zaterdag, mei 14, 2011

Ledig House 12 mei 2011


(You bring light in).

Voor mijn trip naar het Ledig House had ik een aantal boeken ingepakt. Zo lees ik op dit moment The Stories of John Cheever, het Theologisch-politiek Traktaat van Spinoza en ook Gasoline van Gregory Corso. Toen ik in 2002 afstudeerde op een vergelijkende studie tussen The Beat Generation & de Vijftigers was ik eigenlijk al meteen geïnteresseerd in Corso, niet alleen omdat hij een goede vriend was van Allen Ginsberg, maar mede ook omdat hij Ginsberg en Peter Orlovsky kennis liet maken met het beroemde hotel aan de 9 rue Gît-le-Coeur in Parijs. Dit hotel werd later ook wel The Beat Hotel genoemd.

De film Howl, die ik een aantal maanden geleden voor een spotprijsje op Amazon kocht, refereert helaas niet aan The Beat Hotel, wat jammer is omdat de eerste rechtzaak tegen Howl liep toen Ginsberg in Parijs was. Ik vond Howl sowieso tegenvallen, mede omdat ik veel meer verwacht had te zien van de rechtzaak die tot en met de hoge raad is uitgevochten en heel veel heeft betekent voor de vrijheid van expressie in het algemeen en in de kunst de jaren na de zaak Howl. Verder was de acteur die Ginsberg speelt niet de juiste man naar mijn idee, een Amerikaanse non-fictie schrijver in het Ledig House merkte terecht op dat hij James Franco “kitsch” vond. Over het algemeen vond ik Howel best aardig, maar wellicht ben ik te kritisch, beroepsdeformatie wellicht. Daarbij vind ik Ginsberg’s “America” veel beter en pakkender. Maar goed, genoeg over Howl.

Had ik al gezegd dat het weer al dagen meezit en dat het iedere dag een graad of 22 – 25 is? Niet allen het weer is prachtig maar de Hudson Vallei staat in volle bloei. Het terrein rond het huis waar ik verblijf in niet alleen een prachtig plaatje, het ruikt ook nog eens geweldig. Daarbij hoor je in de ochtend de bijen in de appelbloesems en in de vroege avond beginnen de kikkers en padden hun paringsritueel tot laat in de avond. Het licht is fantastisch bij zonsopgang en zonsondergang.

Vandaag een kleine road trip gedaan om de Australische schrijver Jacinta Halloran op de trein te zetten in Hudson. Rijden in de VS is geweldig, mede omdat de auto’s hier automaten zijn en iedereen heel ontspannen rijdt. Vroeg in de middag weer aan mijn manuscript gewerkt en zo nu en dan slaat de twijfel toe of de gedichten sterk genoeg zijn om de boodschap te dragen. Onderstaand gedicht kon dit niet en is dus gesneuveld:

"Why did you start drinking again?" one of my aunts asked them once.
"We lost all of our friends," said my grandfather.


-Rebecca Barry-

Gedicht nummer 34.

In een Tom and Jerry tekenfilm krijgt kat Tom een vuist van hond Spike op zijn gelaat geplant
De vuist van hond Spike verdwijnt tot aan zijn pols in de kop van kat Tom
Muis Jerry wijst ernaar en giechelt
Kat Tom ziet sterretjes

Als hond Spike zijn vuist uit het hoofd van Kat Tom haalt laat deze geen gat achter
Zou het gezicht van Kat Tom van gummi zijn?
Zou kat Tom geen kat zijn maar een rubberen afwashandschoen?
Ik denk van niet

Ik denk dat kat Tom van kat is en dat muis Jerry een vuile pisnicht is
en in mijn huishouden met zeven katten geen schijn van kans zou hebben

Het feit dat ik zojuist het woord pisnicht heb gebruikt betekent niet
dat ik een hekel aan homo’s heb
Sterker nog, een aantal van mijn beste vrienden zijn homo’s, dus

Kanker wordt, mede met dank aan onze hipperdiehop vrienden
van De Jeugd van Tegenwoordig, te kust en te keur gebezigd
in het dagelijkse taalgebruik van onze kinderen
Zei ik onze kinderen?
Ik bedoel, jullie kinderen

Begrijpt u mij als ik u zeg dat ik een alley oop backside 180 switch 5-0 heb geland?
Nee? Raar

Begrijpt u iemand die zegt dat; het punt is dus veeleer dat de roep om meer engagement zoals ze nu opklinkt typisch een beslommering van de in zichzelf verzonken culturele elite is (zoals voorheen — en tegenwoordig hier en daar nog steeds — 'de vermenging van hoge en lage cultuur' naar voren werd geschoven als een ernstige relativering van het elitaire karakter van kunst in het algemeen — terwijl die vermenging in werkelijkheid een fetisj was en is van juist de hoogculturele elite en van enkel hen). Het is een elite die al geruime tijd met zichzelf geen blijf meer weet. Ze is zozeer het roer kwijt dat ze lijdt onder angst voor haar eigen elitisme en aan de lopende band pleidooien houdt voor precies het tegendeel van wat ze voorstaat. Ja? Raar

Omdat ik gedichten schrijf ben ik een intellectueel
Omdat ik een intellectueel ben behoor ik tot een minderheid
Minderheden moeten hun mond houden in Nederland en
Nederland wordt geregeerd door het grauw
Het grauw leest geen gedichten. Moeilijk man die poëzie, pooh hey!
Gedichten zijn voor intellectuelen
Intellectuelen zijn dichters en dichters lezen dichters

Was u altijd voor kat Tom of voor muis Jerry in hun strijd op leven en dood?
U kunt nu kiezen. De lijnen zijn nu gesloten!
We nemen geen gevangenen

Lucas Hirsch


Straks even mijn nieuwe skateboard uitproberen en een heuveltje zoeken om te down-hillen. Voor nu adieu en de groeten.