dinsdag, februari 16, 2010

Allen Ginsburg, mag dat??

Vannochtend las ik het nu volgende (tenenkrommend slechte) stuk tekst op NRC.nl:

zaterdag 13 februari 2010 door Coen van Zwol
Howl is een mompelaar

Ik had me vooraf voorgenomen aan elke van de 26 competitiefilms in Berlijn een postje te wijden. Dat gaat niet lukken, maar ik doe mijn best.

Howl nu, van het Oscarwinnende documentaireduo Epstein & Friedman. Homorechten is hun ding: ze maakten de vals grappige, soms wat larmoyante en prekerige The Celluloid Closet en The Times of Harvey Milk. Howl is hun eerste speelfilm: onderwerp is Allen Ginsburg, het icoon van de Beat Generation, en diens beroemde, invloedrijke Howl.

U weet wel: I saw the best minds of my generation destroyed by
madness, starving hysterical naked,
dragging themselves through the negro streets at dawn
looking for an angry fix … enzovoorts, enzovoorts, op gedragen toon lees de rest hier.

Epstein & Friedman weven vier draden samen: Ginsberg die zijn gedicht voordraagt in een rokerig beatnikcafé in San Francisco anno 1955, het obsceniteitsproces tegen Howl in 1957, de dichter die op tape zijn leven en acceptatie van zijn eigen homoseksualiteit recapituleert, en een (matige) animatiefilm van Howl.

Werkt het? Een beetje, maar ‘t meandert en ‘t windt niet erg op. Epstein & Friedman zijn sterk in exposé, niet in drama. We leren van alles over de context van Howl en Ginsberg, maar zelfs de rechtzaak wegens obsceniteit is merkwaardig bloedloos – de officier van justitie is geen schuimbekkende inquisiteur, eerder een kansloze sukkel.

Epstein & Friedman legden na afloop uit dat hun script 100 procent berust op rechtbanktranscripties, uitspraken van Ginsberg etc: een collage van echt uitgesproken teksten. Je zou zeggen: had dan gewoon weer een documentaire gemaakt.

Het kernprobleem, zo lijkt me, is dat er nauwelijks conflict is in Howl. Het had voor de hand gelegen Ginsberg te plaatsen tegenover een benauwende, stijve, vervreemdende cultuur van de jaren vijftig. Dat had ik verwacht, zeker toen ik las dat Epstein & Friedman acteur John Hamm, beter bekend als Don Draper uit Mad Men, hadden gecast als advocaat van Ginsberg. Maar nee, Ginsburg en zijn vrienden functioneren in een cocon, er is geen werkelijke dreiging van buiten of tegenspraak. Wacht maar tot deze film op tv komt, zou ik zeggen.


Zoals u ziet heeft Coen het telkens over Allen Ginsburg, best pijnlijk, vooral als je de wijsneus wilt uithangen... NRC, mag dat? (Vannochtend was het volgens mij nog slechter gesteld en is Coen gaan wissen, maar niet grondig genoeg).