zondag, januari 24, 2010

Recensie door Jeroen Dera

Stond ik gisteren te grasduinen bij de bladenstand van Athenaeum in Amsterdam, kwam ik er achter dat het december nummer van de Poeziekrant een recensie over tastzin had geplaatst. Dat zijn leuke ontdekkingen, al zeg ik het zelf.

Jeroen Dera heeft naar mijn idee de bundel erg goed gelezen en zegt er een aantal zeer zinnige dingen over, echter, hij slaat totaal de plank mis met de volgende observatie:

"..., en sommige typische slamgedichten had Hirsch beter voor op het podium kunnen bewaren. Neem de strofes:

figaro figaro friseur
vijf mannen zingen samen

het vet lekt langs de kin van de weiman
het vet lekt langs de kin

de dwaling langs de balzak
de dwaling langs de zak

Tijdens een slam zullen zulke melodietjes het goed doen, maar op papier blijft er niets van heel."

Duidelijk is dat Jeroen wat informatie is gaan lezen over mij en mijn werk en ergens gelezen heeft dat ik wel eens aan een slam heb mee gedaan (de laatste was 5 jaar geleden) en dus denkt dat ik nog steeds aan het slammen ben of een slammer ben. Allereerst ben ik nooit een slammer geweest, maar heb ik wel eens mee gedaan aan een slam hier en daar. Verder heb ik ook nog nooit speciaal voor een slam een gedicht geschreven, het feit dat het gedicht heel ritmisch is, betekent niet dat het dus een slamgedicht moet zijn. Dat het een fijn gedicht is om voor te dragen, is een ander verhaal. Misschien was het leuk geweest als Jeroen me even had gebeld om een aantal feiten juist te krijgen, zo staat er plots pertinente onzin in zijn verder zeer uitgebalanceerde en goed geschreven recensie.

Verder maakt hij aan het einde van zijn tekst de fout door mij een tweede generatiekind te noemen, terwijl hij weet dat mijn vader van vijftig is, dus dat maakt mij een derde generatiekind.

Anyhoe, ik ben blij dat Jeroen een goede recensie heeft geschreven, maar hij zou wel voor de volgende keer zijn feiten wat beter op een rijtje moeten hebben.