vrijdag, september 11, 2009

Nazi's, glazen melk en honkbalknuppels



Wat zal ik zeggen over Inglorious Bastards die ik gisteren heb gezien? Ik wist het niet toen ik uit de bios rolde en ik weet het nog steeds niet helemaal. Het eerste hoofdstuk, want de film is wederom in hoofdstukken ingedeeld, een techniek die Quentin Tarantino graag gebruikt, is geniaal en een van de nare Nazi hoofdpersonen drukt meteen zijn stempel op de sfeer die de film voor de rest aanhoudt. Ik moet zeggen dat ik het geweldig vind dat Tarantino alle regels voor het maken van films over de Tweede Wereld Oorlog aan zijn laars lapt, maar het geweld had voor mijn gevoel iets minder expliciet aanwezig mogen zijn (de zaal vond het prachtig, maar snapte de verwijzingen naar andere films weer niet), enfin ik ben iewat in verwarring achtergelaten. Nu blijkt Inglorious Bastards losjes af te stammen van het origineel uit 1978 dat de titel The Inglorious Bastards draagt. Dus. Zeker de moeite waard, maar zou 'm nogmaals moeten zien op DVD.