maandag, juni 25, 2012

Over Canto, Festina en Corey Duffel

Get Microsoft Silverlight
Bekijk de video in andere formaten.


Gisteren met het zonnetje op mijn bol naar Amsterdam gereisd met het doel twee wedstrijden te bezoeken, eentje was in Skatepark Amsterdam alwaar ik een skateboard wedstrijd met vriend Jimmy (8 jr.) bezocht. Osiris organiseerde de Osiris Amsterdam Experience 2012 en er konden knaken worden verdiend, heel veel knaken. o.a. eindbaas Corry Duffel van het Osiris skateboard team was ook van de partij en zat met de rest van het team geduldig handtekeningen, tshirts en posters uit te delen om vervolgens in de jury plaats te nemen. Jimmy en ik hadden een goed uitzicht op het skatepark en tijdens de practice die aan de wedstrijd vooraf ging hadden we meteen als 3 winnaars in gedachten. Jimmy en ik waren meteen fan van de kleine man Daan van der Linden (ik gok een jaar of 14-15), maar ook Douwe Macare en Tim Zom konden op onze steun rekenen. Daan ging als de brandweer en er staat een grote toekomst voor deze kleine man te wachten als hij zo blijft rippen.

Douwe was stylish as hell en won uiteindelijk de wedstrijd. Tim Zom is een verhaal apart. Het enfin terrible van de Nederlandse skatescene ging hard, heel hard! Jimmy en ik houden wel van een Damian op wielen en zagen Zom rucksigtloss en zonder angst het park aan flarden skaten gewoon ram-bam-boterham rails, trappen en andere obstakels te lijf gaan alsof hij een wandelingetje door het Vondelpark aan het maken was, maar dan wel een speed rondje. Anyhow, het was een super ok middag en de sfeer was weer als vanouds. Oud en jong door elkaar, een grote skateboardfamilie!

Jimmy was onder de indruk, ik kan me nog goed mijn eerste grote wedstrijd herinneren. Dat was in 1989 bij de wereldkampioenschappen in Munster te Duitsland. Ik zag daar Tony Hawk, Omar Hassan, Ray Barbee en nog veel meer helden van weleer. Ze skaten trouwens nog. Moe maar voldaan keerden we met onze Osiris thshirts, zonnebrillen en posters huiswaards.

Vervolgens ben ik naar Festina Lente gewandeld om naar de grote jaarfinale van de poezieslag te gaan kijken. Het was er weer erg gezellig, maar vanwege de harde wind was de finale binnen en dat was warm, heel warm! Ik heb alle dichters 1 keer voorbij zijn komen en trok de conclsie dat Arnoud Rigter en Jurgen Smit toch echt de beste dichters waren. Arnoud Rigter is naar mijn idee een unicum in het Nederlandse poezielandschap. Zijn poezie is zo eigen dat ik Arnoud tekort zou doen door hem hier te vergelijken met andere dichters. Voor wie zijn werk niet kent probeer ik het toch een beetje te duiden. Men neme Lucebert, Van Ostaijen en het absurdisme van Ionesco en dan kom je wellicht een beetje in de buurt van het werk van Rigter. Wellicht is het werk van Ligter ietwat onderbelicht in de Nederlandse letteren, maar in de podiumscene is Ligter een begrip. Kira Wuck die ook op Poeziefestival Elswout staat dit jaar heb ik helaas moeten missen, maar er wordt gefluisterd dat ze een begrip is, dus kom 12 augustus kijken! Verder waren er veel dichtmeisjes die graag dichter willen zijn maar wellicht wat meer poezie zouden kunnen lezen en er was een Simon Vinkenoog adapt.

Bij thuiskomst heb ik Canto Ostinato van Simeon ten Holt opgezet en was benieuwd of ik net zo meegevoerd zou worden als de mensen in de bovenstaande documentaire. Ik werd niet meteen gegrepen door de bezwerende werking van dit prachtige stuk muziek, maar het raakte me wel. Tijdens het horen van de Canto moest ik sterk denken aan het werk van Philip Glass, de thematiek van John Coltrane's A Love Supreme en o.a. de fijne tunes van Underworld. Maar ook de Goldberg variaties van Bach kwam in me op. Wel was ik verrast door mijn concentratie bij het lezen van de proefdruk van mijn nieuwe bundel Dolhuis. Dat de Canto iets met je doet moge duidelijk zijn, wat dat precies is weet ik niet. Nu ik op dit moment naar Johnny Cash luister en buiten de regen op de ramen hoor kletteren heb ik plots zin om weer te gaan schrijven. Give my love to Rose kabbelt door de kamer en word meteen gegrepen:

I found him by the railroad track this morning I could see that he was nearly dead I knelt down beside him and I listened Just to hear the words the dying fellow said He said they let me out of prison down in Frisco For ten long years I've paid for what I've done I was trying to get back to Louisiana To see my Rose and get to know my son Chorus: Give my love to Rose please won't you mister Take her all my money, tell her to buy some pretty clothes Tell my boy his daddy's so proud of him And don't forget to give my love to Rose Tell them I said thanks for waiting for me Tell my boy to help his mom at home Tell my Rose to try to find another For it ain't right that she should live alone Mister here's a bag with all my money It won't last them long the way it goes God bless you for finding me this morning And don't forget to give my love to Rose Chorus: Give my love to Rose please won't you mister Take her all my money, tell her to buy some pretty clothes Tell my boy his daddy's so proud of him And don't forget to give my love to Rose