zaterdag, mei 14, 2011

Ledig House 13 mei 2011


(On the road).

Vandaag is een dag van berusting. Het weerbeeld is veranderd en het zal gaan regenen. Weer of geen weer, het blijft hier prachtig. Vanochtend vroeg op om een rondje te joggen om vervolgens na het ontbijt meteen aan het manuscript te werken. Er zit schot in en gedicht voor gedicht lijkt het een verhaal te gaan worden. Ik worstel al tijden met het probleem dat ik niet precies weet hoe ik de bundel in ga delen en vandaag schoot de oplossing door mijn hoofd. Waar een rondje joggen al niet goed voor is.

Vanmiddag een goed gesprek gehad met Nicola over onrust in je donder, energie en een positieve levenshouding, zaken waar ik veel mee bezig ben op dit moment. Ben aan het einde van de middag gaan wandelen en heb een prachtige kei gevonden die nu als gadget op mijn bureau prijkt. Ik wandel meestal even de prachtige beeldentuin in dat op het grondgebied van Omi ligt. Erg inspirerend en vooral kalmerend. Bergop, waar het huis ligt, langs de appelbloesems gewandeld en gefascineerd naar de bijen staan kijken en tjonge wat ruikt een bloeiende bloesem fijn. Hieronder nog een gedicht dat de bundel niet gaat halen. Pluspunt van afvallende gedichten, de sterke blijven over! Hup, weer aan het werk! Het weekend zal bol staan van nieuwe ontmoetingen met auteurs en uitgevers.

Poëzie

Vandaag ruimt de overheid en masse geiten
Ik wil ook iets anders ruimen, maar dat mag je niet zeggen

Er wordt te veel poëzie gepubliceerd, maar dat mag je niet zeggen
Er zijn te veel Nederlanders die teren op mijn zak, maar dat mag je niet zeggen

Dus we zeggen het niet, we stemmen in stilte
en scharen het onder de noemer tolerante Nederlanders
We houden met z’n allen van onze h-o-m-o-s-e-x-u-e-l-e-n
M-a-r-o-k-k-a-n-e-n en andere m-i-n-d-e-r-h-e-d-e-n, want zo zijn wij
in Nederland totdat hunnie in onze straat komen wonen
en hullie onze banen inpikken

Steek je leuter in een kleuter want het mag van God

Ik staar naar het scherpste mes in de keukenla en ik snijd geen sla
Ik snijd een Tokkie aan stukken en bereid een gedicht
Het restafval dient als kattenvoer, we moeten op de kleintjes letten
Het zijn moeilijke tijden

De gevaarlijke poëzie krijgt u geheel gratis
door uw strot gedouwd. No worries


Lucas Hirsch