zaterdag, mei 21, 2011

Ledig House 20 mei 2011


(There is a house).

Het heeft de hele nacht vreselijk geonweerd en geregend en het stopte pas hele vroeg in de ochtend. Het was rond 5 uur in de morgen prachtig buiten. Stil, fris en groener dan groen. De merels waren net wakker en de padden in de vele vijvers hielden het voor gezien. Toen ik uit mijn raam keek was het zo sereen dat ik besloot om toch maar even van de situatie gebruik te maken om nog even te slapen. Toch vroeg op en aan het werk gegaan om vervolgens naar de keuken te wandelen om te kijken wat voor een verrassingen er dit keer weer te vinden waren. Fruit ontbijten is zo fijn! Aardbijen met zwarte bessen en ananas was het deze ochtend. Maar weer een andere variatie bedenken. Ben hard bezig geweest met mijn New York project en ook het tweede hoofdstuk van Freak Show begint vorm te krijgen. ’s Middags even naar het zwembad gewandeld om te kijken of het al schoon was en er werd me verteld dat we morgen mogen zwemmen. Het weer is hier zo verschrikkelijk veranderlijk dat je letterlijk van de regen in de drup stapt. Tijdens de lunch was de zon zo fel dat we in de schaduw moesten gaan zitten, nog geen minuut later verschenen er weer regenwolken en was het plots een graad of 5 minder warm en vervolgens brak er een hels onweer los met een regenbui waar je niet lekker van wordt. Als klap op de vuurpijl vielen er ook nog eens hagelstenen uit de lucht die zo groot waren als knikkers. Welkom in up state New York.

Aan het begin van de avond arriveerden er weer een handvol interessante gasten, schrijvers, uitgevers en scouts. Dat gaat een mooi weekend worden. Ook nog even met Tim een wandelingetje gemaakt en de varkens gedag gezegd. Op naar het dinner! Bye, bye! (Dat geldt ook voor het gedicht hier beneden).

Nr. 20.

Dichter, de weduwnaar slaapt met het gipsbeeld van zijn overleden echtgenote

De veganist met zijn maag buiten zijn lichaam. De kunstenaar boos, allen. En jij?

Wat jij uit de borst van jouw moeder dronk maakt je angstig

maakt je een arme duivel, maakt je een roekeloze nachtbraker

met een broos lichaam

Alleen een einde is rond van getal, deining het constante kloppen van de scheepsmotoren

Het roepen van de meeuwen in de lucht boven de haven, je huis je warme vrouw

mijn angstloze kom toch naar zee

Slaap in plaats van te eten dieper, vaster, echter. Achter iedere speelse, lichtvoetige dromen lijken complexe, dynamische verhoudingen met de werkelijkheid schuil te gaan

Er gebeurt zoveel tegelijkertijd dat je alleen maar toeschouwer kan zijn. Je leven een ei

een bubbel waar je een gat in wilt krabben om naar binnen te turen. Aan deel wilt nemen

Lucas Hirsch