maandag, november 29, 2010

Ronelda S. Kamfer



Ronelda S. Kamfer
, eerlijk gezegd kende ik haar niet voordat Stichtinggenoot J. mij haar in de schoot worp met de mededeling dat ik dit maar moest lezen. En lezen doe ik haar! De vorige keer dat ik onder de indruk was van iemand, was dat met Sirkka Turkka's; De Hond Zingt in zijn Slaap. Nu word ik van mijn sokken geblazen door Kamfers; Nu de Slapende Honden. Als je dit weet te schrijven ben je voor mij nu al een grote:

Waar ik sta


Nu zit ik aan tafel
met de vijand van mijn voorvaderen
Ik knik en groet beleefd
maar
ergens diep van binnen
weet ik waar ik sta

Mijn hart en hoofd staan open
en zoals welopgevoede mensen
lachen en eten we samen
maar
ergens diep van binnen
weet ik waar ik sta

Uit: Nu de slapende honden, uitgeverij Podium, 2010 Amsterdam

Ronelda, als je dit leest, deze is voor jou:

Lucas Hirsch - dode hond slaapt


It seemed that everything that ever happened to him
had begun with some hound or other’s aimless yapping.

- Nelson Algren-


er komt zoveel verdriet uit het huis
dat we aan een kant de deur dicht doen
het erf schoon spuiten

voor het raam zat op moeders arm
het vermoeide kind dat knikkebollend
tegen slaap vecht

te slappe nekspieren zeg je
jaknikkers tot ze het weten
dan rechten ze de rug