donderdag, augustus 20, 2009

R.I.P. Suus & Bobje

Het kan verkeren, schreef ooit een dichter. Zo ook in mijn leven. Schreef ik gisteren ochtend nog dat ik een mooie dag voor de boeg zou hebben, kreeg ik 10 minuten na het plaatsen van het bericht op mijn blog een telefoontje van mijn lief dat Bobje, die voor een routine check bij onze dierenarts was afgeleverd, zo onder de stress zit dat het niet verantwoord is om Bobje in leven te houden. Daarbij waren de nierwaarden van Bobje dusdanig slecht dat ze waarschijnlijk heel veel pijn moest hebben. Alle vreugde stroomde letterlijk mijn lijf uit en was opslag somber. Bobje is gisteren overleden. We hebben Bobje een kleine maand in huis gehad en we hadden mooie plannen met Bobje, helaas mocht het niet zo zijn. Mijn somberheid had ook te maken met het feit dat we nog geen week geleden kat Suus in hadden moeten laten slapen. Suus is 9 jaar geleden bij mijn lief komen wonen toen hij al redelijk op leeftijd was (schatting toen was 10 jaar). Suus woonde in de container bij het werk van mijn lief en scharrelde zijn maaltje bijelkaar in de Waardepolder te Haarlem. Hij had altijd kittens bij zich die hij beschermde. Suus kwam op een dag alleen opdagen en toen heeft mijn lief besloten Suus te kat-nappen en mee naar huis te nemen. Suus heet Suus omdat hij met kittens in de weer was en mijn lief automatisch dacht dat het een vrouwtje was. De dierenarts moest heel hard lachen en zei tegen haar of ze ooit zo'n grote vrouwtjes poes had gezien. Suus was rond de 7 kilo en was the man in de buurt. Hij tikte iedereen van het dak als he moest, hij vocht grizzly bear-style, hij ging dan op z'n achterpoten staan en liet zich dan vervolgens op zijn vijand vallen om hem kompleet te strippen of zoals gezegd van het dak te gooien. Tot het moment dat hij zijn hoektanden verloor. Toen is hij met pensioen gegaan. Suus was mijn grote vriend en was ontzettend zachtmoedig naar de rest van onze katten. Hij kwam altijd even knuffelen en kijken of het goed met ons ging. Suus was op en woog geen 3 kilo meer, hij is in mijn handen gestorven en dat doet pijn. Bobje en Suus, het gaat jullie goed. Until we meet again!