dinsdag, augustus 09, 2011

Natte pret op Elswout

Ja het was nat, maar dat mocht de pret niet drukken! De ruim 150 aanwezige toeschouwers moesten halverwege het festival het koetshuis in en dat was zelfs gezelliger dan dat het al was. Hieronder een verslag van een verregende journalist en hier eentje online.


IJmuider Courant

8 augustus 2011 maandag

Poëzie met poncho's en plu's op bedje van nat Elswoutgras

SAMENVATTING
overveen - Het Poëziefestival op Elswout is tijdens vorige edities wel eens drukker bezocht dan afgelopen zaterdag. Het regende dan ook nogal al.

VOLLEDIGE TEKST:
De ruim honderd poëzieliefhebbers die de weergoden wél hebben getart, weten - als de regen eenmaal overgaat in onweer en plensbuien - allemaal net een droog plekje te bemachtigen in een van de twee koetshuizen op het landgoed. Daar wordt de voordrachtmiddag vrolijk voortgezet.

Het spits wordt deze middag -georganiseerd door stichting Kleine Revolutie Producties in samenwerking met Staatsbosbeheer - afgebeten door Sylvia Hubers. Er komen overbodige goden voorbij, en Haarlemse klokkenspelen , een geurige meneer en haar natste gedicht als inmiddels vette druppels omlaag komen. Ondanks het weer blijft Hubers opgewekt. Misschien wel omdat haar derde bundel, God gaf ons apparaten in wording is.

Het tweede optreden is ernstiger van toon. Pieter Boskma leest uit zijn bundel Doodsbloei , geschreven naar aanleiding van het overlijden van zijn vrouw. ,,Eigenlijk is er niet iemand de hoofdfiguur in Doodsbloei , maar de rouw in eigen persoon , aldus de dichter, die constateert dat zijn boekjes aardig nat worden.

Die zorg heeft ook Coen van Athenaeum Boekhandel die in zijn kraam de bundels droog probeert te houden.

Als de Amerikaanse dichter, Stephen Frech gelezen heeft, vindt presentator Lucas Hirsch het buiten mooi geweest. In een van de koetshuizen nestelt het publiek zich op banken en strobalen.

Bij wijze van intermezzo speelt violist Suzanne Groot, bekend van Bach in de bagger , de eerste drie delen van Bachs 1ste Partita. Dat wordt dus Bach.bij donderslag .

Van de bosrand klinkt gekwinkeleer. Er ontstaat welhaast een zondags Vroege Vogels-gevoel.

Na de pauze staan onder meer Wayne Miller (VS) en Georgiër David Dephy op het program. Miller klinkt als een college-student uit de film Dead Poets Society . Dephy haakt in bij het Noorse drama waarbij ook een Georgisch meisje van 19 omkwam.

Daar staat dan weer het hilarische optreden van de Brugse dichter Delphine Lecompte tegenover met een overpeinzing over de schuttersvereniging van haar man: ,,Vrouwen mogen hier niet schieten omdat ze te fragiel en te wraakzuchtig zijn. Zij leert ons en passant dat vijzen Vlaamse schroeven zijn. Ze weet zich de lachers op haar hand met teksten als: ,,Ik heb twee opgezette konijnen thuis. In het gedicht heb ik er hazen van gemaakt. Dat klonk beter.

En het gedicht Opwindaapje uit de bundel Verzonnen prooi is ook heel erg mooi.