dinsdag, november 30, 2010

Hans Faverey

“Nu, twintig jaar na het overlijden van Hans Faverey, ligt er niet alleen een staalblauwe, gebonden editie van zijn volledig werk, maar verschijnt er in Nederland bovendien weinig poëzie van jonge dichters die niet aantoonbaar door Faverey is beïnvloed of zich juist tegen hem verzet. Helemaal dood is de dichter dus niet."

Aldus Yra van Dijk in het NRC Handelsblad van 19 november j.l. Ik denk dan meteen, wat een ouderwets gedachtegoed houdt deze mevrouw erop na, maar dat begrijp ik wel, ze heeft er immers voor gestudeerd en ze heeft waarschijnlijk goed opgelet tijdens de colleges die gingen over generaties dichters die graag ruzie maakten met generaties na zich en / of voor zich, etc. (De Vijftigers, Zestigers, de Maximalen, etc.) Verzet de huidige generatie dichters zich nog tegen dichters uit andere generaties? En wat is een dichter uit een andere generatie eigenlijk? Ik bedoel de laatste groep dichters die zich ergens tegen verzette was de groep van de Maximalen. Ruim twintig jaar later heb ik nou niet het idee dat er op dit moment überhaupt al gesproken wordt van een (nieuwe) generatie, ik bedoel, wie zijn dat dan? Namen wil ik horen! Namen mevrouw van Dijk! En tot welke stroming behoort deze generatie? En sterker nog, tegen wie verzetten zij zich dan? Naar mijn idee is het idee dat (jonge) dichters zich verzetten tegen andere dichters een achterhaald concept, zeker in het poëzielandschap waarin we ons nu bevinden waarin iedereen eigenlijk zijn eigen gangetje gaat en dat niemand daar moeite mee heeft, ik bedoel, Harmens leeft naast Wigman, leeft naast Wijnberg leeft naast Starik, etc. Individualisme voert de boventoon en dat is gezien de tijdsgeest ook wel te begrijpen. De IK staat centraal en dient zich zodoende te ontwikkelen. Niets mis mee en het werkt, ik heb zelden tot nooit een poëziebijeenkomst gehad waar dichters elkaar de tent uit vechten. Dat wil niet zeggen dat het geen leuke taferelen zou opleveren als het wel het geval zou zijn, ik bedoel, er zijn veel dichters die wel een zwarte band in het een of ander hebben, zo heb je Thomas Möhlmann met een band in iets, en Ilja Leonard Pfeijffer, als je die nou eens in de ring zou zetten…… dan heb je, jawel! Gevaarlijke poëzie! Daar zijn we weer!

En wat beïnvloeden betreft, alle dichters die ik lees beïnvloeden mij, sterker nog, alle kunst die ik lees, bekijk en ervaar beïnvloedt mij, om het nog maller te maken, alles in mijn omgeving beïnvloedt mij, of is dat een ouderwetse en achterhaalde gedachten? Yra van Dijk zal het wel weten denk ik. Faverey is voor mijn een dichter die ik graag lees, niet meer en niet minder.