(Diggin' the Gold).

(Bread & Butter).

Wanda Jackson

2011-10-28T10:53:00.001+13:00

Vriend John Schoorl had het geweldige idee dat we naar Wanda Jackson moesten in het Patronaat. Wel, het was geweldig. Een geweldige muzikant die o.a. met Johnny Cash, Elvis en nu ook met Jack White werkte. Wat een avond! Dank John!

2xIgor

2011-10-26T05:19:00.002+13:00

(Feel the love).

(What's cookin').

Louise Bourgeois

2011-10-18T21:24:00.004+13:00

Louise Bourgeois, the French-born but American-in-spirit artist died on May 31 at 98. Her giant spider sculptures are everywhere, museum curators having rightly seen in them their simultaneous arachno-grace and arachno-fierceness. Here was a woman whose work and person both expressed this artful duality. Aldus het hier te lezen artikel.

Ik heb vaker berichten gepost over mooie exposities in De Hallen te Haarlem. U weet wel, die mooie plek in Haarlem waar contemporaine kunstenaars die net op het punt staan door te breken, of in dit geval al een groot en mooi oeuvre hebben opgebouwd, hun werk kunnen laten zien. Gek genoeg is De Hallen bekender in het buitenland dan in Haarlem zelf. Vraag de gemiddelde Haarlemmer over De Hallen en ze zullen je vragend aankijken. Spreek je in New York of Chicago met kunstenaars over De Hallen, dan wordt er 9 van de 10 keer bevestigend gereageerd. De Hallen te Haarlem dus, een zo broodnodige voorloopfunctie voor de kunst in Nederland en voor de rest van de scene. Als je de lijst van kunstenaar bekijkt die er de afgelopen jaren hebben geexposeerd dan kan je bijna niet anders concluderen dat we heel trots op De Hallen moeten zijn in Haarlem. Nu maar hopen dat ze dat ook begrijpen bij de gemeente, ik denk het wel. Anyhow, ga kijken naar de geweldige tenttonstelling die er nu wordt getoond! Kijk voor meer informatie alhier.

Holland Doc op z'n best!

2011-10-16T03:36:00.002+13:00

(HD 1).

(HD 2).

Vanuit het multiculturele Den Haag reizen Felix Rottenberg en jongeren-imam Yassin Elforkani (28) naar Limburg, waar de PVV een grote aanhang heeft.

Wat een prachtige docu! Wat sluit het fijn aan bij mijn nieuwe bundel.....

2xIgor

2011-10-14T12:14:00.005+13:00

(Never More).

(Nothing else matters).

Igor, again....

2011-09-27T07:33:00.003+13:00

(Bad Hair Day).

(Gone Fishin').

Igor double

2011-09-23T09:55:00.003+13:00

(Bad Day).

(Alien).

Igor

2011-09-21T05:48:00.002+13:00

(Heart-body).

Paul & Detroit

2011-09-21T00:40:00.005+13:00

Of bekijk de flash versie.

Zondagavond heb ik met veel plezier gekeken naar Paul Rosenmöller's het land van Obama - Detroit, stad in verval dat de Ikon uitzendt op Nederland 2. Je werd door Paul door de arme wijken van Detroit geleid en ondanks de algehele misere die Paul ons voorschotelde bleken er toch nog inwoners van Detroit te zijn die de hoop niet hadden opgegeven. Maar het moet gezegd, Paul schetste in deze aflevering een zwarte, barre toekomst voor deze ooit zo booming stad. Ik schrijf dit stukje omdat mij het gevoel bekroop dat Paul eigenlijk alleen maar het (aller) slechtste dat Detroit te bieden heeft, heeft belicht zodat er naar mijn idee wederom een heel slecht plaatje wordt geschetst van Detroit en dus wellicht de Verenigde Staten. Je zou bijna denken, en ik spreek hier voor mezelf, dat Paul zo graag wil laten zien wat er allemaal wel niet mis is met de Verenigde Staten en dus het kapitalisme.

Ik kreeg het idee dat Paul zijn gelijk probeerde te halen en voorbeelden zocht om zijn persoonlijke, ietwat linkse visie op de wereld kracht bij te zetten. Vind ik persoonlijk geen objectieve nieuwsgaring, iets wat ik wel van de Ikon zou verwachten.

Ik ben persoonlijk nog nooit in Detroit geweest, wel dit jaar nog in de staat Michigan waarin Detroit ligt. Inderdaad is Michigan zwaar getroffen, maar het was niet allen maar ellende en zwartgaligheid wat ik daar aantrof.

Ergens vorig jaar stuitte ik per ongeluk op een zeer fijne documentaire over Detroit gemaakt door niemand minder dan Johnny Knoxville met de titel Detroit Lives (1 t/m 3). Hij deed dit in opdracht van schoenenmerk Palladium (u weet wel die schoenen die hip waren ergens halverwege de jaren '90). Knoxville laat in deze documentaire zien dat Detroit inderdaad in verval is geraakt maar dat er allerlei nieuwe, positieve en vooral frisse initiatieven worden ondernomen om de stad weer leefbaar te maken. Ik heb voor het gemak het eerste deel beneden gepost en u kan hier deel 2 & 3 bekijken.

Het rare van Paul's documentaire is dat je hier bijna niets van terugziet en dat vind ik zo jammer. Was het niet heel mooie geweest als Paul twee kanten van het verhaal had verteld, want dat is nog steeds het idee achter Amerika, de "yes we can" en "reinvent yourself" mentaliteit waarmee het land zo groot is geworden. Ik ben benieuwd waar Paul de komende weken mee aan gaat komen. Detroit was in iedergeval niet zijn beste documentaire tot nu toe.

Igor

2011-09-19T04:05:00.002+13:00

(Talking Crow).

Automatic Sam & The Giant Tiger Hooch

2011-09-14T22:34:00.003+13:00

(The Giant Tiger Hooch).
Vrijdag treed ik op met The Giant Tiger Hooch in Café Pakhuis Wilhelmina. Automatic Sam is ook van de partij, gaat leuk worden!

Igor blijft op mijn tekenblok verschijnen

2011-09-13T07:49:00.004+13:00

(Bad Weather Vibe).

(Igor's Flight Plans).

(Igor's Nightmare).

Igor

2011-09-10T01:21:00.005+13:00

(Igor Likking Pussy).

(Igor Man of God).

(Igor Enlightened).

Stad als Podium - Book Clubbing

2011-09-08T23:10:00.000+13:00

Book Clubbing#Heiligland | Stad als Podium

zaterdag 10 september 2011

Een intieme avond met literatuur, muziek, ‘food and drinks’ in de tuinzaal van het ABC gelegen aan de lommerrijke Egelantiertuin. Korte voordrachten uit Nederlandse literatuur worden vergezeld en afgewisseld door een dj-set en live muziek. Muzikanten en auteurs lichten hun werk toe in persoonlijke gesprekken. Met: Lucas Hirsch, Erik de Loor (BookTunes, Harlem Jungle), Maurice Seleky en Case Mayfield.

Vanaf 19 tot 22 uur, entree via passepartout SAP

Waar:
ABC foyer en Egelantiertuin
Groot Heiligland 37-47, 2011 EP Haarlem
(entree via ABC en via 37PK/Galerie 37)

Info:

37PK, 023-5518432, info@37pk.nl, www.37pk.nl
Klein Haarlem, info@kleinhaarlem.nl, www.kleinhaarlem.nl
ABC Architectuurcentrum, 023- 5340584, info@architectuurhaarlem.nl, www.architectuurhaarlem.nl

www.architectuurhaarlem.nl

Gevonden foto's

2011-08-31T09:03:00.010+13:00

(Bloemendaal aan Zee).

(Bloemendaal aan Zee).

(Bloemendaal aan Zee).

(Jan Fabre Kröller-Müller).

(Jan Fabre Kröller-Müller).

(Jan Fabre Kröller-Müller).

(Radio Kootwijk).

Gevonden Letters Vrijdag

2011-08-27T02:58:00.003+13:00

Gevonden Letters Donderdag

2011-08-19T03:33:00.001+13:00

Gevonden Letters Woensdag

2011-08-18T03:25:00.005+13:00

Tijdens de middag-break ging ik een pak melk halen en vond ik een bakje letters en maakte het volgende werkje:

Volle maan en Haarlem bij nacht

2011-08-17T11:26:00.008+13:00

Wel het verhaal gaat als volgt. Het is volle maan en ik kan niet slapen, ik kan al de hele week niet slapen en ik voel me slecht. Geeft niet, komt wel weer goed, heb zelfs een gedicht geschreven. Anyhoe, ik ben een wandeling gaan maken door nachtelijk Haarlem en het was rustig en wonderschoon, de Grote Markt lag er prachtig bij en de 5-Hoek is prachtig. Ik schoot er deze foto's. Ik heb lang staan kijken naar die schoen. Toch wonderlijk dat iemand zijn/ haar schoen verliest en dan denkt van goh! laat ik die maar gewoon liggen wat ik heb toch nog een rechter? Wonderlijk. Ook wonderlijk was het kunstwerk dat ik trof in een etalage. Als ik het me goed kan herinneren is het van Caroline de Bruijn (slapeloosheid en slaaptekort veroorzaken echt vergeetachtigheid).

Zaterdag weer eens sinds lange tijd op Ruigoord geweest om samen met The Hooch op te treden op Landjuweel. We waren te gast op het podium van Carlos, Carlos heeft de plaat van The Hooch opgenomen in zijn huiskamer te Ruigoord en wij stonden daar dus, en wat een regen! Wel heel gezellig weer en toen ik het eerste gedicht inzette brak de zon door. Soms mis ik Simon opeens heel erg. Ruigoord I love you!

Net bij thuiskomst mijn Ipod aangezet en het eerste nummer dat RANDOM door de speakers kwam was The Funeral van Band of Horses, ooit nog eens met vriend J. te A. gezien in Utrecht, dat was een fijne avond... deze is voor jou J.!!

Oh en ik mis mijn matti's van de Bothastraat, Ed en Ro.

Deze is voor jullie:

Pappa gaat proberen te slapen..

Magneet Festival

2011-08-16T23:17:00.004+13:00

Na een nat maar fijn Landjuweel op Ruigoord even geen zin om weer naar De Parade te gaan om yuppen rose te zien drinken? Kom dan naar het nieuwste initiatief dat Amsterdam sinds dit jaar rijk is, kom naar het Magneet Festival. Vrijdag 26 zal ik met de blues stampende bende die zich The Giant Tiger Hooch noemt optreden en ik heb er zin in!

Natte pret op Elswout

2011-08-09T21:35:00.002+13:00

Ja het was nat, maar dat mocht de pret niet drukken! De ruim 150 aanwezige toeschouwers moesten halverwege het festival het koetshuis in en dat was zelfs gezelliger dan dat het al was. Hieronder een verslag van een verregende journalist en hier eentje online.

IJmuider Courant

8 augustus 2011 maandag

Poëzie met poncho's en plu's op bedje van nat Elswoutgras

SAMENVATTING
overveen - Het Poëziefestival op Elswout is tijdens vorige edities wel eens drukker bezocht dan afgelopen zaterdag. Het regende dan ook nogal al.

VOLLEDIGE TEKST:
De ruim honderd poëzieliefhebbers die de weergoden wél hebben getart, weten - als de regen eenmaal overgaat in onweer en plensbuien - allemaal net een droog plekje te bemachtigen in een van de twee koetshuizen op het landgoed. Daar wordt de voordrachtmiddag vrolijk voortgezet.

Het spits wordt deze middag -georganiseerd door stichting Kleine Revolutie Producties in samenwerking met Staatsbosbeheer - afgebeten door Sylvia Hubers. Er komen overbodige goden voorbij, en Haarlemse klokkenspelen , een geurige meneer en haar natste gedicht als inmiddels vette druppels omlaag komen. Ondanks het weer blijft Hubers opgewekt. Misschien wel omdat haar derde bundel, God gaf ons apparaten in wording is.

Het tweede optreden is ernstiger van toon. Pieter Boskma leest uit zijn bundel Doodsbloei , geschreven naar aanleiding van het overlijden van zijn vrouw. ,,Eigenlijk is er niet iemand de hoofdfiguur in Doodsbloei , maar de rouw in eigen persoon , aldus de dichter, die constateert dat zijn boekjes aardig nat worden.

Die zorg heeft ook Coen van Athenaeum Boekhandel die in zijn kraam de bundels droog probeert te houden.

Als de Amerikaanse dichter, Stephen Frech gelezen heeft, vindt presentator Lucas Hirsch het buiten mooi geweest. In een van de koetshuizen nestelt het publiek zich op banken en strobalen.

Bij wijze van intermezzo speelt violist Suzanne Groot, bekend van Bach in de bagger , de eerste drie delen van Bachs 1ste Partita. Dat wordt dus Bach.bij donderslag .

Van de bosrand klinkt gekwinkeleer. Er ontstaat welhaast een zondags Vroege Vogels-gevoel.

Na de pauze staan onder meer Wayne Miller (VS) en Georgiër David Dephy op het program. Miller klinkt als een college-student uit de film Dead Poets Society . Dephy haakt in bij het Noorse drama waarbij ook een Georgisch meisje van 19 omkwam.

Daar staat dan weer het hilarische optreden van de Brugse dichter Delphine Lecompte tegenover met een overpeinzing over de schuttersvereniging van haar man: ,,Vrouwen mogen hier niet schieten omdat ze te fragiel en te wraakzuchtig zijn. Zij leert ons en passant dat vijzen Vlaamse schroeven zijn. Ze weet zich de lachers op haar hand met teksten als: ,,Ik heb twee opgezette konijnen thuis. In het gedicht heb ik er hazen van gemaakt. Dat klonk beter.

En het gedicht Opwindaapje uit de bundel Verzonnen prooi is ook heel erg mooi.

De zon schijnt in Haarlem - Poëziefestival Elswout

2011-08-06T19:40:00.004+13:00

De buitenlandse dichters David Dephy, Wayne Miller en Stephen Frech zijn reeds in Haarlem gesignaleerd en de zon begint weer vrolijk te schijnen in Haarlem, dus het is weer tijd voor Poëziefestival Elswout, ik zie u vanmiddag rond de klok van 14.00 op landgoed Elswout! We beginnen om 14.30. Ik raad u aan vroeg te komen om een mooi plekje te veroveren in de zon!

Poëzie in zomerse sfeer tijdens Elswout-festival

2011-08-04T00:38:00.000+13:00

Haarlems Dagblad

3 augustus 2011 woensdag

Poëzie in zomerse sfeer tijdens Elswout-festival

Aan Poëziefestival Elswout, dat komende zaterdag voor de derde keer plaatsheeft, doen dit jaar voor het eerst dichters uit niet-Nederlandstalige landen mee. Wayne Miller en Stephen Frech komen uit de Verenigde Staten. David Dephy is Georgiër. Hij zal zijn werk in Engelse vertaling lezen.

Poëziefestival Elswout is een initiatief van stichting Kleine Revolutie Producties van de Haarlemse dichter Lucas Hirsch. Met Jessica Kroskinski is hij verantwoordelijk voor het programma. Hirsch leerde Kroskinski kennen via het secretariaat van literair tijdschrift De Revisor. Ilja Pfeiffer hoorde daar dat de initiatiefnemer van Kleine Revolutie Producties naar een rechterhand op zoek was, en wist meteen wie Hirsch moest hebben.

Kroskinski: ,,We hebben weer een gevarieerd programma weten samen te stellen. Lucas is een paar keer in Amerika geweest om er op te treden. Daar heeft hij Miller en Frech leren kennen. Stephen vertaalt ook poëzie uit het Nederlands en heeft een bundel gepresenteerd met gedichten over Rembrandt van Rijn. We gaan ervan uit dat veel bezoekers de Engelse taal wel beheersen, maar we hebben de buitenlandse dichters wel gevraagd om niet de meest ingewikkelde teksten van stal te halen.

Aanvankelijk zou ook de Zuid-Afrikaanse dichter Ronelda Kamfer haar opwachting maken. Zij zag zich genoodzaakt af te zeggen vanwege haar zwangerschap, waardoor haar het vliegen werd ontraden.

Ook de aangekondigde Maria Barnas zal geen acte de présence geven op het gazon van Elswout. Voor haar in de plaats zal de Haarlemse stadsdichteres Sylvia Hubers het festival met haar aanwezigheid opluisteren. ,,Met Pieter Boskma, Elmar Kuiper, Alexis de Roode en de Vlaamse Delphine Lecompte hebben we dus een mooi programma. Tussen de dichters door neemt violiste Suzanne Groot het muzikaal aandeel van de middag voor haar rekening. Er is een stand van Athenaeum Boekhandel, waar bundels van de deelnemende dichters verkrijgbaar zijn, hopelijk ook van de buitenlanders , vertelt Kroskinski.

,,We beginnen wat vroeger dan de vorige keren. We hebben gemerkt dat het begin augustus met het invallen van de avond toch opeens een stuk kan afkoelen.

,,Er is overigens een slecht-weerscenario. Bij regen worden beide koetshuizen op het landgoed voor het publiek opengesteld, met een partytent er tussenin. In alle opzichten is de samenwerking met Staatsbosbeheer ook dit jaar weer geweldig. Boswachter Marieke Schatteleijn heeft ons met van alles en nog wat fantastisch geholpen. Poëziefestival Elswout maken we echt met elkaar. In die prachtige omgeving is de sfeer uitstekend. Traditioneel nodigen we iedereen uit lekkere picknickspullen mee te brengen. Dat hoort ook bij deze bosrijke locatie. Er zijn gezellige picknickbankjes, maar neerzijgen op een laken of dekentje op het landgoedgras is natuurlijk helemaal zoals je het je voorstelt. De Orangerie van Elswout heeft ook een kraam staan waar consumpties verkrijgbaar zijn.

,,Voor het eerst gaan we dit jaar met de pet rond. Zonder subsidie van het Nederlands Letterenfonds was het nooit gelukt die buitenlandse namen naar hier te krijgen. Gelukkig steunt de gemeente Haarlem ons financieel. Maar over de hele linie merk je, ook met poëzie, dat sponsoring en subsidie niet meer zo vanzelfsprekend zijn.

nuel gieles

Poëziefestival Elswout, Elswoutslaan 22, Overveen, 6 aug. 14.30-17.30u.

Sylvia Hubers op Elswout

2011-07-15T03:09:00.004+13:00

The National & heel veel regen

2011-07-13T21:22:00.005+13:00

Verkleed als condoompjes zaten J., S., mijn vrouw en yours truly op de tribune van Caprera te Bloemendaal te wachten op het optreden van het jaar. The National zou een optreden verzorgen in een "intieme" setting. Overdag scheen de zon nog, maar toen ik de deur achter mij dichttrok rond de klok van 20.00 begon het zacht te regenen. Eenmaal in Caprera aangekomen begon het harder en harder te regenen. Fijn! Om 20.30 waren we allen zo nat dat de regen langs mijn bilnaad richting schoenen gleed. Caprera deelde poncho's uit en dat scheelde een beetje aangezien het ook flink waaide. The National begon netjes rond de klok van 21.00 en de sfeer zat er meteen goed in. Frontman Matt Berninger zette in met "Runaway" No I wont be no runaway What makes you think I'm enjoying being led to the flood?. Hoe gevat, niet waar? Vervolgens speelde The National een aantal nummers die ze niet vaak lieten horen, zo speelde zij "Sorrow" en van mijn favoriete nummers. En oh ja, het ging harder regenen, had ik dat al gezegd?

Het mocht de pret echter niet drukken, het concert was geniaal en The National sloot af met een gezellig onderonsje met het publiek. De bandleden liepen van het podium af, rondden de vijver en wandelden naar het publiek dat op de tribune zat. Ze brachtten "Vanderlyle Crybaby Geeks" akoustisch ten gehore. Een super mooie afsluiter van een avond waar je later van zegt, daar waren WIJ bij.

Poëziefestival Elswout 6 augustus 2011

2011-07-04T00:15:00.005+13:00

Revival

2011-06-30T08:31:00.002+13:00

(Soulsavers - Revival)

Mijn Ipod speelde vandaag een nummer dat zich in mijn hoofd vastschroefde. Dit nummer heet "Revival" van Soulsavers. Een bandje waar ik persoonlijk nog nooit van gehoord had. Het nummer deed me meteen denken aan de geweldige HBO serie Carnivàle . Deze serie kent helaas maar twee seizoenen en werd wegens geldgebrek (het verhaal gaat dat elke aflevering rond de 1 miljoen dollar kostte) gestaakt. Het ironische van dit verhaal is dat de serie zich afspeelt tijdens The Great Depression in het zuiden van de VS. Het verhaal volgt een Freak Show opweg door de zuidelijke staten van de VS. Check de website van deze geweldige serie en ga 'm zien! Anyhow, dat nummer zat dus vast in mijn hoofd en besloot de clip te zoeken op Youtube die bij het nummer is gemaakt, en wat blijkt? Het pakt precies de sfeer van Carnivàle.

De dag dat ik naar de Arctic Monkeys ging

2011-06-25T03:09:00.004+13:00

John is een baas! Zijn nieuwe boek is de bom en ik ben fan! Zo ook De Volkskrant en oh ja, The Giant Tiger Hooch speelt in Dwaze Zaken vanavond, kom kijken! Nieuwe plaat!

De dag dat ik naar de Arctic Monkeys ging

Voorbeschouwing Muziek

Donderdag treden de Arctic Monkeys op. John Schoorl over de opwinding vooraf fragment uit zijn pasverschenen boek.

Op de dag dat ik naar de Arctic Monkeys ging, achter-volgden twee katten elkaar over de dijk. Een reiger liet met een slingerende beweging een levende paling in zijn keel zakken. Er klonken geluiden, er waren bewegingen, en die waren er niet zomaar. De buurvrouw lapte de ramen en zou het nooit te weten komen, net als de pompbediende, de brugwachter, de visboer en de gepen-sioneerde slager.

Niemand wist wat er ging gebeuren, deze dag. Ze waren er niet bij, waren ergens anders, en hadden er ook niet bij gekund. Ze konden niet weten dat er een hek zou worden opengemaakt. We zouden naar binnen stromen. Ergens binnen in ons rammelde een fanfareorkest er een kwieke avondmars uit.

Het was de dag dat ik naar de Arctic Monkeys ging, naar vier snotjongens uit High Green, Sheffield.

Het was maandag 27 februari 2006. Ik ging naar De Melkweg. Ik moest er naartoe, omdat er wat aan de hand was. Ik moest er naartoe omdat er als muziekliefhebber geen weg meer terug was, er was een NIEUW bandje. Ze hadden één single I Bet You Look Good On The Dance-floor en die had ik gekocht, terwijl ik nooit singles koop. Die single was héél goed.

Ik dacht aan die zin van Jonathan Richman, bekend ge-worden met zijn Modern Lovers: How in the world were they making that sound? Bij hem ging het over The Vel-vet Underground, maar de vraag was raak: Waar kwam de sound van de Arctic Monkeys vandaan?

Uit Sheffield dus, en die snotjongens waren verknocht aan hun eigen Northness, hun Noord-Engelse ziel. In de jaren tachtig hadden ze in Sheffield bliep-bliep-bandjes (Human League, Heaven 17), tien jaar later Britpoppers als Jarvis Cocker (Pulp) en nu nog Richard Hawley ('de Sheffield Sinatra'), met zijn melancholie van natgere-gende kermisavonden.

Er was die dekselse 20-jarige voorman Alex Turner, een bedeesd, pukkelig scharminkel met het kapsel van een 8-jarige die net uit zijn bed komt. Hij snerpte en kauwde in Yorkshire-dialect. De teksten, daar was ook iets mee aan de hand, want wat zoekt zo'n gast tekstueel gezien in het hoerencircuit, of waarom gebruikt hij slang?
Hij had Alan Sillitoe in zijn vizier, de Engelse Ernest Hemmingway, met zijn rauwe realisme van de arbei-dersklasse. Uit de verfilming van het debuut van Sillitoe haalde hij de titel van het debuut van de Arctic Monkeys, The Dreamer. Zijn leraar Engels had 'm een duwtje gegeven naar de literatuur, en zo kwam hij terecht bij de Engelse punkdichter John Cooper Clarke.

Turners vader speelde saxofoon, gaf muziekles op een middelbare school en was een echte jazzcat. Zelf luis-terde hij als kind naar hip-hop, maar raakte al snel verslingerd aan gitaarbands als Oasis en The Strokes. Was het goed, op de dag dat ik naar de Arctic Monkeys ging? Het was héél goed.
Nog bijzonderheden? De bassist droeg een shirt van Sheffield United, terwijl de andere bandleden fans zijn van Sheffield Wednesday.

Het is bijna 23 juni 2011.
Het is bijna de dag dat ik wéér naar de Arctic Monkeys ga, nu in Paradiso.
Het is vijf jaar muziek verder, er is nog meer opwinding bijgekomen, die er bij moest komen. Ver vooruit liep een zwarte Amerikaan die José James heet, met een geweldig debuut: Winterwind. Het was zingjazz, van het zeldzame overtuigende soort. Voorts was er The Soft Pack, met gave rammelpop. Ik zag The Black Keys wow. Een jam-sessie van The Roots bizar goed. De kekke nederfunk van The Lefties Soul Connection, de beloftes van The Hype en de Giant Tiger Hooch. En toch weer de Arctic Monkeys, die in vijf jaar op volle snelheid onstuitbaar doorkachelden. Niet langer heb ik alleen die eerste single van de band, ze hebben een eigen hoek(je) in de muziek-kast. Na het debuut kwamen er in noodtempo drie cd's bij, waarvan de laatste net uit is: Suck it and See.

Maar de Arctic Monkeys is vooral Alex Turner ge-worden. Want het voormalig scharminkel werkte aan zijn eigen muzikale loopbaan, en kreeg stevige verkering met topmodel en televisiepresentatrice Alexa Chung. Turner maakte eigenhandig een sfeervolle soundtrack voor de film Submarine, en vormde met gabber Miles Kane The Last Shadow Puppets wat klonk als een wonderlijke reis door de popgeschiedenis: ingenieuze blanke huppelpop met strijkers, galm en samenzang. Net als met de Arctic Monkeys was het weer de eerste single die het 'm deed: Standing Next To Me.
Je kunt eigenlijk zeggen dat de dag dat ik weer naar de Arctic Monkeys ga, de dag is geworden dat ik naar Alex Turner ga.

Wat er na het Ledig House gebeurde

2011-06-22T07:59:00.003+13:00

(The Ledig Crew).

Het is stil. Stil in mijn hoofd, mijn lichaam en mijn dagelijkse bezigheden. De rust die ik in Omi heb genomen heb ik opgevouwen en in mijn rugzak mee naar huis genomen om deze vervolgens weer om te slaan als een poncho. En dat voelt goed, sterker nog, ik ben thuis waar ik zijn wil. Tuurlijk is het moeilijk deze rust vast te houden als je voor een bank werkt, festivals organiseert, optreedt en ook nog schrijft. Maar de basis ligt er en die laat ik me niet meer afnemen.

Vorige week een zware sessie gehad met mijn redacteur van de AP. De titel (Freak Show) is gesneuveld en de 45 gedichten die ik mee naar huis nam zijn geslonken tot het magische getal 35. Voorlopig houd ik de titel even voor mezelf, want ik weet niet of ik het nogmaals zal veranderen. Alles is veranderlijk en constant in beweging. Zo ook Poeziefestival Dichters in Elswout. Even waren we bang dat we de gelden niet rond zouden krijgen maar de gemeente Haarlem is ons goedgezind en heeft ons het aangevraagde bedrag toegewezen, Go Haarlem!! Het gaat dit jaar een internationaal festival worden en hopen ook dit jaar weer een groter publiek te trekken. Het eerste jaar zaten we op 150 - 200 man/vrouw, het tweede jaar op 350 - 400, en dit jaar hopen we tussen de 400 en 500 bezoekers te trekken. En ja het is nog steeds GRATIS toegankelijk. Snel meer.

Verder ontving ik zojuist het mooie bericht uit de VS dat literair tijdschrift Pleiades een gedicht van mij gaat plaatsen!! Willem Groenewegen tekende voor de fantastische vertaling en is hopelijk net zo trots als ik dat ben!

Verder staan er heel wat leuke en fijne optredens op de agenda, zo is er vrijdag a.s. de lancering van de plaat van The Giant Tiger Hooch alwaar ik een moppie zal dichten, kom deze band zien mensen! Op 1 juli mag ik optreden op De Dichtersmarathon van Perdu te Noord. Ook fijn!

Mis ik de VS? Enorm, maar er zit een stukje Ledig House in mijn bloed nu en dat gaat nooit meer weg. Ooit zal ik er terugkomen en wie weet is dat al sneller dan ik dromen kan.

Ledig House 1 & 2 juni 2011

2011-06-03T17:23:00.003+13:00

(Omi the sky....)

That’s it my dear friends. Het is nu 00:10 en dus vrijdag 3 juni. De dag dat ik weer naar het Haarlemse zal vliegen. De wekker gaat over ene kleine 6 uur en ik ben net klaar met het inpakken van mijn spullen. En man wat heb ik weer een fijne stapel nieuwe boeken op de kop weten te tikken! Dat wordt fijn lezen de komende maanden. Gisteren was voorlopig de heetste dag van mijn verblijf. Heb veel geslapen en gelezen, wat gezwommen en heerlijk gegeten.

(Feeding Time....)

Vandaag was voor de verandering eens niet warm en heb daar dankbaar gebruik van gemaakt. Allereerst voor de laatste keer mijn rondje gehold, de ezel, die ik Joost heb gedoopt gedag gezegd en de varkens een zwaaiaai gegeven. Vervolgens met Tim in de Psycho-killer bus gestapt en nog wat laatste spullen in Hudson gescoord. Twee Hudson koffiemokken op de kop weten te tikken en een zakje met organische kattensnoepjes om mijn 7 vrienden thuis weer tot mijn vrienden te maken. Ed, Ro, Billy, Miles, Kleine Meis, Bloem en Hansje zijn niet zo van het verlaten worden en na een maand staan ze je heel raar te kijken als je plots weer binnenstapt. Je krijgt een who-the-f*ck-ben-jij-blik totdat je de bribes uit je tas tovert en dan herkennen ze je plots weer, is alles vergeten en vergeven.

Vanavond met kok Rita een afscheidsdiner gemaakt en het was heerlijk, vervolgens wat boeken uitgewisseld en ouderwets hard moeten lachen om een aantal waargebeurde verhalen uit het leven van mijn mede schrijvers. Als klap op de vuurpijl ging de zon ook nog eens prachtig onder en verscheen er een fantastische sterrenhemel. Toen ik mijn camera terugbracht naar mijn kamer stond er een hert naast mijn verblijf. Out of the blue, je reis kan niet beter beginnen dan dat!

Het sprookje is voorbij lieve mensen, het is echt geweldig geweest alhier en ik ben dankbaar voor de trip. Het heeft me niet alleen het manuscript van mijn nieuwe bundel opgeleverd, maar het heeft me met hele bijzondere mensen in contact gebracht. De maand is voorbijgevlogen en ik ben een leven rijker. Mes amis ici, I love you and we will meet again some sunny day! Nicola, Rich, Oliverio, Joanna, Catalina, Tim, Paul, Jacinta, Andrea, David & Joanna & maestro DW, au revoir! You were a blast!

Ledig House 31 mei 2011

2011-06-01T16:07:00.002+13:00

(I mean..., shut up!)

Ledig House staat op een lap grond waar je u tegen zegt en deze jent een variatie aan insecten, zoogdieren en vogels waar Lorne Greene jaloers op zou zijn. De insecten laat ik nu even voor wat het is, want het is een geweldig mooie avond / nacht en de muggen vreten je op zodra je ook maar 1 voet in de tuin zet. We hebben van alles geprobeerd, maar het mag niet baten, d*mn, mother f*cking muggen!! De zoogdieren zijn ongekend fascinerend, ’s ochtends en ’s avonds wandelen er herten door de tuin, springen er hier en daar otters, vossen, stekelvarkens, stinkdieren en bevers uit de bosjes en stikt het van de eekhoorns en konijnen. Als je mazzel hebt (?) schijn je ook zwarte beren te kunnen spotten…. Als klap op vuurpijl hadden we vandaag bezoek van aan reusachtige schildpad, een snapping turtle aka alligator turtle. Deze vrienden staan er bekend om om vingers / handen af te bijten als je te dicht bijkomt. De vogels zijn wellicht nog mooier, zo heb ik geleerd dat er Kardinaalvogels rondvliegen (vuurrood), heb ik kolibries gezien en adelaars gespot naast gieren. Ook stikt het hier van de vlinders, groot, klein, dik en dun en in alle kleuren van de regenboog. Wat een plek!

Vandaag steeg het kwik tot ongeveer 35 graden en was werken erg moeilijk, toch ben ik in staat geweest het manuscript zo goed als rond te krijgen, dat geeft me tijd om twee dagen te lezen en in het zwembad te liggen voordat ik vrijdag vroeg de trein neem naar New York city. Ik heb vandaag al een deel van de nieuw aangeschafte boeken op de post gedaan zodat ik wat ruimte heb in mijn koffer om boeken mee te nemen van de schrijvers waarmee ik 4 weken lief en leed heb gedeeld. En wat een schrijvers! Kanonnen, toekomstige Pulitzer winnaars, wie weet toekmistige Nobel winnaars, wat een kwaliteit, wat een eer en wat een leven! Ik ga heerlijk onder de ventilator in mijn bed een boekje lezen en denk aan jullie in Nederland, adieu en smakmakkers!

Ledig House 30 mei 2011

2011-05-31T09:38:00.003+13:00

(Midnight in the magic garden).

Het is hot, Paris Texas hot! Ik denk dat het rond de 35 graden is en de locals wisten te melden dat het uitzonderlijk warm voor de tijd van het jaar is. Ik draai Ry Cooders “Paris Texas” op mijn laptop omdat het zo goed past bij de omgeving en het weer. Mijn onlangs overleden schoonvader was verzot op Ry Cooder en nu begrijp ik waarom, Jos, deze is voor jou mijn vriend!

Gisteren avond was het warm tot laat in de nacht, geen tijd om op tijd naar bed te gaan dus. We hebben met de hele club onder de sterrenhemel gedebatteerd, gesproken en gelachen. Ik weet nu alle ins – and outs van de New Yorkse literaire scene, alle recensenten, agents, redacteuren, schrijvers en kunstenaars zijn re revue gepasseerd en ik weet precies wie het met wie doet en ook hoe….. Het is net Amsterdam / Nederland. Ik heb hard moeten lachen en ben dan ook blij dat ik lekker in Haarlem woon, kan je rustig en anoniem je gangetje gaan. Ik stond er van versteld dat het hebben van een goede agent je carriere als schrijver kan maken of breken. En wat een geld wordt er in de VS verdiend met het schrijven van een roman. Als je je boek weet te verkopen kan dat aardig in de cijfers lopen. Ik heb bedragen gehoord waar je een dikke villa in Wassenaar van kan kopen, echt! Uiteraard gold dat niet voor dichters, die worden bijna niet meer door de grote jongens uitgegeven. Tenzij je een kanon van een dichter bent als John Ashbery bent (die trouwens om de hoek woont, in Hudson). Dat moet je zelf maar doen, of bij kleine uitgeverijen gaan kijken wat ze voor je kunnen doen. We hebben het goed als dichters in Nederland!!

Anyhow, mijn verblijf zit er bijna op, maar de dagen zijn nog steeds zo mooi en intens als de eerste dag dat ik hier arriveerde. Het verschil is wel dat ik helemaal tot rust ben gekomen en mijn lijf weer voelt zoals het moet zijn, kalm, ontspannen, uitgerust en positief. Energie mijn vrienden, zo belangrijk! Ik ben op dit moment bezig om mijn manuscript van Freak Show af te schrijven, precies op tijd, want er dienen zich alweer twee nieuwe projecten aan die ik thuis eens rustig ga onderzoeken op haalbaarheid.

Voor nu een dikke zoen en aaizwaai!

Love!

Ledig House 28 & 29 mei 2011

2011-05-30T07:43:00.004+13:00

(Oh my the sky).

Het was zaterdag ruim 30 graden en we besloten om een lazy morning / afternoon in Hudson te doen. Tim en ik hebben een kappertje gepakt en dat was een hele ervaring. De kapperszaak heet “The Hip Hop Chop Shop”. De winkel wordt gerund door Low Key (Loki), een jonge Afro-Amerikaan die naast kapper, muzikant, kunstenaar en schrijver is. Hij is begin dertig en heeft al een leven als Air Force Marine achter zich. Een totaal relaxte vogel die zijn leven goed op een rijtje heeft. Je maakt het niet vaak mee dat je bij de kapper zit en de hedendaagse Europese en Amerikaanse literatuur de revue passeert. Dit soort momenten en ervaringen vind ik geweldig, mijn vrouw noemt het “mojo” and I love it! Gesmolten teruggereden en in het zwembad geploft om ’s avonds heel ontspannen op de veranda te dineren. Tot laat in de avond / nacht zitten beppen over redigeren, redacteuren en wereldliteratuur.

Op dit moment logeert er een redacteur van Penguin / Viking bij ons. Ze zit al meer dan 25 jaar in het vak en werkte onder andere met Saul Bellow. Ze had een berg aan anekdotes en grappige verhalen over schrijvers en dichters. Ook heeft ze aan de vertaling van De Ontdekking van de Hemel gewerkt. Wat ons op de Nederlandse literatuur bracht. De Amerikanen en Argentijnen die aan tafel zaten moesten eerlijk bekennen dat ze niet veel Nederlandse schrijvers kennen, ik heb ze een lijstje gestuurd met boeken die ze wellicht leuk zouden vinden. De Ontdekking van de Hemel is al door een aantal schrijvers op Amazon aangeschaft. Hoe cool is dat!

Vandaag vroeg opgestaan omdat het al snel weer snik heet werd. Hardgelopen en fijn wat rondjes in het zwembad gezwommen. Vervolgens met iedereen uitgebreid de lunch genuttigd, blue berry pancakes, french toast, omelet Mont st. Michelle en koffie, wow! Hoe gezellig.

Nog een kleine week en dan reis ik weer terug naar Haarlem. Ik heb nog een weekje dus ik zal niet gaan zitten snotteren en in het verleden spreken, maar wat een plek, ervaring en mensen!

Voor nu, adieu mes amis!

Ledig House 27 mei 2011

2011-05-28T11:20:00.004+13:00

(On the road again...)

Vannacht was het noodweer met een kapitale N. Onweer, bliksem en windkracht 10, geen grap en de stroom viel ook nog eens. Geen oog dichtgedaan dus en ’s ochtends katerig uit bed gestapt om te ontbijten. ’s Middags hard aan de bundel gewerkt en veel herschreven, je blijft bezig, wie beweert dat schrijven leuk is, is een leugenaar…. Heerlijk gezwommen en de auto genomen om een ritje door de Hudson vallei te maken. Alle mensen, wat is het hier mooi en vooral ook erg leuk om auto te rijden, raampje open, country op de radio en gaan met die banaan, wel oppassen dat je niet harder rijdt dan 55 mph, de politie hier is erg streng!

Vervolgens een kleine stop gemaakt op de oude begraafplaats van Ghent waar het nogmaals erg duidelijk werd dat de Nederlanders toch echt in deze streek hebben gewoond. Allerlei oer Hollandse namen uit verscheidene voorbije eeuwen. Ik voel me hier helemaal thuis en welkom, wellicht een plek om neer te strijken? Je weet het nooit. Nu is het bijna weer etenstijd en de gasten voor het laatste weekend alhier zijn net gearriveerd. I was so much older then I am younger than that now, speelt op mijn laptop en ik voel me gelukkig, blessed en helder van geest en lichaam.

Dikke knuffelkus en zwaaiaai uit Omi

Ledig House 26 mei 2011

2011-05-27T10:10:00.003+13:00

(Alles van waarde....)

Summertime, when the living is easy….. deze regel uit het geweldige nummer “Summertime” uit Gershwin’s Porgy & Bess, dwarrelt door mijn hoofd vandaag. Soms heb je dagen in je leven die je nooit meer vergeet, voorbij wil laten gaan en geheel intens wilt beleven. Vandaag is zo’n dag. Vanochtend vroeg opgestaan en fijn ontbeten met fruit, bessen en nog meer fruit. Vervolgens met een club van vier schrijvers op ons gemak naar Hudson gereden om, tja om wat te doen eigenlijk. Niets, helemaal niets! Eerst een sterke bak organische koffie gehaald en vervolgens al babbelend Hudson in gewandeld. Hudson kent 1 winkelstraat met allemaal antiekzaken en designwinkels. Dat is leuk neuzen en kijken. Enfin, na een half uurtje was het tijd om te lunchen en so we did. Paul, een andere schrijver kwam toevallig langswandelen en schoof gezellig aan.

De middagtemperatuur was ondertussen opgeklommen tot een kleine 30 graden en er stak een fijn briesje op. Rond 14.30 weer richting Ledig House getuft om in het zwembad te springen om af te koelen. Vervolgens een kijkje genomen in de volle koelkast en met 3 andere bewoners een 2e lunch genuttigd op de veranda. Vervolgens een stoel onder de appelbloesem geplant en fijn gelezen. Summertime…. Wat een leven! Nog een weekje en dan reis ik weer terug naar het Haarlemse en zal ik mijn manuscript zo goed als af hebben. Man, ik ga het hier missen…..

En nu nog even het beloofde afvalgedicht dat ik gisteren vergat te posten.

Adieu mes amis!

I'm put together beautifully

Big wet bottle in my fist,

big wet rose in my teeth

I'm perfect piece of ass

Like every Californian

So tall I take over the street,

with highbeams shining on my back

A wingspan unbelievable

I'm a festival, I'm a parade

- The National – All the wine -

Mensenmens

Voor F.Starik

Als je niet drinkt denken mensen dat je met de auto bent
Ik heb geen rijbewijs
De man tegenover mij in de trein
heeft een afwezige blik in zijn ogen en gaapt wat
Misschien is hij moe, verloor hij vanochtend zijn vrouw, man, kind, hond
Geen kat, want hij is geen kattenmens. Dat zie je meteen
Misschien is hij gewoon hoe hij eruit ziet
Moe, leeg, hol kinderloos, zonder liefde
Zijn schoenveter zit los en ik zeg niets
Ik ben een voorstander van eigen verantwoordelijkheid
Misschien valt hij straks plat op zijn neus omdat hij
te lodderig is om op te merken dat zijn veter loszit
Gebeurt er tenminste een keer eens iets in zijn leven

Op station Duivendrecht ligt een dode duif op het perron
Ik word verdrietig van dode dieren omdat ze eenzaam ogen
Van sommige dieren word ik zenuwachtig
Van knaagdieren bijvoorbeeld en van Bonobo apen
Die neuken om conflicten op te lossen
Dat zou wat zijn in de grote mensenwereld
Stel je voor

Ik ben geen mensenmens en eet geen dieren
Ik ben een festival, ik ben een parade waar ik de muziek
zo hard uit de geluidsinstallatie laat schallen
dat de vrolijke bezoekers niet in staat zijn met elkaar te praten
Doventaal en telepathie zijn de enige mogelijkheden om te communiceren
Neuken mag ook, zelfs als het niet uit de hand dreigt te lopen

Lucas Hirsch

Ledig House 24 & 25 2011

2011-05-26T09:47:00.006+13:00

(A drink my dear?)

Hallo happy campers of diddley-diddlies, zoals mijn mede Ledig House bewoner Nicola zou zeggen. Het is een prachtige dag en alles staat in volle volle bloei. Ik ga zo een wandeling maken om trek te kweken, Rita kookt vanavond en het gaat weer speciaal worden, so I heard. Anyhow, gisteren naar New York City geweest om besprekingen te voeren over een project dat ik ben opgestart, daarover snel meer. Een ander project dat reeds vorm heeft gekregen is Poëziefestival Dichters in Elswout 2011. Het zal dit jaar op zaterdag 6 augustus plaatsvinden. Snel meer als ik weer in den landen ben.

Het was tropisch, bloedje heet in New York. Gelukkig had ik een afspraak aan de Hudson dus er was verkoelong. Na mijn afspraak langs de Hudson door Battery Park zuidelijk getrokken en wat foto’s geschoten. Ik moet bekennen dat ik er de lol van in ga zien om mooie plaatjes te kieken. Zie plaatjes alhier. Ik ben in het Ledig House de huisfotograaf geworden en deel dagelijks vele tientallen foto’s met mijn huisgenoten, bezoekers en stafleden.

(The sky, my kingdom for the sky...)

Gisteren ’s avonds op bezoek geweest bij Frank en Dave, een kunstenaarsstel uit New York. De een schildert, de ander schrijft en tjonge, hun huis is een secret garden, dat is wat de buurtbewoners het noemen. Het huis is van onder tot boven, van achter naar voren geheel door beide heren ontworpen, verbouwd en ingericht. Ze kochten het als stal en het is nu een prachtig stukje paradijs op aarde. Overal hangt kunst, staan comfortabele sofa’s en staan boeken. Ik was mijn camera vergeten, maar ik hoop snel even terug te gaan om snel nog wat plaatjes te schieten. Dit soort huizen staan in tijdschriften. Het was erg gezellig en het werd later en later.

Op de terugweg zagen we letterlijk geen hand voor ogen, zo donker is het hier. Wel veel herten over zien steken. Er werd me verteld dat er ook beren voorkomen. Bij het huis aangekomen met de bubs naar de adembenemende sterrenhemel staan staren. Wat een avond, wat een nacht!

(Nouveau vague)

Vanochtend vroeg op om te joggen en zwemmen. Kwam helaas een platgereden schildpad tegen en even verderop een buizerd die ook van de platte was. Naar! Maar het goede nieuws van de ochtend was wel dat ik twee wilde kalkoenen heb gezien, tjee! Die zijn echt prachtig en maken een fijn klukkend geluid.

In de middag hard aan de bundel gewerkt en de indeling is voor 95% klaar. Vijf hoofdstukken en vijfenveertig gedichten. Hop! Nu nog alles herschrijven en dan kan ik half juni met een tevreden gevoel richting uitgever om te gaan redigeren.

Voor nu adieu en dikke zoenen! Ik ga onder de appelboom zitten met een boek en straks wandelen!

Rest mij alleen nog een gedicht dat het niet haalde……

Ledig House 23 mei 2011

2011-05-24T11:54:00.002+13:00

(The Spotted Dog Bookshop, Hudson, New York).

Denken in oplossingen, niet in problemen, can do mentaliteit en let’s rock! Oftewel de spirit waarmee Amerika Amerika is geworden. Heerlijk deze mentaliteit, mijn project in New York is weer een stapje gevorderd en ik ga morgen vroeg weer praten in New York City. Hoofdstuk 4. van Freak Show vordert traag, maar gaat er komen.

Nog een kleine twee weken in het Ledig House en dan zal ik weer naar Nederland vliegen. Mis ik Nederland? Nee, maar ai wat mis ik mijn vrouw! Verder is het een oersaaie dag geweest met regen, grauwe stapelwolken en niets dan somberheid. Perfect weer om te schrijven, lezen en slapen.

Vanochtend nog wel even de stoute hardloopschoenen aangetrokken en wat baantjes in het zwembad getrokken. Het schijnt de hele week pet weer te blijven, dus hup! aan de schrijf!

Ledig House 22 mei 2011

2011-05-23T10:13:00.002+13:00

(Hudson New York, 2011).

Happiness in a bottle, Taste Nirvana, Real Coconut Water / Pulp. Een flesje cocoswater staart me aan en vraag me af of ik mans genoeg ben om een slok te nemen. Nicola Keegan en ik zijn een ommetje gaan maken en zijn net terug uit Hudson. Op de terugweg zijn we langs de healthfoodwinkel gereden om spulletjes in te slaan. Nicola, over wie ik al eerder schreef, werkt aan haar tweede roman. Haar eerste roman “Swimming” was een bestseller en werd o.a. vertaald in het Nederlands en uitgegeven bij De Bij. Ze werkt en woont met haar man en 3 kinderen in Parijs. Ik heb net een slok genomen en besluit dat het alleen te doen is als het ijs en ijs koud is. Warm zou dit goedje niet te doen zijn denk ik.

Het weer is zeer onstuimig geweest dit weekend, van warm naar koud, van regen naar zon. Geen pijl op te trekken. Gisteren na middag met de bups naar Hudson geweest om een lezing bij te wonen van een aantal schrijvers en dichters. Het was interessant, maar de gemeenschappelijke conclusie was dat het niet echt raakte wat er gelezen werd. ’s Avonds was het een drukke boel in het Ledig House. Nieuwe gasten, poker en goede gesprekken tot diep in de nacht. De volgende ochtend een beetje uit proberen te slapen en aan het manuscript gewerkt. De komende week ga ik proberen om de laatste 3 hoofdstukken van de bundel te ordenen en te herschrijven. Hieronder nog een gedicht dat het niet gaat redden. Ik ga nog een slokje nemen voordat het goedje warm is geworden. Zwaaiaai!

Gedicht nummer 40.

De dood briest dat het leven niets kan eisen.

- Elmar Kuiper -

Altijd gedacht doof geweest te zijn, met mijn handen op de rug gebonden de wolven, ach de wolven, ze blijven zich in een roedel rond mijn werkkamer groeperen als ik The Wolves Act I and Act II van Bon Iver op mijn Apple afspeel, ik maak er gewoon een gedicht van denk ik dan, kan mij het schelen, ik heb niets te verliezen, ik draai Skinny Love en denk vervolgens aan wat anders dat ik niet de moeite waar vind op te schrijven aangezien het niet poëtisch klonk, toch heeft dit gedicht nu weer twee extra regels tekst erbij gekregen waarvan je waarschijnlijk denkt dat is toch geen poëzie, dat mag je denken want je kan best gelijk hebben maar ik wil je wel vertellen dat het fantastisch leek toen ik het opschreef op maandag 20 september 2010 rond de klok van 21:49 terwijl het nummer Stacks mijn gedachten vasthoudt en ik bedenk dat ik geen flauw idee heb hoe ik dit gedicht kan koppelen aan het citaat dat ik uit de dichtbundel van Elmar Kuiper nam en boven dit gedicht plaatste omdat ik het een geniale regel vind, misschien moet ik gewoon de conclusie trekken dat de muziek van Bon Iver me doet denken aan de poëzie van Elmar Kuiper en dat ik dit gedicht gewoon aan Elmar Kuiper moet opdragen, bij deze dus Elmar deze is voor jou ik zal ‘m zo op de post doen als ik je emailadres heb achterhaald

Lucas Hirsch

Ledig House 21 mei 2011 - morgen

2011-05-22T05:38:00.006+13:00

(Dinner time!)

(Oh sweet Omi oh my!)

(What's up!)

21 mei 2011 zou het einde van de wereld zijn, althans, dat riepen de onheilsprofeten hier in New York. Ik heb ze zien staan en horen preken op hun zeepkist vorige week dinsdag in New York City op 8th / 38 street. Old skool onheil prediken en niemand die luisterde. Enfin, als de wereld is vergaan heb ik blijkbaar iets goeds gedaan in de ogen van de schepper aangezien ik in het paradijs ben beland. Het weer is opgeklaard en de zon schijnt heerlijk. Heb net een rondje gehold en een aantal baantjes getrokken in het zwembad dat sinds gisteren ochtend is geopend. Gisterenavond / vannacht wat een energieke avond. Er waren veel gasten op komen dagen voor het weekend en vanavond zullen er meer volgen. De sfeer was super en de gesprekken geweldig. Ik heb sinds lange tijd weer eens genachtbraakt en dat beviel goed. Uitgevers, schrijvers, kunstenaars, you name it, ze waren van de partij! Altijd feest altijd bal. Vanmiddag met de club naar Hudson alwaar een book fair wordt gehouden en tevens een lezing van een aantal schrijvers en dichters. Ik zie er nu al naar uit! Voor nu even een zwaaiaai over jullie bolletjes en wat foto’s van gisteren.

Love

Ledig House 20 mei 2011

2011-05-21T11:37:00.002+13:00

(There is a house).

Het heeft de hele nacht vreselijk geonweerd en geregend en het stopte pas hele vroeg in de ochtend. Het was rond 5 uur in de morgen prachtig buiten. Stil, fris en groener dan groen. De merels waren net wakker en de padden in de vele vijvers hielden het voor gezien. Toen ik uit mijn raam keek was het zo sereen dat ik besloot om toch maar even van de situatie gebruik te maken om nog even te slapen. Toch vroeg op en aan het werk gegaan om vervolgens naar de keuken te wandelen om te kijken wat voor een verrassingen er dit keer weer te vinden waren. Fruit ontbijten is zo fijn! Aardbijen met zwarte bessen en ananas was het deze ochtend. Maar weer een andere variatie bedenken. Ben hard bezig geweest met mijn New York project en ook het tweede hoofdstuk van Freak Show begint vorm te krijgen. ’s Middags even naar het zwembad gewandeld om te kijken of het al schoon was en er werd me verteld dat we morgen mogen zwemmen. Het weer is hier zo verschrikkelijk veranderlijk dat je letterlijk van de regen in de drup stapt. Tijdens de lunch was de zon zo fel dat we in de schaduw moesten gaan zitten, nog geen minuut later verschenen er weer regenwolken en was het plots een graad of 5 minder warm en vervolgens brak er een hels onweer los met een regenbui waar je niet lekker van wordt. Als klap op de vuurpijl vielen er ook nog eens hagelstenen uit de lucht die zo groot waren als knikkers. Welkom in up state New York.

Aan het begin van de avond arriveerden er weer een handvol interessante gasten, schrijvers, uitgevers en scouts. Dat gaat een mooi weekend worden. Ook nog even met Tim een wandelingetje gemaakt en de varkens gedag gezegd. Op naar het dinner! Bye, bye! (Dat geldt ook voor het gedicht hier beneden).

Nr. 20.

Dichter, de weduwnaar slaapt met het gipsbeeld van zijn overleden echtgenote

De veganist met zijn maag buiten zijn lichaam. De kunstenaar boos, allen. En jij?

Wat jij uit de borst van jouw moeder dronk maakt je angstig

maakt je een arme duivel, maakt je een roekeloze nachtbraker

met een broos lichaam

Alleen een einde is rond van getal, deining het constante kloppen van de scheepsmotoren

Het roepen van de meeuwen in de lucht boven de haven, je huis je warme vrouw

mijn angstloze kom toch naar zee

Slaap in plaats van te eten dieper, vaster, echter. Achter iedere speelse, lichtvoetige dromen lijken complexe, dynamische verhoudingen met de werkelijkheid schuil te gaan

Er gebeurt zoveel tegelijkertijd dat je alleen maar toeschouwer kan zijn. Je leven een ei

een bubbel waar je een gat in wilt krabben om naar binnen te turen. Aan deel wilt nemen

Lucas Hirsch

Ledig House 19 mei 2011

2011-05-20T14:49:00.003+13:00

(One serious looking sky!)

Ginga Trio “Yemenja” speelt op dit moment op mijn laptop, oftewel Braziliaanse Bossa Nova. Het is vandaag tropisch geweest, sticky zeggen ze hier, warme klammer regen. Net terug gewandeld naar mijn kamertje in een dikke onweersbui. We hebben na het eten met z’n allen op de veranda gezeten en naar het opkomende onweer zitten kijken en heel veel gelachen. De groepsdynamiek is weer veranderd door de aankomst van een aantal nieuwe schrijvers. De sfeer is erg goed en iedereen kan het goed met elkaar vinden. De gesprekken zijn wisselend, van totale onzin gaat het plots over in serieuze gesprekken over kunst, politiek en literatuur. Man! Ik moet nog zoveel goede boeken lezen als ik het zo hoor. Ik ben een lijstje aan het maken en ga maar weer eens ome Amazon bezoeken online. Op dit moment komt het met bakken uit de lucht en luister ik naar The National die ik in juli ga zien in Bloemendaal.

Vandaag een kalme dag gehad, hard gelopen, de was gedaan en aan het eerste hoofdstuk gewerkt van Freak Show. De bundel gaat eindelijk vorm krijgen en ik werk naar het einde toe en dat voelt goed. Na Freak Show even andere dingen doen, denk ik nu, maar je zal zien dat er dan plots weer iets nieuws aandient zonder dat je er erg in hebt, het blijft een raar fenomeen inspiratie. Het niet hebben van inspiratie is wellicht vreemder, althans, het moment dat het zich weer aandient is wellicht het meest vreemde moment dat ik ervaren kan in mijn schrijvende bestaan.

Zo fijn in mijn schone bedje stappen om Nicola Keegan’s “Swimming” uit te lezen, heb daar nu al zin in, lekker truttig vroeg naar bed met de regen die op het dak tikt. Vrienden, voor nu, de mazzels! Oh en nog een werkje dat het net niet redde....

Nr. 47.

Voor Menno Wigman

Vanochtend als Menno Wigman wakker geworden
Mijn haar, mijn charme en mijn meubels in de boenwas gezet
Langs Athenaeum gewandeld en herkend als dichter
koffie gedronken in Café De Zwart
Godverdomme man! Mijn leven is nog nooit zò mooi geweest

Lucas Hirsch

Foto's Ledig House 16, 17 & 18 mei 2011

2011-05-19T17:53:00.009+13:00

(Scraping Skyscraper)

(LA Noir)

(Them trees and shit)

(Heads up)

(Oh Hermes where art thou)

(Lower East Rusty B. & Yellow Cab)

(Lower East Color BOOOOOM!!)

Ledig House 16, 17 & 18 mei 2011

2011-05-19T11:56:00.007+13:00

Spring Street, Prince Street, LaFayette Street, Bowery, Broadway, Broome Street en weer terug. Oftewel, The Lower East Side, Greenwich Village, SoHo, NoHo en East Village, babi! Wat een geweldige buurten. Relaxte sfeer, leuke en vooral kleurrijke mensen (deed me denken aan Amsterdam eind jaren ’90) en fijne boekwinkeltjes en andere uitdragerijen waar het goed shoppen is. Maandag middag aangekomen in een regenachtig Manhatten en eerst mijn slaapplaats opgezocht. Vervolgens mijn rugzak gedumpt en de buurt verkend. Uiteraard even een bezoekje gebracht aan Shakespeare & Co., een boekwinkel op Broadway waar altijd wel iets interessants te vinden valt. Ook deze keer en ik nam Jean Paul Sartre’s Existentialism and Human Emotions mee. Terug geslenterd in de regen naar mijn kamer en ’s avonds gegeten met mijn gasten. Het is wel even wennen als je net 10 dagen totaal ontstad bent en vervolgens uitstapt op Penn Station. Wham, bam in your face!!

Enfin, de volgende ochtend naar mijn afspraak gegaan om een project te bespreken, destinatie Rockefeller Plaza. Na een fijn gesprek richting Central Park gestiefeld en hier en daar wat plaatjes geschoten om vervolgens via 8th Avenue, totaal afgemat, naar Penn Station terug te wandelen. 8th Avenue heeft iets groezeligs en een totaal andere vibe dan 7th, 6th en natuurlijk 5th. Dat groezelige spreekt me wel aan, maar moest wel een beetje uitkijken waar ik mijn camera tevoorschijn haalde om een foto te maken.

Toen ik rond 18.30 weer in Hudson de trein uitstapte merkte ik pas hoeveel ik up state New York had gemist. Ik werd afgehaald door schrijver Tim Woodward en we waren net optijd terug voor het avondeten dat iedere avond wordt bereid door chef Rita en keer op keer weer een aangename verrassing is.

Vandaag, woensdag, meer regen en dus perfect weer om hard aan het manuscript te werken. Ik heb onderhand 45 gedichten over en ga de hoofdstukken de komende weken indelen om vervolgens de gedichten weer te herschrijven tot het een rond en fijn geheel is geworden. Hieronder nog een werkje dat de eindstreep niet heeft gehaald. A je to!

Nr. 43.

Op een dag klopt het beeld dat je hebt van

jezelf niet meer met die je ziet in de spiegel.

- Hester Knibbe -

Op een dag klopt het beeld dat je hebt van

jezelf aan met de vraag of je even naar buiten

wilt komen om het mano a mano bare knuckled

uit te vechten

De Marokkaan in jezelf dreigt en zweert bij Allah

je bij de neus te nemen, je oppaszus te zijn, een gebbetje uit te halen

dat zijn weerga niet kent, maar dat mag je niet zeggen

want dat deden ze ook in de oorlog, met de joden, want Job Cohen zegt dat

en die is een jood en die mag dat zeggen. Dikke zucht

dikke trut. Toet toet boing boing Kokkie en Peppie, Peppie en Kokkie, hopla d’r op!

Daar heb je Joppie en malle Geert! Geef ‘m een meppie, pats op z’n kop!

Links hoekt met rechts en rechts hoekt met links. Poeier op je giechel

punter in je kruis. Halleluja happy days! They drop like flies

Gebed voor een waardeloze dichter; twee mooie regels en de rest

wordt in de ramsj gedaan. Amen! een woord dat niet beschermt

voor wat ik jou nou heb aangedaan, voor de verwarring

die ik zaai door Hitler mijn gedicht binnen te fietsen. Oh en ah! Met deze

gedichten win je nooit prijzen, word je vakkundig afgeserveerd door de kenners

van het genre dat we poëzie trachten te noemen

Tweestrijd, Wettkampf, mein Kampf! zou je bedoelen, bitch! Nog meer oh en ah!

Wat zou jij raken als je met jezelf zou matten? Nou? Wees nou eens eindelijk eerlijk!

I'm gonna knock you out (HUUUH!!!)

Mama said knock you out (HUUUH!!!)

Dit gedicht speelt zich af in een sfeer van losliggende, ietwat

naar populisme riekende morele normen en waarden waarbij

fysiek geweld, zij het in zichzelf gekeerd en niet naar buiten tredend

aan de oppervlakte dreigt te komen. Dit gedicht is een Nederlander

Het dreigt banaal te worden, in futiliteiten te verzanden. Ralph Inbar

kom er maar in! Patty doet een detox

Het fulmineert tegen iedereen die het gordijn opzij wil trekken

Dus we slaan d’r op, hoera! klopjacht, kristalnacht, alle machtig prachtig!

We spreken als door een tralievenster als ik heb gevochten

een hostie in het vuur heb uitgebraakt, een rondgang langs deze plek forceer

Loutering, mother fucker! prevel en mijn tanden in mijn handen tel

Lucas Hirsch

Ledig House 15 mei 2011

2011-05-16T12:22:00.003+13:00

(Strike a pose).

De lezing in het Art Omi centrum was geslaagd en de opkomst goed. Op de vraag of er Nederlanders in de zaal zaten, waar ik een NO op verwachtte, kwam een onverwachts JA! uit de zaal terug. De JA! was afkomstig van een Nederlandse New Yorker, of een New Yorkse Nederlander, de persoon in kwestie werkt voor Christie’s en had net een huis in de buurt gekocht. Na de lezing handen geschud en uitgebreid gesproken over kunst, werk en natuurlijk New York en de Hudson Valley. Na de lezing met onze gasten van Archipelago Books op de veranda gezeten en over, u raadt het al, boeken en uitgeven gesproken. Archipelago geeft vertalingen uit en dat doen ze op een prachtige manier. Alle opbrengsten van de boekverkoop gaat direct weer de uitgeverij en de auteurs in. Jill en Erin, chapeau voor jullie fantastische werk! Om een aantal Nederlandstalige auteurs te noemen die ze uitgeven; Gerbrand Bakker, Couperus, Hugo Claus, etc. Na de sessie op de veranda weer aan het pokeren geslagen, dit keer Texas Hold’m geleerd. Fun, fun, fun!

Vanochtend regende het, vanmiddag regende het en nu regent het nog steeds. Normaliter ben ik daar niet happy mee, maar als je in je kamertje zit te schrijven en de seringen en appelbloesems geuren je kamertje in door de regen, dan maak ik wel een uitzonedering, no worries. Aan het einde van de middag Hudson in gereden met Rich om Jane Eyre te zien. Was een beetje een tegenvaller, meer een chick flick. Anyway, morgen naar The City om wat mensen te spreken en dinsdagavond weer back in town. See ya! Oh en hierbij nog een gedicht dat vannacht is gesneuveld:

Nr. 28.

Voor Delphine Lecompte

Ze zegt dat het haar niet lukt om de dagen te structureren met vlees en patatten

Dat ze gedichten uit haar hoofd leert om de buitenwereld te duiden

Dat ze brieven aan zichzelf schrijft en ondertekent met Thomas

Ze wenst zich een vriend met telkens nieuwere en interessantere zelfmoordplannen

Zeggen is doen. Pull the trigger, bitch!

Dichters stelen als de raven

Ik beken, maar geloof niet wat ik zeg

Aap, noot, mes. Wat klopt er niet in dit plaatje?

Mijn conflict? Mijn levenssfeer doordrenkt met een bizarre logica

van angst en dood

Het dichterschap

niet romantisch, wel neurotisch

Lucas Hirsch

Ledig House 14 mei 2011

2011-05-15T08:37:00.007+13:00

(This is how we hang).

Het schrijversgebeuren van het Ledig House maakt maar een klein deel uit van Art Omi. Na de schrijvers komen de muzikanten logeren en vervolgens de dansers, om uiteindelijk weer plaats te maken voor de schrijvers. De dansers performen voor publiek, zo ook de muzikanten en dus ook de schrijvers. Vanmiddag gaat de schrijversclub lezen voor publiek uit de omgeving. Ik ben heel benieuwd en kijk er naar uit. Gisterenavond heb ik leren pokeren. Ik had nooit gedacht dat ik het zo leuk zou vinden. Schrijvers en poker, just good friends? Ik kan het niet laten om telkens quotes aan te halen uit mijn favoriete Amerikaanse roman, The Man with the Golden Arm van Nelson Algren.

Vandaag des zaterdags uitgeslapen tot 09.00 uur om vervolgens aan de slag te gaan met het manuscript. Ik heb eindelijk het ritme, de hartslag en de zenuwbanen van de bundel bloot kunnen leggen en ben zelfs al in het proces van ordenen beland terwijl ik minstens nog de helft moet herschrijven. Het regent en dat geeft tezamen met Chopins nocturnes een kalm en rustgevend gevoel in mijn kamertje. Hieronder nog een slachtoffer van mijn brute schrapbeleid. Tot snel mijn vrolijke Fritsen!

Gedicht voor de mens die denkt dat hij aan de top van de voedselketen staat

Voor Willem Kloos

Vanmiddag gehoord in de Blue Train in Chicago

De ene zwarte vrouw tegen de andere

Did you see the news today?

No? What’s about?!

About this white ass mother fucker who got’m selve killed

on safari in Africa or some shit!

No shit!

Way shit!

What happen’d?

He was immitat’n a baboon or some shit, when this

big ass panther swooped his sorry monkey ass from this tree

he’s sittin’ in makin’ all funny ass noices and shit!

Damn, what a dumb ass mother fucker!

Uhu! Shit!

Ik ben een God in 't diepst van mijn gedachten,

En zit in 't binnenst van mijn ziel ten troon

Amen

Lucas Hirsch

Ledig House 13 mei 2011

2011-05-14T10:04:00.006+13:00

(On the road).

Vandaag is een dag van berusting. Het weerbeeld is veranderd en het zal gaan regenen. Weer of geen weer, het blijft hier prachtig. Vanochtend vroeg op om een rondje te joggen om vervolgens na het ontbijt meteen aan het manuscript te werken. Er zit schot in en gedicht voor gedicht lijkt het een verhaal te gaan worden. Ik worstel al tijden met het probleem dat ik niet precies weet hoe ik de bundel in ga delen en vandaag schoot de oplossing door mijn hoofd. Waar een rondje joggen al niet goed voor is.

Vanmiddag een goed gesprek gehad met Nicola over onrust in je donder, energie en een positieve levenshouding, zaken waar ik veel mee bezig ben op dit moment. Ben aan het einde van de middag gaan wandelen en heb een prachtige kei gevonden die nu als gadget op mijn bureau prijkt. Ik wandel meestal even de prachtige beeldentuin in dat op het grondgebied van Omi ligt. Erg inspirerend en vooral kalmerend. Bergop, waar het huis ligt, langs de appelbloesems gewandeld en gefascineerd naar de bijen staan kijken en tjonge wat ruikt een bloeiende bloesem fijn. Hieronder nog een gedicht dat de bundel niet gaat halen. Pluspunt van afvallende gedichten, de sterke blijven over! Hup, weer aan het werk! Het weekend zal bol staan van nieuwe ontmoetingen met auteurs en uitgevers.

Poëzie

Vandaag ruimt de overheid en masse geiten
Ik wil ook iets anders ruimen, maar dat mag je niet zeggen

Er wordt te veel poëzie gepubliceerd, maar dat mag je niet zeggen
Er zijn te veel Nederlanders die teren op mijn zak, maar dat mag je niet zeggen

Dus we zeggen het niet, we stemmen in stilte
en scharen het onder de noemer tolerante Nederlanders
We houden met z’n allen van onze h-o-m-o-s-e-x-u-e-l-e-n
M-a-r-o-k-k-a-n-e-n en andere m-i-n-d-e-r-h-e-d-e-n, want zo zijn wij
in Nederland totdat hunnie in onze straat komen wonen
en hullie onze banen inpikken

Steek je leuter in een kleuter want het mag van God

Ik staar naar het scherpste mes in de keukenla en ik snijd geen sla
Ik snijd een Tokkie aan stukken en bereid een gedicht
Het restafval dient als kattenvoer, we moeten op de kleintjes letten
Het zijn moeilijke tijden

De gevaarlijke poëzie krijgt u geheel gratis
door uw strot gedouwd. No worries

Lucas Hirsch

Ledig House 12 mei 2011

2011-05-14T05:58:00.006+13:00

(You bring light in).

Voor mijn trip naar het Ledig House had ik een aantal boeken ingepakt. Zo lees ik op dit moment The Stories of John Cheever, het Theologisch-politiek Traktaat van Spinoza en ook Gasoline van Gregory Corso. Toen ik in 2002 afstudeerde op een vergelijkende studie tussen The Beat Generation & de Vijftigers was ik eigenlijk al meteen geïnteresseerd in Corso, niet alleen omdat hij een goede vriend was van Allen Ginsberg, maar mede ook omdat hij Ginsberg en Peter Orlovsky kennis liet maken met het beroemde hotel aan de 9 rue Gît-le-Coeur in Parijs. Dit hotel werd later ook wel The Beat Hotel genoemd.

De film Howl, die ik een aantal maanden geleden voor een spotprijsje op Amazon kocht, refereert helaas niet aan The Beat Hotel, wat jammer is omdat de eerste rechtzaak tegen Howl liep toen Ginsberg in Parijs was. Ik vond Howl sowieso tegenvallen, mede omdat ik veel meer verwacht had te zien van de rechtzaak die tot en met de hoge raad is uitgevochten en heel veel heeft betekent voor de vrijheid van expressie in het algemeen en in de kunst de jaren na de zaak Howl. Verder was de acteur die Ginsberg speelt niet de juiste man naar mijn idee, een Amerikaanse non-fictie schrijver in het Ledig House merkte terecht op dat hij James Franco “kitsch” vond. Over het algemeen vond ik Howel best aardig, maar wellicht ben ik te kritisch, beroepsdeformatie wellicht. Daarbij vind ik Ginsberg’s “America” veel beter en pakkender. Maar goed, genoeg over Howl.

Had ik al gezegd dat het weer al dagen meezit en dat het iedere dag een graad of 22 – 25 is? Niet allen het weer is prachtig maar de Hudson Vallei staat in volle bloei. Het terrein rond het huis waar ik verblijf in niet alleen een prachtig plaatje, het ruikt ook nog eens geweldig. Daarbij hoor je in de ochtend de bijen in de appelbloesems en in de vroege avond beginnen de kikkers en padden hun paringsritueel tot laat in de avond. Het licht is fantastisch bij zonsopgang en zonsondergang.

Vandaag een kleine road trip gedaan om de Australische schrijver Jacinta Halloran op de trein te zetten in Hudson. Rijden in de VS is geweldig, mede omdat de auto’s hier automaten zijn en iedereen heel ontspannen rijdt. Vroeg in de middag weer aan mijn manuscript gewerkt en zo nu en dan slaat de twijfel toe of de gedichten sterk genoeg zijn om de boodschap te dragen. Onderstaand gedicht kon dit niet en is dus gesneuveld:

"Why did you start drinking again?" one of my aunts asked them once.
"We lost all of our friends," said my grandfather.

-Rebecca Barry-

Gedicht nummer 34.

In een Tom and Jerry tekenfilm krijgt kat Tom een vuist van hond Spike op zijn gelaat geplant
De vuist van hond Spike verdwijnt tot aan zijn pols in de kop van kat Tom
Muis Jerry wijst ernaar en giechelt
Kat Tom ziet sterretjes

Als hond Spike zijn vuist uit het hoofd van Kat Tom haalt laat deze geen gat achter
Zou het gezicht van Kat Tom van gummi zijn?
Zou kat Tom geen kat zijn maar een rubberen afwashandschoen?
Ik denk van niet

Ik denk dat kat Tom van kat is en dat muis Jerry een vuile pisnicht is
en in mijn huishouden met zeven katten geen schijn van kans zou hebben

Het feit dat ik zojuist het woord pisnicht heb gebruikt betekent niet
dat ik een hekel aan homo’s heb
Sterker nog, een aantal van mijn beste vrienden zijn homo’s, dus

Kanker wordt, mede met dank aan onze hipperdiehop vrienden
van De Jeugd van Tegenwoordig, te kust en te keur gebezigd
in het dagelijkse taalgebruik van onze kinderen
Zei ik onze kinderen?
Ik bedoel, jullie kinderen

Begrijpt u mij als ik u zeg dat ik een alley oop backside 180 switch 5-0 heb geland?
Nee? Raar

Begrijpt u iemand die zegt dat; het punt is dus veeleer dat de roep om meer engagement zoals ze nu opklinkt typisch een beslommering van de in zichzelf verzonken culturele elite is (zoals voorheen — en tegenwoordig hier en daar nog steeds — 'de vermenging van hoge en lage cultuur' naar voren werd geschoven als een ernstige relativering van het elitaire karakter van kunst in het algemeen — terwijl die vermenging in werkelijkheid een fetisj was en is van juist de hoogculturele elite en van enkel hen). Het is een elite die al geruime tijd met zichzelf geen blijf meer weet. Ze is zozeer het roer kwijt dat ze lijdt onder angst voor haar eigen elitisme en aan de lopende band pleidooien houdt voor precies het tegendeel van wat ze voorstaat. Ja? Raar

Omdat ik gedichten schrijf ben ik een intellectueel
Omdat ik een intellectueel ben behoor ik tot een minderheid
Minderheden moeten hun mond houden in Nederland en
Nederland wordt geregeerd door het grauw
Het grauw leest geen gedichten. Moeilijk man die poëzie, pooh hey!
Gedichten zijn voor intellectuelen
Intellectuelen zijn dichters en dichters lezen dichters

Was u altijd voor kat Tom of voor muis Jerry in hun strijd op leven en dood?
U kunt nu kiezen. De lijnen zijn nu gesloten!
We nemen geen gevangenen

Lucas Hirsch

Straks even mijn nieuwe skateboard uitproberen en een heuveltje zoeken om te down-hillen. Voor nu adieu en de groeten.

Ledig House 11 mei 2011

2011-05-12T11:04:00.000+13:00

(Andrea Scrima leest uit A Lesser Day).

Schaven, sleutelen en nog eens sleutelen om vervolgens weer te schaven, lakken, plakken en keutelen. Kortom, het manuscript van Freak Show begint heel langzaam vorm te krijgen. Het rare is dat ik plots nieuwe gedichten aan het produceren ben. Gedichten die een hele andere toon en aard lijken te hebben dan de gedichten in Freak Show. Freak Show zal vooral geëngageerde gedichten gaan bevatten, iets wat ik voorheen nooit gedacht had te zullen gaan doen. Het onderstaande gedicht heeft het niet gehaald omdat het niet in de toon van de bundel viel.

- Voor M. die kwam en ook weer ging -

Als hij niet de zoon van Hans Vlek is
moet Hans Vlek dan contact met hem
opnemen dat hij geen zoon van
Hans Vlek is?

Als hij wel de zoon van
Hans Vlek is heeft hij het dichten
niet van zijn moeder

Zij loog over zijn vader
ze is een leugenaar voor zijn bestwil

Hij is zoon en hij is dichter
en een vreemde voor mij
Ik verwijt haar niets

Ik post een brief aan
Hans Vlek waarin ik hem vertel
dat ik zijn zoon zoek

Lucas Hirsch

Im Ledig House nichts Neues, althans, het is rustig na een rommelige start van de dag. Andrea Scrima is vertrokken uit het huis en zal terug vliegen naar Berlijn alwaar zij als romancier, vertaler en recensent werkzaam is.

In de loop van de week zullen er nog meer mensen verdwijnen, dat geeft een raar gevoel aangezien je elkaar vrij snel goed leert kennen. De groepsdynamiek zal nog een keer wisselen totdat alle schrijvers 3 juni het huis dienen te verlaten. Dan is het tijd voor de dansers.

Grüß Gott Andrea!!

Ledig House 10 mei 2011

2011-05-11T11:45:00.003+13:00

(New friends down the road).

Familie is een thema dat de schrijvers van het Ledig House gemeen blijken te hebben. Er werd besloten om een kleine lezing onder elkaar te doen en het werd een fantastische avond. Een goede manier om je mede bewoners te leren kennen is hun werk te lezen en te horen voordragen. Intens, bevlogen, getalenteerd zijn een aantal woorden die mij nu, de volgende dag, te binnen schieten als ik aan gisteren avond terug denk.

Vanochtend vroeg naar Hudson gereden, een dorpje dat de laatste jaren door hipsters en yuppen is overgenomen en ik moet eerlijk zeggen dat het er super goed uitziet. Het dorp is niet meer dan een aantal straten, maar het heeft wel een hipperdepip espresso bar, boekhandel, wijnhandel, antiekzaken en natuurlijk kledingwinkels. Manhatten strijkt o.a. in het weekend neer in Hudson en dat is te merken.

’s Middags de rotte appels uit mijn manuscript gehaald, een pijnlijke en moeilijke exercitie. Ik heb 50 gedichten overgehouden die ik waarschijnlijk allemaal moet herschrijven om enigszins een sterke bundel te kunnen maken. Ook zijn de volgorde, de titels en eventuele hoofdstukindeling nog steeds een probleem. Hup! Aan de slag. In de vroege avond een wandeling gemaakt en wat foto’s geschoten. Rita, de chef die iedere avond voor ons kookt, stond alweer heerlijke gerechten te bereiden.

Ledig House 9 mei 2011

2011-05-10T11:51:00.003+13:00

Zondag avond 21.00 uur, iedereen heeft last van een spontane energie-dip en gaat vervolgens naar zijn of haar kamer toe. Mijn buurman David Dephy, Andrea Scrima en ik praten nog wat na op de kamer van David. Andrea woont en werkt in Berlijn met haar man en kinderen en is eigenlijk een visual artist maar publiceerde in 2010 A Lesser Day (Spuyten Duyvil Press, Brooklyn, New York; June 2010). Een erg succesvol boek. Ze toonde ons haar werk als kunstenaar en ik was meteen verkocht. Een tijdje later verscheen de non-fictie auteur Rich Benjamin in de deuropening. Rich schreef Searching for Whitopia: An Improbable Journey to the Heart of White America.

Na een hele slechte nachtrust, zo’n droom waarin iedereen en alles langs besluit te komen, stond ik vanochtend rond de klok van 10.00 op besloot met Andrea te ontbijten in de ochtendzon. We spraken over Berlijn, de kusscène in Berlijn en vooral over de immigratieproblematiek waar ook Duitsland meet te kampen heeft. Na het ontbijt weer de sportschoenen ondergebonden en een fijn rondje gedaan. ‘s Middags mijn gedicht voor het Starinkblog afgemaakt en aan mijn manuscript gewerkt tot het einde van de middag. Tegen de avond met Nicola Keegan, die Swimming schreef (“Zwemmen” getiteld bij De Bezige Bij), naar Hudson gereden om wat dingen van huishoudelijke aard te kopen.

Ik had vandaag eindelijk het idee dat de rust van de omgeving en de positieve energie van de omgeving in mijn lichaam was ingedaald. Het lichaam voelt beter geaard en de stress wordt steeds minder. Het schild is gezakt en de spons neemt positieve energie op. Let the writing begin! Vanavond een lezing met de huisbewoners met het thema “familie”.

Ledig House 8 mei 2011

2011-05-09T10:48:00.002+13:00

(Just listen talk and learn).

Vanochtend afscheid genomen van een aantal gasten die voor dit weekend in Het Ledig House waren neergestreken. Vrijdag arriveerde Michael Reynolds van Europa Editions. Een uitgeverij die zichzelf tot taak heft gesteld om Europese auteurs uit te geven in de VS. Op zaterdag arriveerde Nickolaus Hansen. Nickolaus bestiert o.a. Rowohlt Verlag en Mareverlag vanuit Hamburg Duitsland. De tafelgesprekken duurden tot diep in de nacht en yours truly probeerde het zo lang mogelijk uit te houden, maar de jetlag en het buitenleven eisen nog steeds hun tol. Zondag dus maar uitgeslapen tot een uurtje of 10.00 om vervolgens een kijkje te gaan nemen in de keuken alwaar ik een groot deel van de schrijvers aantrof voor het ontbijt en koffie. Het mooie van deze plek is dat je Total niet weet wat de dag gaat brengen. Als je je voorneemt een strak schema te volgen dan ben je de Sjaak. Dat gebeurt gewoonweg niet. Vanochtend raakte ik in gesprek met schrijver Andrea Scrima over haar werk, haar leven als Amerikaan in Berlijn en het schrijvers vak in het algemeen. Dit zijn hele mooie en vooral leerzame gesprekken en voor je het weet ben je twee uur verder. Mensen komen en gaan en voordat je er erg in hebt slinger je van het ene gesprek naar het andere. Rond een uurtje of 13.00 maar even de hardloopschoenen onder gebonden en mijn dagelijkse rondje gelopen. ‘s Middags afspraken gemaakt over een lezing die we gaan houden met het thema ‘familie’. Gek genoeg hebben bijna alle schrijvers familie als thema, vandaar dus een lezing. Aan het einde van de middag de Dodge Van ingestapt om de buurt te verkennen, tjonge wat rijdt dat fijn zo’n automaat, ik ga zeker vaker rijden! Voor nu, see ya!

Ledig House 7 mei 2011

2011-05-08T07:41:00.001+13:00

(Room with a view).

Gisteren ben ik aangekomen in het Ledig House te Omi New York. Wat een plek! Na een redelijk ok vlucht landde ik gisteren middag ron 13.00 locale tijd op JFK te New York. Ik berekende snel dat ik de trein van 15.15 naar Hudson New York zou kunnen halen als ik op zou schieten. Amtrak treinen gaan niet zo frequent als de NS, dus ik moest een taxi vinden. Die vond ik. Met een bloedgang werd ik door een Servische taxichauffeur door het drukke verkeer van Manhatten gereden. Ik heb doodsangsten uitgestaan, mede ook omdat de chauffeur alles van mijn gedichten wilde weten nadat hij had geinformeerd wat ik zoal met mijn leven deed en waar ik heenging. Precies om 15.00 stond ik voor Penn Station en kan ik nog net een treinkaartje kopen om in de vertrekkende trein van 15.15 te springen. Het duurde ongeveer 15 minuten voordat we uit Manhatten waren en zodra we uit de tunnels, die onder Manhatten liggen, waren, bevond de trein zich plots in een heel groen gedeelte van New York. Up state New York is ongelofelijk mooi. Na twee uur treinen arriveerde ik in Hudson alwaar ik met de directeur van Het Ledig House een taxi deelde en naar Omi reed. Het Ldig House ligt op een prachtig stuk grond waarop o.a. twee cottages staan waar de 9 aanwezige schrijvers resideren. Ook staat er een cottage waar gegeten kan worden en ge-socialised. Let me tell you, dit is echt een klein stukje paradijs op aarde. Niet alleen is de omgeving prachtig, maar ook de aanwezige schrijvers, dichters en vertalers zijn erg inspirerend. Na het diner werd er buiten op de veranda verder gepraat over literatuur, politiek en het uitgeversvak. Ieder weekend zijn er speciale gasten, en dit keer was er o.a. een uitgever uit New York aanwezig die zich vooral bezighoudt met vertaalde fictie. Totaal uitgeput ging ik rond 23.00 in bed liggen en viel als een blok in slaap. Rond zonsopgang werd ik wakker van een getwitter, gekwetter en getjilp waar je u tegen zegt. Hoe geweldig is dat! Rond 7.30 opgestaan om hard te lopen en de buurt te verkennen, wat een prachtige streek is dit en alles staat in bloei. De rest van de ochtend doorgebracht met mijn Georgische buurman David Dephey en samen de sculptuurtuin ontdekt die rond Het Ledig House ligt en al over gedichten keuvelend van de zon genoten. Op dit moment onweert het heel hard en ben ik mijn eerst pogingen aan het wagen om mijn derde bundel vorm te geven. Morgen meer uit Omi. And believe me, I am walking around with a constant smile on my face, what a place to be!

The Ledig House International Writers Residency

2011-05-03T21:51:00.004+13:00

Vanaf vrijdag a.s. zal ik verbijven in The Ledig House International Writers Residency te Omi, New York. Ik zal daar een maand aan mijn nieuwe bundel mogen werken (die voorjaar 2012 het licht gaat zien) en natuurlijk van de omgeving gaan genieten. Vanaf vrijdag a.s. zal ik dagelijks een stukje bloggen over het wel en wee in New York. Tot juni vrienden!

Das, Hesselink & Van der Linden op Bevrijdingspop

2011-05-02T20:04:00.002+13:00

Stichting Kleine Revolutie Producties organiseert i.s.m. Bevrijdingspop, Slam Poetry op Bevrijdingspop.

Als je donderdag over het Frederikspark loopt kan je zomaar een dichter tegen het lijf lopen. Een groep professionele dichters zal het festival terrein gaan gebruiken als podium. Poetryslam is een dichtvorm die de brug slaat tussen een dikke dichtbundel en de Speakers corner in Hyde Park. Als je net staat bij te komen van een spetterend optreden zou het zomaar kunnen dat een dichter je rechteroor probeert binnen te komen. Mocht je die geluksvogel zijn? Luister er dan even naar. Je zult versteld staan wat ze je vertellen en hoe snel je er middenin zit.

De dichters die je tegen kan komen zijn:

Peter M. van der Linden
Krijn Peter Hesselink
Maarten Das
Wytske van Haga

The Hooch Poetry & Blues Tour

2011-04-14T19:28:00.002+13:00

Jawel Haarlem! Here we go again! Dit mag u niet missen, The Hooch Poetry & Blues Tour strijkt weer neer in Het Patronaat, met: Autoblonde, The Giant Tiger Hooch & Lucas Hirsch.

Autoblonde

The Giant Tiger Hooch

The Hooch en Lucas Hirsch

2011-03-31T22:29:00.001+13:00

The Hooch en moi.

De Kift, The Hooch en de dichter

2011-03-30T19:45:00.004+13:00

Zoals gezegd, De Kift is geniaal, The Hooch rockte het voorprogramma en ik mocht een gedicht doen. The proof is in the picture. De Kift met The Hooch en de dichter vlak voordat De Kift het podium opgaat. Wat een avond!

De Kift

2011-03-25T03:52:00.003+13:00

Dat De Kift een heldenband is hoef ik niemand uit te leggen. It's a fact. Zaterdag speelt de band in Zaandam en ik sta met de Amsterdamse blues formatie The Giant Tiger Hooch in het voorprogramma. Trots? Man, als een malle!

COPPER NICKEL INTERVIEW

2011-03-06T03:50:00.003+13:00

Copper Nickel is a literary journal published by the students and faculty at the University of Colorado Denver.

Unlike traditional campus literary journals, Copper Nickel publishes work by student authors and by professional authors. Selection is competitive, and more like a national literary journal's editorial process than a traditional campus literary magazine's. The idea is that the best student work is worthy of publication in the best journals, so we created one of those "best" journals so our students could have the best showing possible. Copper Nickel is recognized as a national literary journal, but unlike other national journals our staff is 96% undergraduate students.

Juist! En dit fijne Amerikaanse literaire tijdschrift heeft zojuist een interview met mij geplaatst (alhier te lezen) dat door vriend Stephen een aantal jaren terug is afgenomen. En oh ja er staat ook een gedicht in. Hup!

My Time - The Giant Tiger Hooch

2011-02-27T01:30:00.001+13:00

The Hooch heeft een clippert opgenomen en gaat hard! Voor de bookers in dit land, ze hebben nog tijd om op Lowlands te staan en Pinkpop kan net, dus maak haast!

The Giant Tiger Hooch

2011-02-20T05:12:00.002+13:00

Sinds een jaar tour ik regelmatig met de Amsterdamse bluesformatie The '76 Giant Tiger Hooch a.k.a. The Giant Tiger Hooch a.k.a. The Hooch met The Hooch Poetry & Blues Tour door Nederland. Het concept is simpel, spelen en voordragen. Als het meezit komt John Schoorl ook zo nu en dan zijn gedichten voordragen en dan is het feest compleet. Check de site van The Hooch en kom snel kijken want de mannen worden zo langzamerhand bekender en bekender. En NEE, ze treden niet op bij DWDD!! Aan tafel!!

100 Beste van.....

2011-01-21T04:13:00.004+13:00

Best fijn als je opgenomen wordt in De 100 beste gedichten n.a.v. de nog te vergeven VSB Poëzieprijs. Er staan 5 gedichten uit Tastzin in. Cool. Allen wel jammer dat ik niet genomineerd ben. Toch een fijne quote van voorzitter Maaike Meijer:

‎"Dat de Tweede Wereldoorlog nooit overgaat, wordt ook duidelijk in de prachtige bundel van Lucas Hirsch, Tastzin, opgedragen aan Beatrice Hirsch, die in 1944 in Auschwitz werd vermoord. Met Hirsch zijn we aangeland bij de meer concrete dichters."

Voor meer geneuzel en het Contrabas-plasje, klik hier.

Ampzings Kleine Revolutie

2011-01-15T04:11:00.001+13:00

‘AMPZINGS KLEINE REVOLUTIE’

27 januari: Gedichtendag Haarlem

in café Het Wapen van Bakenes

Op donderdag 27 januari 2011 presenteren Het Ampzing Genootschap en Kleine Revolutie Producties

‘Ampzings Kleine Revolutie’

Een unieke avond met optredens van de Haarlemse dichters Bas Belleman, John Schoorl, Sylvia Hubers, Bies van Ede en Lucas Hirsch.
Het Ampzing Genootschap zal gedichten zingen van de optredende dichters en een aantal eigen liederen brengen.

De Amsterdamse bluesband The Giant Tiger Hooch zal afsluiten met een swingend optreden.

Locatie: Het Wapen van Bakenes Korte Begijnestraat 21ZW 2011HC HAARLEM
Tijd: 20.30 uur
Datum: 27 januari 2011

De avond is gratis toegankelijk!

Soms is reclame wel leuk

2010-12-30T05:43:00.001+13:00

Hirsch doet aan lijstjes 2010

2010-12-24T21:53:00.005+13:00

De mooiste dingen die ik in 2010 las, hoorde, zag en proefde....

• Een Avond met Joost Zwagerman
• High Violet – The National
• Imperial Bedrooms – Bret Easton Ellis
• Het Tuinfeest – Deventer
• The National – Paradiso Amsterdam
• Brothers - The Black Keys
• Poeziefestival Elswout – Editie 2
• The Road – Cormac McCarthy
• This Perfect Day – Ira Levin
• The Soft Pack – The Soft Pack
• Bret Easton Ellis avond / interview Amsterdam
• Nu de Slapende Honden - Ronelda S. Kamfer

Nieuw werk in Tirade

2010-12-23T21:04:00.002+13:00

Hoera! Eindelijk staat mijn werk in Tirade! alhier een voorproefje. 1 van de 2 gedichten in het nieuwe nummer is geschreven op het geweldige liedje van Alele Diane " The Rifle".

Radical Face

2010-12-14T20:48:00.003+13:00

Soms zijn liedjes zo mooi dat je ze 10 keer per dag afspeelt! Radical Face: Welcome Home.

Expositie Dichtlicht

2010-12-14T20:44:00.001+13:00

Overggenomen uit De Twentse Courant Tubantia

14 december 2010 dinsdag

Hengelo Editie

HENGELO - Expositie Dichtlicht in Stadhuis

In het Stadhuis is deze week de expositie Dichtlicht te zien. Dat gebeurt rondom de nationale naturalisatiedag woensdag, voor nieuwkomers die de Nederlandse nationaliteit kregen. Dichtlicht bestaat uit foto's van Lynne Greenaway, die Nederlandse dichters portretteert. Zij laat zich vooraf inspireren door het werk van een dichter. Zo breidt zij als nieuwkomer tegelijkertijd haar kennis van de Nederlandse taal uit. De dichter laat zich door haar werk weer inspireren tot een nieuw gedicht. Tot en met vrijdag zijn o.a. de dichters; Ellen Deckwitz, Gijs Ter Haar, Alexis de Roode en Lucas Hirsch, te zien. Van 09.00 tot 17.00 uur (donderdag tot 20.00 uur), op de tweede verdieping van het stadhuis.

Hans Faverey

2010-11-30T22:48:00.002+13:00

“Nu, twintig jaar na het overlijden van Hans Faverey, ligt er niet alleen een staalblauwe, gebonden editie van zijn volledig werk, maar verschijnt er in Nederland bovendien weinig poëzie van jonge dichters die niet aantoonbaar door Faverey is beïnvloed of zich juist tegen hem verzet. Helemaal dood is de dichter dus niet."

Aldus Yra van Dijk in het NRC Handelsblad van 19 november j.l. Ik denk dan meteen, wat een ouderwets gedachtegoed houdt deze mevrouw erop na, maar dat begrijp ik wel, ze heeft er immers voor gestudeerd en ze heeft waarschijnlijk goed opgelet tijdens de colleges die gingen over generaties dichters die graag ruzie maakten met generaties na zich en / of voor zich, etc. (De Vijftigers, Zestigers, de Maximalen, etc.) Verzet de huidige generatie dichters zich nog tegen dichters uit andere generaties? En wat is een dichter uit een andere generatie eigenlijk? Ik bedoel de laatste groep dichters die zich ergens tegen verzette was de groep van de Maximalen. Ruim twintig jaar later heb ik nou niet het idee dat er op dit moment überhaupt al gesproken wordt van een (nieuwe) generatie, ik bedoel, wie zijn dat dan? Namen wil ik horen! Namen mevrouw van Dijk! En tot welke stroming behoort deze generatie? En sterker nog, tegen wie verzetten zij zich dan? Naar mijn idee is het idee dat (jonge) dichters zich verzetten tegen andere dichters een achterhaald concept, zeker in het poëzielandschap waarin we ons nu bevinden waarin iedereen eigenlijk zijn eigen gangetje gaat en dat niemand daar moeite mee heeft, ik bedoel, Harmens leeft naast Wigman, leeft naast Wijnberg leeft naast Starik, etc. Individualisme voert de boventoon en dat is gezien de tijdsgeest ook wel te begrijpen. De IK staat centraal en dient zich zodoende te ontwikkelen. Niets mis mee en het werkt, ik heb zelden tot nooit een poëziebijeenkomst gehad waar dichters elkaar de tent uit vechten. Dat wil niet zeggen dat het geen leuke taferelen zou opleveren als het wel het geval zou zijn, ik bedoel, er zijn veel dichters die wel een zwarte band in het een of ander hebben, zo heb je Thomas Möhlmann met een band in iets, en Ilja Leonard Pfeijffer, als je die nou eens in de ring zou zetten…… dan heb je, jawel! Gevaarlijke poëzie! Daar zijn we weer!

En wat beïnvloeden betreft, alle dichters die ik lees beïnvloeden mij, sterker nog, alle kunst die ik lees, bekijk en ervaar beïnvloedt mij, om het nog maller te maken, alles in mijn omgeving beïnvloedt mij, of is dat een ouderwetse en achterhaalde gedachten? Yra van Dijk zal het wel weten denk ik. Faverey is voor mijn een dichter die ik graag lees, niet meer en niet minder.

Ronelda S. Kamfer

2010-11-29T09:06:00.003+13:00

Ronelda S. Kamfer, eerlijk gezegd kende ik haar niet voordat Stichtinggenoot J. mij haar in de schoot worp met de mededeling dat ik dit maar moest lezen. En lezen doe ik haar! De vorige keer dat ik onder de indruk was van iemand, was dat met Sirkka Turkka's; De Hond Zingt in zijn Slaap. Nu word ik van mijn sokken geblazen door Kamfers; Nu de Slapende Honden. Als je dit weet te schrijven ben je voor mij nu al een grote:

Waar ik sta

Nu zit ik aan tafel
met de vijand van mijn voorvaderen
Ik knik en groet beleefd
maar
ergens diep van binnen
weet ik waar ik sta

Mijn hart en hoofd staan open
en zoals welopgevoede mensen
lachen en eten we samen
maar
ergens diep van binnen
weet ik waar ik sta

Uit: Nu de slapende honden, uitgeverij Podium, 2010 Amsterdam

Ronelda, als je dit leest, deze is voor jou:

Lucas Hirsch - dode hond slaapt

It seemed that everything that ever happened to him
had begun with some hound or other’s aimless yapping.

- Nelson Algren-

er komt zoveel verdriet uit het huis
dat we aan een kant de deur dicht doen
het erf schoon spuiten

voor het raam zat op moeders arm
het vermoeide kind dat knikkebollend
tegen slaap vecht

te slappe nekspieren zeg je
jaknikkers tot ze het weten
dan rechten ze de rug

Koude bedoeling

2010-11-15T20:51:00.003+13:00

Is dit poezie? Ja toch!

Wraking

2010-11-04T00:01:00.003+13:00

Vorige week stond er een heel fijn artikel in De Volkskrant over het "Wilders wrakinsgverzoek debakel" Dit artikel is mede geschreven door vriend en advocaat Derk Wiersum. We kennen elkaar al meer dan twintig jaar en heb altijd al het idee gehad dat het een slimme jongen was. Ik ben super trots op zijn benedenstaande artikel!

De Volkskrant

27 oktober 2010 woensdag

Rechtbank had wrakingsverzoek Wilders niet hoeven in te willigen

Auteurs Jeroen Soeteman & Derk Wiersum

SECTION: OPINIE EN DEBAT; Blz. 16

Het uitgangspunt bij de beoordeling van een verzoek om een getuige te horen, is dat een getuige die is meegebracht naar de zitting in beginsel wordt gehoord ('verdedigingsbelang'). Indien de getuige niet is meegebracht naar de zitting, wordt deze slechts gehoord indien dat voor de strafzaak noodzakelijk is. Dat laatste is een veel zwaardere toets, waardoor de rechtbank meer ruimte heeft een dergelijk verzoek af te wijzen.

De wrakingskamer van de rechtbank Amsterdam heeft de wraking van de 'Wildersrechtbank' toegewezen omdat de rechtbank het verzoek om de getuige Hans Jansen te horen 'in strijd met de geldende jurisprudentie' heeft afgewezen . De rechtbank wees het verzoek af omdat het horen niet noodzakelijk was. Volgens de wrakingskamer heeft de rechtbank bij de beoordeling van dat verzoek het verkeerde criterium toegepast, namelijk de noodzakelijkheid in plaats van het verdedigingsbelang.

De wrakingskamer verwijst ter onderbouwing daarvan naar een arrest van de Hoge Raad van 1 april 2008 . In dat arrest is bepaald dat een door de verdediging meegebrachte getuige ter zitting moet worden gehoord, tenzij dat ten koste gaat van de gezondheid van die getuige of niet ten koste gaat van de verdedigingsrechten van de verdachte.

De wrakingskamer overweegt dat onder een meegebrachte getuige 'ook moet worden verstaan een getuige die ter terechtzitting anderszins aanwezig was'. Dit laatste is van belang, omdat Wilders en zijn raadsman de arabist Hans Jansen kennelijk niet zelf hadden meegenomen naar de zitting. Jansen was daar uit anderen hoofde, namelijk als toeschouwer, aanwezig .

Na het arrest van 1 april 2008 heeft de Hoge Raad op 2 december 2008 een nieuw arrest over deze materie gewezen. Hierin was sprake van een verzoek om een aanwezige medeverdachte op de zitting als getuige te horen. Het gerechtshof wees dit verzoek af omdat het 'niet noodzakelijk' was: hetzelfde afwijzingscriterium als gebruikt door de Wildersrechtbank. In cassatie werd gesteld dat het gerechtshof het verkeerde criterium had toegepast omdat voor de uit anderen hoofde aanwezige getuige (annex medeverdachte) het verzoek alleen had mogen worden afgewezen op basis van - kort gezegd - de gezondheid of het ontbreken van verdedigingsbelang, waarbij ter onderbouwing van dit standpunt expliciet werd verwezen naar het arrest van de Hoge Raad van 1 april 2008. De Hoge Raad oordeelde daarop dat de uit anderen hoofde aanwezige verdachte niet als een 'verschenen' getuige kan worden beschouwd en dat het cassatiemiddel faalde.

Hieruit volgt zonder twijfel dat nu Hans Jansen uit anderen hoofde aanwezig was op de zitting, het verzoek om hem te horen kon worden afgewezen omdat dat niet noodzakelijk was. De rechtbank hanteerde dus wel het juiste criterium en de wraking had moeten worden afgewezen.

Het standpunt van de wrakingskamer dat onder een meegebrachte getuige tevens een anderszins aanwezige getuige dient te worden verstaan, is dan ook juridisch onjuist. Daardoor is de beslissing van de wrakingskamer juridisch niet houdbaar. Het probleem is echter dat tegen een wrakingsbeslissing geen hoger beroep mogelijk is, waardoor de wraking definitief is en het proces opnieuw zal moeten worden gevoerd.

De auteurs zijn werkzaam als strafrechtadvocaat. Volgens hen heeft de wrakingskamer zich bij de toewijzing van het wrakingsverzoek van Geert Wilders op oude jurisprudentie van Hoge Raad beroepen. Als deze fout niet was gemaakt, was het proces volgende week ten einde geweest.

Tijd om te schrijven!!

2010-10-17T09:07:00.003+13:00

In mei 2011 zal ik in Omi New York verblijven om mijn nieuwe bundel af te schrijven. Het Ledig House zal dan mijn tijdelijke residentie zijn, wat een eer!

The Hooch & Autoblonde

2010-09-25T22:42:00.005+13:00

The Giant Tiger Hooch

Autoblonde

Soms heb je plots van die avonden die onverwacht geweldig gezellig en magisch zijn en / of worden. Zo'n avond had ik gisteren in het Patronaat Cafe te Haarlem waar ik met The Giant Tiger Hooch en de dames van Autoblonde mocht optreden.

Ik treed vaker op met de blues band The Giant Tiger Hooch en dat is altijd heel tof, zo stonden we dinsdag j.l. met John Schoorl als tweede dichter in De Nieuwe Anita. Gisteren dus het Patronaat Cafe, een thuiswedstrijd voor mij. Het idee was dat ik met 1 gedicht The Hooch zou inluiden. Dat ging fijn waarna precies na het laatste woord The Hooch zijn set inzette. Na The Hooch was het de beurt aan de dames van Autoblonde. Mensen, houdt deze damse in de smiezen want dit gaat wat worden! 4 hard knallende dames met een energieke frontdame. Je zou het een mengelmoes tussen Debbie Harry / Blondie, The Killers, Nina Hagen en en en, ach ga het zelf zien want ik zou er wel weer naast zitten. Anyhoe, het was een volle bak en het was tof, gezellig en relaxt. Een mooie avond dus. Ga The Hooch en Autoblonde checken!! Ik zeg beide bandjes op Lowlands volgend jaar?!

ps. Support your local skateshop! Revert bestaat 15 jaar!! en de voltallig crew was aanwezig bij het optreden.

John Cooper Clarke

2010-09-22T19:43:00.001+13:00

John Cooper Clarke - Chickentown.

John Cooper Clarke - I've got a brand new tracksuit.

De Nieuwe Anita

2010-09-21T22:03:00.002+13:00

Vanavond optreden in De Nieuwe Anita met The Giant Tiger Hooch en John Schoorl onder het motto van de "The Hooch Poetry & Blues Tour".

God komt naar Nederland

2010-09-15T20:36:00.001+13:00

God komt naar Nederland en wel naar Amsterdam om meer precies te zijn. Vrijdag a.s. zal hij een lezing geven over zijn nieuwe boek. Vriend en fotograaf Jochem Jurgens en ik gaan kijken en luisteren. Tjonge!

Beatrix dan maar in godesnaam?

2010-09-02T20:58:00.003+13:00

Het zijn spannende tijden waarin we leven op dit moment en dan heb ik het niet alleen over wat er in het buitenland gebeurt. Ook in Nederland valt er politiek gezien veel af te lezen hoe de samenleving ervoor staat. Bij de laatste verkiezingen werd het duidelijk dat Nederland gekozen heeft voor een rechtse(re) regering. De meeste stemmen gingen naar de PVV en VVD samen. Ja, de PvdA deed ook lekker mee, maar de rest van de linksere partijen deden het niet zo goed als de partijen aan het rechtse spectrum van de politieke waaier. Nederland vergrijst, kampt met een economische crisis, met een identiteitscrisis qua geloof (zijn we een joods-christelijke samenleving of nu ook een islamitische?) en we zijn het zat om maar coute que coute onze belastingcenten te steken in klaplopers, steuntrekkers, straattuig en voetbalvandalen, om maar wat randverschijnselen te noemen. Althans, als ik De Telegraaf mag geloven zijn dat de zaken waar het echt om gaat. Enfin. Je zou dan dus een regering verwachten die ietwat naar rechts neigt te leunen (rechts is een relatief begrip, in de VS lachen ze je uit als je uitlegt wat naar onze maatstaven rechtse ideeën zijn, dat noemen ze in de VS liberale of zelf een socialistisch gedachtegoed).

Maar dan nu de kabinetsformatie; naar mijn idee gebeurt er op dit moment iets dat ik persoonlijk ondemocratisch neig te noemen. Er wordt nu al weken onderhandeld over een minderheidskabinet met gedoogsteun van de PVV. Het CDA en de VVD zullen dus samen in een regering kunnen stappen met goedkeuring van de PVV. Klinkt schappelijk, want het volk heeft gestemd en het volk wil de PVV en VVD, maar nu lijkt het CDA een intern probleem te hebben met de PVV. Het CDA was de grote verliezer van de laatste verkiezingen en het verbaast me dan ook dat ze de situatie, waarin de kabinetsformatie zich nu bevindt, lijken te gijzelen. Volgens de laatste peilingen zou het CDA qua zetels op een dieptepunt staan (om en nabij de 15 zetels??). Niet echt een power house, toch? De partij schijnt tot op het bot verdeeld te zijn over het wel dan niet deelnemen aan een regering waar de PVV bij aangesloten is, let wel, de PVV zit niet in de regering, maar steunt deze!

Mijn vraag aan het CDA is dan ook, hoe kan je zo arrogant zijn om de kabinetsformatie zo op scherp te zetten als het Nederlandse volk zich grotendeels heeft uitgesproken voor een rechtse regering? De kleine partij die het CDA nu is lijkt de wens van het volk totaal te negeren en is bezig met het uitvechten van een intern conflict. Er worden briefjes gemaakt en door wat CDA prominenten hier en daar ondertekend. Er wordt gebabbeld met de pers, er wordt gezucht en gesteund, maar er komt geen oplossing. Het eigenbelang van het CDA lijkt nu de boventoon te voeren en niet de kabinetsformatie. Om het nog een beetje erger te maken gaat het CDA naar alle waarschijnlijkheid een partijcongres beleggen om de leden van het CDA te vragen of het CDA nu wel of niet met de PVV moet gaan regeren. Hoe ondemocratisch wil je het hebben? De CDA leden die wel even beslissen wat er goed is voor ons landje? Houd op schei uit! Het CDA zou naar mijn idee het landsbelang (we zitten nog steeds in een economische crisis om maar iets te noemen) in ogenschouw moeten nemen en als een partij achter de kabinetsformatie gaan staan, of niet natuurlijk, kan ook. Maar dan kunnen ze in Den Haag weer aan de slag of wellicht een andere formatie proberen, zeg met de PvdA. Niet dat dat een goed idee is, maar dat is een ander verhaal. Kortom, naar mijn idee is het erg ondemocratisch om je als partij in de minderheid zo arrogant op te stellen t.o.v. het landsbelang en de wil van het volk totaal te negeren. Misschien moet het CDA ontbonden worden en het verbod op godslastering uit de grondwet worden geschrapt, dat zou een hoop schelen. Nederland een seculiere samenleving? Een democratie? De laatste keer dat ik in de staatsrechtelijke boeken keek was Nederland nog een constitutionele monarchie en dat is geen democratie. Monarchie? Wacht eens even als Beatrix nou eens……

Familiefeestje, begraafplaatsen en corpsmeisjes

2010-08-30T19:38:00.006+13:00

Wat een weekend! Zaterdag naar Deventer afgereisd om een mini weekend Overijssel te doen. Mijn oom en tante waren 30 jaar getrouwd en dat diende gevierd te worden in Holten op zondag, dus waarom niet alvast naar Deventer afreizen om een mini-vakantie te doen. Het hotel was geweldig en lag aan de oever van de IJssel die uit haar oevers was getreden. Heerlijk gegeten en vervolgens al uitbuikend in slaapgevallen in een te warme hotelkamer, mijn bejaarde oma zou het er prettig toeven hebben gevonden. 's Ochtends bij het ontbijt werd alles duidelijk. De gemiddelde leeftijd in dit hotel was denk ik 55+ en die hebben het snel koud, zo doende... Enfin, zondag optijd naar Holten afgereisd per trein en uitgestapt op station Holten. Station is een groot woord, eerder een bushalte. Je hebt letterlijk het idee dat je uitstapt in Cornfield USA. Overal waar je keek lagen maisvelden. Via het Beukenlaantje, dat een ouderwets zandpad bleek te zijn, arriveerden we op onze bestemming, Hotel Hoog Holten, ook prettig toeven. Anyhoe, we waren veel te vroeg en besloten om een wandeling te maken in de omgeving, we hadden onze zinnen gezet op de Canadese Militaire begraafplaats Holterberg dat niet ver van het hotel scheen te liggen. Na een klein uurtje stieffelen vonden we de bagraafplaats en tjonge, wat een indruk maakte dat op ons. Ik moet toegeven dat het geen Arlington Military Cemetery is, maar het komt er toch aardig bij in de buurt. Het is nog steeds moeilijk te bevatten wat iemand bezielde om dienst te nemen tijdens WWII om het grote kwaad dat zich toen in Europa manifesteerde te bevechten en vervolgens ergens op een nietszeggende berg in Overijssel het leven te laten op x-twintig jarige leeftijd. Mijn vrouw merkte terecht op dat het net lijkt of de oorlog tegenwoordig verworden is tot Anne Frank en dat het bijna onmogelijk lijkt de gemiddelde Nederlander te onderwijzen over WWII omdat het zo alles omvattend en groots lijkt te zijn.

Dus. Vervolgens gezellig gedaan met de familie en rond de klok van 5 weer naar huis. Op station Amersfoort dienden we over te stappen en eenmaal gezeten stroomde de coupe vol met 10 vreemdsoortige meisjes die er erg moe uitzagen. Het was meteen duidelijk. De ontgroening is weer begonnen en de phoeten-meisjes ploften al kakelend en blatend naast ons neer. Het bleken phoetjes te zijn van het Amsterdamse vrouwen dispuut AUDENTES. Niet dat je dat ergens van af kon lezen, maar de termen "AUDENTES", "ASC en AVSV" vielen in 5 minuten tijd wel zo'n tien keer. Eerlijk gezegd was ik in eerste instantie ietwat geïrriteerd door de aanwezigheid van de dames aangezien het not done is zo ontzettend te blaten over hun ontgroening in publieke ruimten, althans, dat heb ik destijds geleerd, want ja ook ik ben een corpsbal (geweest). Er wordt je aangeleerd dat je en plein publique niet over corps-zaken praat en al helemaal niet over de ontgroening in al zijn details. De hele coupe leek zich te ergeren aan de rollende r-en van de dames. Anyhoe, toen ik vroeg of ze moe waren en of ze al een leuke tijd hadden, reageerden ze eerst vrij enthousiast, tot het moment dat ze er achter kwamen dat ook ik ooit in hun positie had gezeten, schrik alom. Om een lang verhaal kort te maken, ik had ietwat medelijden met de dames en ons gesprek leek al snel op "opa lucas vertelt uit den oude doos", 1995 is lang geleden en ook het corps veranderd. Dus. Thuisgekomen op de bank geploft en een waanzinnige Zomergasten gezien met gast Erwin Olaf, wat een onzettend mooi en vooral oprecht mens is dat. Jelle, je hebt het eindelijk geflikt om een legendarische Zomergasten te maken. Chapeau! zouden ze zeggen bij het corps....

Poëzie en natuur gouden combinatie op Elswout

2010-08-17T19:58:00.000+13:00

Haarlems Dagblad

16 augustus 2010 maandag

Poëzie en natuur gouden combinatie op Elswout

Overveen - Wanneer de grassprieten uit de plastic bekers zijn geblazen, wordt de champagnefles open getrokken. Zaterdag was het op het veld naast het koetshuis van Landgoed Elswout goed toeven. De belangstelling bleek groot voor het Poëziefestival dat deze middag zijn tweede editie beleefde.

Het gemêleerde publiek ligt languit in het gras, zit bijeen gekropen op kleedjes, inklapbare stoeltjes of zoekt een plekje aan de lange tafels die voor de gelegenheid staan opgesteld. Wie geen eigen picknick mee heeft, kan hapjes en drankjes kopen bij een kraam van de Oranjerie.

,,Een verrassende opkomst", zegt Lucas Hirsch, samen met Jessica Kroskinski het gezicht achter de stichting Kleine Revolutie Producties die literaire evenementen in Haarlem en omstreken organiseert. ,,Minstens dubbel zoveel bezoekers als vorig jaar. Maar de sfeer is hetzelfde gebleven, gemoedelijk en vrijblijvend.''

Het zonovergoten decor brengt nieuwsgierige wandelaars en fanatieke poëzieliefhebbers samen. ,,Poëzie en natuur zijn een gouden combi'', glimlacht Hirsch. Kroskinski beaamt: ,,Beide geven rust. Bovendien zal voor veel dichters de natuur een bron van inspiratie zijn, of in ieder geval een plek waar ze hun gedachten los kunnen laten. En wanneer de dichters hier hun werk voordragen, is het alsof iets in de natuur het oppakt en laat galmen. Om die reden past een poëziefestival hier zo goed.''

Het programma presenteert een achttal dichters, bekend en minder bekend, allen door Hirsch en Kroskinski persoonlijk geselecteerd op hun kwaliteiten. Hélène Gelèns bijt de spits af met poëzie over rennen en stilstaan. Oud-stadsdichter van Amsterdam Mustafa Stitou neemt na haar plaats achter de microfoon. Tijdens zijn eerste voordracht wordt hij geplaagd door een wesp.

,,Hij houdt van poëzie blijkbaar'', zegt hij grijnzend, terwijl hij het beest weg wappert en opnieuw begint. De gemoedelijke toon is daarmee meteen gezet.

Marije Langelaar, Arjen Duinker, John Schoorl, Fleur Bourgonje en Erik Jan Harmens volgen. Tot slot neemt Utrechts stadsdichter Ingmar Heytze het woord. De gedichten zijn afwisselend ernstig en luchtig. Soms zijn het concrete verhaaltjes, over het flirten met de dochter van een kledingreperateur (Stitou), soms wordt er juist een vreemd herkenbaar beeld geschetst hoe te verdrinken in een lichaam (Langelaar). De stemmen van de dichters werken betoverend op het publiek, de een nog zangeriger dan de ander. Harmens heeft zelfs een speciale voorleesstem. Zijn gedichten worden beantwoord met instemmend gelach.

,,Omdat de gedichten worden voorgedragen, zijn ze veel makkelijker te begrijpen'', zegt Kroskinski.

,,De dichters lezen immers voor met de juiste intonatie, en dat helpt bij het interpreteren van de poëzie.'' Wie toch graag de gedichten wil nalezen, kan aan de boekentafel van Boekhandel Athenaeum een dichtbundel aanschaffen.

Pas bij de laatste klanken van Marten de Paepe, die het geheel muzikaal afsluit, stroomt het veld langzaam weer leeg. Het aftellen tot het volgende poëziefestival kan beginnen!

Voor meer literaire evenementen op locatie, zie http://www.kleinerevolutieproducties.nl.

Vandaag mooi weer dus Poëziefestival Elswout!!!

2010-08-14T23:07:00.001+13:00

Poëziefestival Elswout 2009, foto: Ayesha van der Woensel.

Stichting Kleine Revolutie Producties organiseert
zaterdag 14 augustus 2010 voor de tweede keer
Poëziefestival Elswout op de schitterende locatie; Landgoed Elswout. Voordrachten van acht grote
Nederlandse dichters afgewisseld met muziek van een
singer songwriter.

Dichters:

Ingmar Heytze, Mustafa Stitou, Erik Jan Harmens, Arjen Duinker, Marije Langelaar, John Schoorl, Fleur Bourgonje, Hélène Gelèns
& ssw Marten de Paepe.

Het festival is gratis toegankelijk en vindt plaats van 15.00 tot 18.00 uur.

Poëziefestival Elswout vindt plaats op het grasveld naast het koetshuis (bij onverhoopt slecht weer in het koetshuis). Er kan volop gepicknickt worden!

Bezoekers dienen zelf eten en drinken mee te nemen. Picknickbankjes zijn aanwezig. De techniek wordt verzorgd door ArtCast en de boekverkoop is in handen van Athenaeum Boekhandel Haarlem. Elswout is uitstekend bereikbaar via bus, trein, fiets
en lopend!

'Landgoed Elswout maakt me lyrisch'

2010-08-12T22:13:00.001+13:00

Vandaag in Het Noordhollands Dagblad en Het Haarlems Dagblad

Gepubliceerd op 12 augustus 2010, 08:19

De Utrechtse dichter Ingmar Heytze is een van de deelnemers aan het literaire evenement 'Poëziefestival Elswout', dat zaterdag wordt gehouden op het gelijknamige landgoed, een bekend wandelparadijsje. Heytze heeft er zin in. ,,Ik ben al even gaan kijken en het is een geweldige locatie.''

Het 'Poëziefestival Elswout' wordt zaterdag 14 augustus voor de tweede keer gehouden en is een initiatief van Kleine Revolutie Producties. Lucas Hirsch en Jessica Kroskinski organiseren regelmatig poëziemanifestaties op verschillende locaties. Vorig jaar was de eerste editie een groot succes. Bezoekers dienen zelf picknickmand en drankje mee naar het wandelbos te nemen, en er zijn picknickbanken aanwezig. Bij goed weer wordt er opgetreden naast het koetshuis, bij slecht weer wordt het evenement binnen gehouden.

Ingmar Heytze is een in Nederland en België zeer gewaardeerd literator, die een breed publiek aanspreekt. Hij is stadsdichter van zijn woonplaats Utrecht. De komst van Heytze naar Overveen is opvallend, omdat hij enkele jaren geleden nog last had van het fenomeen 'hodofobie', of, zoals hij het zelf noemt: 'reiswee'. Zodra Heytze zich buiten een te grote straal van Utrecht begaf werd hij bevangen door angst. Optredens in het land zaten er dientengevolge niet in. De dichter haalde zijn motorrijbewijs en kocht een scooter met als doel een steeds grotere kring rond Utrecht te berijden, met uiteindelijk het strand en de zee als reisdoel. Zijn belevenissen beschreef hij in het schitterende 'Scooterdagboek', dat in de Haarlemse Stadsbibliotheek te vinden is tussen de psychologieboeken.

,,Het gaat heel goed nu'', zegt Heytze. ,,Ik verplaats me nu per auto en kan inmiddels overal komen, dus ook naar Elswout. Momenteel werk ik aan meerdere bundels, die ik binnenkort hoop uit te brengen. Ook ben ik bezig met muzikanten. We hebben zojuist een repetitie afgerond.''

Samen met Cor van Ingen (baritongitaar) en dichteres Ellen Deckwitz (stem) vormt Heytze (stem, synthesizer) de formatie Asfaltfeeën, met wie hij binnenkort op het festival Lowlands zal optreden. Ook in het verleden zocht Heytze regelmatig samenwerking met anderen, zoals ook met - de inmiddels Haarlemse stadsdichteres - Sylvia Hubers. Samen maakten Heytze en Hubers deel uit van het Utrechts Garagedichters Kollektief.

De poëziebundels van Ingmar Heytze (steevast met een afbeelding van kunstschilder Dolf Zwerver op de kaft) blinken uit in verstaanbaarheid en souplesse, zo oordelen de critici. Gerrit Komrij noemt hem 'een natuurtalent' en VN-criticus Rob Schouten omschrijft hem als 'meester van de onbekommerde en oorspronkelijke gedachte'.

Heytze ziet uit naar het optreden in Elswout. ,,Ik ben echt lyrisch over die locatie. Het is een prachtig gebied in Engelse stijl. Vooral de vele rododendrons vielen me op. En toen ik daar rondwandelde vloog er een papegaai over.''

PAUL LIPS

Poëziefestival Elswout wordt zaterdag gehouden op Landgoed Elswout te Overveen tussen 15.00 en 18.00 uur, met optredens van Ingmar Heytze, Mustafa Stitou, Erik Jan Harmens, Arjen Duinker, Marije Langelaar, John Schoorl, Fleur Bourgonje, Hélène Gelèns, tevens singer/songwriter Marten de Paepe. Uitgeverij De Arbeiderspers stelt 20 bundels van zowel Marije Langelaar als Fleur Bourgonje beschikbaar. De eerste 20 mensen die mailen naar info@kleinerevolutieproducties.nl ontvangen ter plekke een exemplaar.

2 x 20 bundels op Poëziefestival Elswout

2010-08-10T20:25:00.004+13:00

De eerste 20 aanmeldingen voor Poëziefestival Elswout ontvangen van de organisatie bundels van Marije Langelaar en Fleur Bourgonje, beschikbaar gesteld door uitgeverij De Arbeiderspers. Email naar info@kleinerevolutieproducties.nl De bundels zijn af te halen bij de organisatie.

Poëziefestival Elswout - met o.a. Ingmar Heytze, Mustafa Stitou, Erik Jan Harmens, Arjen Duinker.

Stichting Kleine Revolutie Producties organiseert zaterdag 14 augustus 2010 voor de tweede keer Poëziefestival Elswout op de schitterende locatie van Staatsbosbeheer; Landgoed Elswout. Voordrachten van acht grote Nederlandse dichters afgewisseld met muziek van een singer songwriter.

Dichters:

Ingmar Heytze, Mustafa Stitou, Erik Jan Harmens, Arjen Duinker, Marije Langelaar, John Schoorl, Fleur Bourgonje, Hélène Gelèns & ssw Marten de Paepe.

Het festival is gratis toegankelijk en vindt plaats van 15.00 tot 18.00 uur.

Poëziefestival Elswout vindt plaats op het grasveld naast het koetshuis (bij onverhoopt slecht weer in het koetshuis).

Er kan volop gepicknickt worden! Bezoekers dienen zelf eten en drinken mee te nemen. Picknickbankjes zijn aanwezig.

De Orangerie in het Elswout zal tevens voor versnaperingen zorgen!

De techniek wordt verzorgd door ArtCast en de boekverkoop is in handen van Athenaeum Boekhandel Haarlem.

Elswout is uitstekend bereikbaar via bus, trein, fiets en lopend! Info: www.kleinerevolutieproducties.nl of info@kleinerevolutieproducties.nl

Best teleurgesteld

2010-08-03T22:37:00.002+13:00

Een aantal maanden terug kwam vriend Jeroen L. te A. mij vertellen dat ik naar The Soft Pack moest gaan luisteren omdat ze een lekkere plaat hadden gemaakt. Ik blogde hier toen ook over. Vriend Jeroen L. te A. had jaren terug met zijn band met The Soft Pack opgetreden in San Diego. De conclusie was al snel getrokken, The Muslims (zo heetten ze toen) zouden er wel gaan komen. Dus. Wat blijkt nu? De f*ckers van Grolsch hebben The Soft Pack ook ontdekt en hebben een liedje van The Soft Pack onder een reclame geplakt. Ik baal hiervan, ik bedoel dat bandje is toch een beetje van mij en van een klein groepje mensen dat ze al tijden volgt. Grolsch moet hiervan afblijven, want nu het onder een reclame is geplakt gaat heel hip Nederland opeens van The Soft Pack houden en roepen dat ze fan zijn, zo gaat dat in Nederland en dan verkopen ze opeens Paradiso uit en staan ze plots op Lowlands, en en en... Oftewel, de lol is ervan af en dat is zooooooo jammer want het is zo'n fijn bandje. Grolsch, f*ck you en vooral je hippe gelul!! The Soft Pack, keep it real!!

Eerlijk is eerlijk

2010-07-28T01:09:00.004+13:00

Dichters in De Prinsentuin is een fijn festival, Poeziefestival Elswout uiteraard ook, maar eerlijk is eerlijk, Het Tuinfeest in Deventer is naar mijn idee het aller leukste festival van het jaar, en guess what? Ik mag weer meedoen, hoera!!

Poëziefestival Elswout 14 augustus 2010

2010-07-21T02:29:00.004+13:00

Habana here we come

2010-07-18T23:57:00.002+13:00

Vanavond met monsieur Didi de Paris optreden op De-Affaire / Habana te Nijmegen en daarna plaatjes draaien, het leven kan zoooo fijn zijn! Let's rock 'n roll!!

Lang leve Facebook!

2010-07-11T22:57:00.000+13:00

The National Paradiso 6 juli 2010

2010-07-08T22:04:00.002+13:00

Helemaal goed!!

Stel

2010-07-06T20:13:00.004+13:00

Stel dat je op dinsdag 6 juli 2010 wakker wordt en naar buiten kijkt en ziet dat het vandaag een prachtige dag wordt, stel dat je op de eettafel zelfgemaakte papieren "gefeleliciteerd met je 35e verjaardag" letters aantreft + een hele mooie en vooral fijne hangplant voor in de tuin, stel ook nog eens dat je een fantastisch fijne vrouw aan je zijde hebt + 6 knotsgekke maar oh zo lieve kitty cats en stel nou ook nog eens dat je vanavond naar het concert van The National gaat in Paradiso EN dat er een mooie voetbalpot op TV is en die gaat bekijken met de lieve vrienden J. en S. te A. Stel nou dat dit allemaal waar is, en dat is het ook, dan heet je Lucas Hirsch en dat doe ik! Wat een mooi leven heb ik toch.....

Nieuw werk

2010-07-04T08:51:00.005+13:00

In de nieuwe DWB een handvol nieuwe gedichten van mijn hand verspreid over meer dan 10 pagina's, lekkerrrrrr!!

Verslagje

2010-07-02T21:18:00.002+13:00

Edith Ringnalda doet op haar webstek verslag van de mooie avond op Het Beloofde Varkensland.

Het was geweldig!

2010-06-29T19:51:00.005+13:00

The Giant Tiger Hooch + aanhang

Volle bak

Overzicht van het erf

Boeken & Biggen was geweldig, het was prachtig weer, de dichters, auteurs en muzikanten hadden er zijn in en de varkens waren loom van de zomerzon, kortom, het was een geweldige avond. Op de website van Het Beloofde Varkensland zijn alle foto's te zien. De volgende halte voor Kleine Revolutie Producties zal Poeziefestival Elswout zijn op 14 augustus a.s. Zet het in de agenda!

UITVERKOCHT

2010-06-26T01:47:00.003+13:00

BOEKEN & BIGGEN IS GEHEEL UITVERKOCHT!! Het maximaal aantal mensen dat op de boerderij mag zijn is bereikt!

Voor meer info zie hier.