dinsdag, januari 19, 2010

NRC - Poëzierecensie, telt u mee?

Toen ik van de zomer in de rij stond voor het condoleanceregister op de begrafenis van Simon Vinkenoog, raakte ik in gesprek met dichter Hélène Gelèns over het gebrekkige aanbod van poëzierecensies in het NRC Handelsblad. We waren het roerend met elkaar eens dat het NRC hard faalde wat betreft het aantal poëzierecensie dat wekelijks te lezen valt in het ooit eens zo mooie Boekenkatern van deze krant. Ik bedoel, een aantal jaren terug besloot ik een abonnement te nemen op het NRC juist vanwege de Cultuurkatern dat de krant in de aanbieding had op vrijdag. Ik kon niet wachten om de krant uit de deur te grissen en te kijken welke bundel er besproken werd. Helaas was het het laatste jaar heel hard achteruit gehold, wat ons betreft. De poëzierecensie is een uitstervend ras in het NRC.

Voor ons stond Carla Boogaards die zich geamuseerd omdraaide en even even een praatje maakte en lachend meldde dat de meneer die naast haar stond (weet zijn naam niet meer, iemand een clue??) verantwoordelijk was voor de Boeken/Cultuur bijlage van het NRC. Hij deelde uiteraard niet onze mening en protesteerde met het tegenargument dat er die vrijdag nog een grote recensie in de krant had gestaan over het verzameld werk van Heinrich Heine of Goethe (ben het even kwijt). Tja, maar die is dood was ons antwoord, waarom wordt er geen aandacht besteed aan nieuwe bundels van levende dichters, was onze wedervraag. Waar zijn de recensies gebleven? Het was plots tijd om het condoleanceregister te tekenen en na zijn handtekening gezet te hebben liep meneer mokkend weg, Carla zwaaide nog even met een dikke glimlach op haar gezicht. Die discussie is vaker gevoerd, dacht ik.

Als je er goed over nadenkt is het eigenlijk best raar dat het NRC zo weinig meer doet aan poëzierecensies. Ik heb begrepen (correct me if I am wrong) dat er tussen de 80 en 100 bundels per jaar verschijnen. Dan zou je dus verwachten dat er iedere week wel een recensie in het NRC zou staan, zoals vroeger, maar nee dus! Voor de wekelijkse poëzierecensies moet je naar Vrij Nederland, Trouw en De Groene. Goede zaak trouwens.

Ik heb besloten om op dit blog bij te houden hoe veel weken achtereen het NRC GEEN poëzierecensie heeft geplaatst van nieuwe, nog levende of net (zeg 10 jaar) overleden dichters.

We leven volgens de agenda in week 3 en hebben afgelopen week GEEN poëzierecensie in het NRC gehad op vrijdag. Telt u mee? (Mocht ik ernaast zitten, mailt u dan even??)

En dat is 1.