zondag, april 11, 2010

Het Grote Jeroen Ligter Interview





De laatste jaren heb ik regelmatig geblogt over ene J.L. te A. Een vriend die ik al een jaar of 20 ken. Deze J.L. te A. heeft me de afgelopen jaren heel veel goede muziek-tips gegeven. Niet als bandjes al bekend waren of hip, nee, als hij ze weer ergens had gezien in een kleine zaal van Paradiso, on the road in San Diego of ergens in weet-ik-veel-me-niet. Zo staat mijn Ipod vol met muziekjes die J.L. te A. heeft aangeraden en ik moet eerlijk zeggen dat hij er verstand van heeft. Wie is deze Stig van de muziek? Hieronder een kort interview met J.L. te A. die ook wel Jeroen Ligter heet. Jeroen speelt o.a. in de nu al legendarische Amsterdamse band The '76 Giant Tiger Hooch en tourde de laatste jaren een aantal keer met Benjamin Winter & The Make Belief langs de West Coast van de VS.

Bio Jeroen

Burgerlijke staat:
Getrouwd met Sophie van Willigen
Geboortedatum:
12 november 1976
Huidige woonplaats:
Amsterdam, Nederland
Geboorteplaats:
Laren, Nederland
Politieke voorkeur:
je moer
Geloofsovertuiging:
Johnny Jordaan en Tante Leen


1. Maak een lijst van de 25 belangrijkste platen van de afgelopen 60 jaar.

Dit is een hufter want hoe stel je 25 platen samen uit 60 jaar muziek geschiedenis!
Wat ik heb gedaan is het volgende; sinds enkele jaren heb ik besloten geen cds meer te kopen maar mij te focussen op vinyl, hierbij heb ik voor mijzelf het doel gesteld alleen maar platen te kopen die echt maar dan ook echt de moeite waard zijn voor mij, want ik wil geen plaat in mijn kast die slechts een enkel tof nummer heeft! Nee, het moeten knallers zijn die je de hele plaat doen uitzitten. Om deze reden heb ik mijn 25 tofste platen uitgezocht die op dit moment geniaal zijn:

- Tom Waits: Closing Time (1973)
- Minor Threat: Complete Discography (1989)
- Ryan Adams: Heartbreaker (2000)
- The Rolling Stones: Exile on main st. (1972)
- Arhetha Franklin I Never Loved a Man the Way I Love You (1967)
- Howlin Wolf: Moanin' in the Moonlight (1958)
- Santogold: Santogold (2008)
- Fugazi: Repeater (1990)
- John Coltrane: A Love Supreme (1964)
- Miles Davis: Kind of Blue (1959)
- Lee Morgan The Sidewinder (1964)
- The Afghan Wigs: Gentlemen (1993)
- Pavement Crooked rain crooked rain (1994)
- The Ramones Ramones (1976)
- Lee Moses: Time and place (1971)
- De La Soul: Stakes is high (1996)
- The Specials: The specials (1979)
- Bruce Springsteen ( Born to Run Born to Run (1975))
- The Beastie Boys: Check your Head (1992)
- Sufjan Stevens: Illinois (2005))
- Bob Dylan: Blood on the tracks ( 1975)
- The Lemonheads: it’s a shame about ray (1992)
- Neil Young: After The Gold Rush (1970)
- The Shins: Oh, Inverted World (2001)
- The Smiths: the queen is Dead (1986)

2. Geef aan waarom de top 5 de top 5 is.

Die heb ik niet, dit zijn platen die ik allemaal even goed vind en onmisbaar vind in mijn collectie. Daarnaast zit ik niet op de kunstacademie waarbij je alles moet onderbouwen!
Maar in het kort:

- Ryan Adams: Heartbreaker. Omdat het mij nog elke keer raakt, deze hele plaat is briljant. De productie is authentiek maar met een verrot randje, je hoort dat de plaat zo live mogelijk is opgenomen en dat er weinig overdubs zijn gebruikt, het klinkt als een 1 geheel en als 1 verhaal. Ik vind het zijn beste plaat terwijl het niveau van al zijn platen erg hoog is moet ik kiezen en kies ik voor Heartbreaker. Ryan Adams is een op zichzelf staand talent die zeker in de toekomst nog een meesterwerk gaat afleveren!

- The Afghan Wigs: Gentlemen.
Dit is puur jeugd sentiment, mijn eerste show die ik ooit in een club heb gezien en een van de eerste tapes die ik gelijk suf draaide. Echt een jaren ‘90 band waarbij gierende gitaren, waanzinnig goede melodieën en een half valse zang mij deed inzien hoe soulvol The Wigs wel niet zijn. Ik ben lang naar deze plaat op zoek geweest maar heb voor redelijk veel geld een originele persing op de kop kunnen tikken! Dit is indie music zoals het hoort waarbij de noodzaak om deze plaat te maken voelbaar is vanaf het begin tot et eind!

- Minor Threat. De agressie en oprechtheid van een paar DC kids vastgelegd op tape. Dit is in mijn ogen de enige hardcore punk plaat die er toe doet! Snelle goede en korte liedjes crap opgenomen en uit volle noodzaak gespeeld!Er zijn veel punk/ hardcore bands die een plaat uitbrengen maar dit is wel met de Bad Brains de beste!

- Bob Dylan; Blood on the tracks. Zijn scheidingsplaat waarbij hij weer terug ging naar essentie, liedjes, minimaal bespeeld en prachtige teksten en melodieën. De productie is warm en voelbaar! Voor niet Dylan fans is dit een goede instap plaat!

- Lemonheads: Its a shame about ray. Evan Dando is een briljant liedjesschrijver. Hij zat met deze plaat wel op zijn hoogtepunt. Een plaat vol met hits en echt hele goede simpele, goed geproduceerde liedjes, ik kan hier als het moet een maand lang naar luisteren zonder dat het een moment verveeld.

3. Wat is de grootste hype van dit moment in muziekland waar we en masse intrappen als simpele zielen.

Dat zijn er teveel, door de intreding van de digitale revolutie is het aanbod in troep toegenomen en is het echt zoeken naar parels, die zijn er echt wel maar het is de troep die overheerst, waar vroeger een hype een goede kans had om een gedegen en goede carrière te worden is dit aan het vervagen, het is snel rammen, meevaren op een hype en je zakken vullen! Wel moet ik zeggen dat ik het anders ervaar nu dan jonge mensen. Het punt is ik ken het allemaal al en vind nieuwe orkestjes meestal slappe aftreksels van oudere bands maar voor een jong iemand kan ik mij voorstellen dat een nieuwe ripp off van iets een openbaring voor diegene kan zijn. maar goed hypes die ik echt niet snap zijn de volgende!


Na Interpol en de hele Joy Division hype vallen we al bijna 10 jaar in herhaling met allemaal kutbands (in mijn ogen) denk hierbij aan de volgende:

- MGMT, waardeloos niet talentvol coke snuivend tuig uit NYC. 1 goede hit vult de plaat en voor de rest wordt imago gebruikt om jonge mensen te belazeren met middelmatige liedjes gespeeld met een typische jaren ‘80 I dont care/ fuck you look. Dit orkest lacht zich suf om alle aandacht, het is ze gegund maar god wat hoop ik dat het snel klapt!

- Vampire Weekend, deze gasten zijn een complete ripp off van de Innovators (Talking heads). Totaal niet boeiend, slappe liedjes en een kut houding. 1 hit is tof (a punk) en zelfs die verveeld mij al na 3 sec. Het is de hit van de laatste 2 jaar maar ik snap er niets van want het is te glad, te netjes en te gemaakt, er zit geen ziel in deze plaat. Ook weer NYC. Dat is namelijk een hype: Brooklyn/ NYC! Als je een gitaar vast kan houden en je kunt een liedje maken en je komt uit Brooklyn en je speelt of 16de maten gecombineerd met afro beats en dat in combinatie met Paul Simon achtige melodieën ben je binnen!


- De Drums. Ook weer een hippe band uit NYC. Waardeloos, complete Erasure achtige ripp off gespeeld door talentloze homo’s in te strakke broeken, ook hier ontbreekt de ziel!

Eigenlijk kan ik wel doorgaan met het opsommen van bandjes die een hype zijn maar het zijn er teveel naar mijn idee.
Ik vind dat het gebrek aan noodzaak om toffe muziek te maken te hoog is, het gebeurt uit hype, uit de zoektocht naar de roem maar niet uit noodzaak iets moois te creëren, we lopen achter de feiten aan en innoveren niet of voeren de stijl niet op de juiste manier uit door gebrek aan talent. De muziek wereld draait om imago, marketing & sales en dan pas de muziek! Middelmatigheid voert hoogtij dagen en dat hoor je op alle fronten, de zogenaamde muziek kenners werken in een poule met poep waarbij men niet meer kritisch is op het totaal overzicht. Daarbij krijg ik het gevoel dat ze pluggen voor de hype (ik was eerst gevoel) en niet voor talent. Ik krijg het niet in mijn systeem dat mensen die verstand horen te hebben een band als the drums als redders van de industrie zien! Het is allemaal shit waarbij er niet meer naar de inhoud wordt gekeken. Het niveau van goede bands is in mijn ogen te klein maar gelukkig is er nog genoeg wat wel tof is!

4. Waarom is deze hype niet meer dan een hype.

Zie bovenstaand!


5. Welke bandjes heb je de laatste tijd gezien die het de komende jaren gaan maken op bijvoorbeeld Pinkpop en / of Lowlands en waarom?


- Surfer Blood, The Drums, Fleet Foxes, Gaslight Anthem, Local Natives, Soft Pack, Marina and the Diamonds, The Low Anthem, Dr Dog, Fools Gold, etc......

Waarom? Omdat het hip is en omdat dit orkestjes zijn waarbij de pers wegloopt, ik vergeet er nu nog en shitload maar laat ik het zo zeggen, bands met het juiste vieze imago, denk hippe snor, scheiding, strakke broek, keyboards, die komen er wel!


6. Welke bandjes hebben na hun hype geen deuk meer in een pakje boter gespeeld?

Local Natives (bakken er niets meer van), XX (bakken er niets meer van), The Big Pink, The Ting Tings, The Strokes, Death Cab For Cutie, Maximo Park, The View , eigenlijk alles met synths, strakke broeken en kutliedjes.

7. Welke bandjes van de laatste tijd moeten we heel hard bij het grofvuil zetten en waarom?

Op dit moment haat ik The Drums het meest! Waardeloos maar waar ik ook niet meer mee lastig gevallen wil worden zijn
Rigby, C-Mon & Kypski, Caro Emerald, Klaxons, Valerius, Diggy Dex, Akward I, De Staat, Mayor Hawthorne. Maar goed dit is allemaal persoonlijke smaak natuurlijk!

8. Waarom moet Jeroen Ligter een eigen platenlabel beginnen en wie zou hij direct tekenen?

Ik wil helemaal geen label, ik wil mooie muziek luisteren die mij raakt!
Maar als ik een label zou hebben en een zak geld zou ik op dit moment de volgende bands op mijn rooster hebben!
- The soft pack
- Band of horses
- Cold war kids
- My morning jacket
- Damian dorado
- Pink Mountain Tops
- The Constantines
- The National
- The Pains of Being Pure at Heart
- The Gaslight Anthem
- M Ward
- Jessica Lea Mayfield
- Lia Rose
- White Denim
- Deer Tick

Je ziet het dit zijn allemaal geen nieuwe orkestjes, die raken mij dus niet! Maar ik zou orkesten tekenen die op zichzelf staan, schijt hebben aan trends en doen wat ze zelf willen omdat het ze raakt, beschikken over talent om korte krachtige popliedjes te maken en die het allemaal niet te serieus nemen! Bands die het doen omdat ze muziek willen maken die zij tof vinden en niet omdat ze de x factor willen hebben!

Het is zoeken, maar die bands zijn er en die bands zijn de moeite waard! Kortom: bands die of echt heel goed geluisterd hebben naar het verleden en het op een waanzinnig goede manier innoveren of op zich zelf staande talenten waarbij je voelt dat de liedjes eruit vloeien! Dat is muziek en dat is speciaal en niet de natnekken die niets kunnen maar wel kunnen lullen!

Muziek is een apart ding en dit is slechts een mening van een amateur! Het zuur!!