maandag, mei 23, 2016

Over corpsballen en Radiohead









Radiohead. Ik realiseerde me net dat ik al meer dan 21 jaar fan ben van Thom Yorke en zijn band. Mijn eerste kennismaking met de melancholische, dromerige, en voor sommigen ietwat depressieve nummers, was op het dispuutshuis waar ik van 1995 tot 1999 woonde. U leest het goed, ik was een corpsbal. Behalve F., hadden mijn huisgenoten over het algemeen een dubieuze muzieksmaak. Ze draaiden Hazes, Spargo, Supertramp, De Hermes Houseband, bedenkelijke ’90 house, etc. F. draaide Radiohead. F. draaide vooral OK Computer. Soms sloot F. zich dagenlang op in zijn kamer en dan ging zijn cd speler op repeat. Aangezien het huis aan De Koninginneweg dunne wanden had, hoorden we de nummers van OK Computer door de muren van zijn kamer sijpelen: Paranoid Android, Subterranean Homesick Alien, etc. We maakten grapjes over F. en zijn fascinatie voor Radiohead. We maakten grapjes over zelfmoord, psychiaters en de donkere kant van het leven. We waren bang voor de dingen die we niet kenden, bang voor dingen die buiten ons beperkte gedachtegoed lagen, we waren bang om gevoelig te zijn, te falen en zwak over te komen. We waren domme corpsballen. Ik bewoonde destijds de kamer onder F. en merkte na een maand OK Computer dat de nummers van Radiohead onder mijn huid waren gekropen. Ik werd er rustig van, niet down of depressief. Ook kon je er prima op studeren. F. stemde in met mijn verzoek of ik een kopietje mocht branden van de CD, zodoende bezat ik mijn eigen OK Computer en startte mijn liefde voor Radiohead. Momenteel werk ik aan een nieuwe dichtbundel en mijn eerste roman. Dat doe ik vanuit het internationale schrijfhuis Ledig House te Ghent New York. En guess what? Ik draai de nieuwe van Radiohead 24/7. Zo ook mijn Amerikaanse buurman. Ik moet aan F. denken en vraag me af hoe het met hem gaat en of hij nog steeds Radiohead draait en zijn eigen weg bewandelt. Vooral het geweldige nummer Daydreaming doet me aan F. denken. Hij leerde me destijds dat het ok is om anders te denken, te voelen, je eigen weg te gaan, om een dromer te zijn