dinsdag, mei 05, 2009

One of those days

Het is nu al een rare en drukke week. Zondag weer ouderwets kilometers gemaakt voor de poezie. Eerst naar vriend ACG in Eindhoven om een glaasje appelsap te drinken op het verschijnen van zijn debuut. Toen als een malle door naar Hilversum om bij KINK fm met Leon Verdonschot te praten over mijn nieuwe bundel en mijn meegebrachte muziekjes. Ik ben nog steeds opzoek naar een linkje om de uitzending na te luisteren, dus als iemand weet hoe ik dat moet doen, hoor ik het graag. Enfin, het was super gezellig en vooral de tweemansformatie uit Denemarken 'Murder' was een succes bij zowel Leon als de grote baas van KINK die na het horen van een van de nummers meteen de studio kwam binnen rennen om te vragen wat het was dat hij net had gehoord. Ook Jessica Lea Mayfield viel lekker.

4 mei is een rare dag en vooral 's avonds hangt er altijd een rare sfeer in mijn leven. Na 20.00 uur is er altijd veel oorlogsellende op de tv te zien in de vorm van ieder jaar herhaalde oorlogsfilms, series, docu's en interviews met overlevenden. Nadat ik een aangrijpende documentaire over twee fotoboeken uit Auschwitz had gezien zapte ik langs Der Untergang en bleef ik vervolgens hangen bij Patrick in Uruzgan. Ik was stomverbaasd over hetgeen ik te zien en te horen kreeg. BNN interviewer Patrick ondervroeg een groepje niet al te snuggere Nederlandse militairen over een vuurgevecht dat ze hadden gefilmd. Je zou denken dat de heren militairen toch ietwat beduusd zouden zijn over hetgeen er plaats had gevonden. Zo vertelden ze dat er waarschijnlijk 4 enemy kills waren. Maar helaas, de mannen vonden het allemaal erg gaaf, kicken en het mooiste wat er was. Er was ook een militair die graag meer incidenten wilde meemaken. Ja! Dat vonden de rest van de mannen ook! Pardon? What the fuck! dacht ik. We zijn toch in Afghanistan om bruggen te bouwen, scholen te stichten etc......?? Louter enthousiaste en schietgrage Hollandsche knullen. Echter, wat mij plots opviel was een blonde militair die stilletjes in een hoek sigaretjes aan het roken was. Hij had de bekende thousand-yard stare (zie foto) in zijn ogen en vertelde doodleuk in de camera dat hij op z'n 5e tour was.... Ik laat het aan u over om te bedenken hoe moeilijk het is om deze mensen weer op te nemen in de burgermaatschappij.



Ik vroeg me zijdelings af of ze ook zo'n lol in oorlogje spelen hadden gehad als ze met hun trigger happy fingers in Stalingrad hadden gezeten, yum! lekker schieten man! tof! of in de loopgraven langs De IJzer. Ik schaamde me diep.

Later die nacht werden mijn lief en ik onaangenaam verrast door kat Dante die plots dusdanig ziek werd dat we naar de dienstdoende dierenarts moesten. Taxi gebeld, naar de nachtarts, onderzoekje gedraaid, Dante opgelapt en weer naar huis om weer om 06.00op te staan om te gaan werken. Een aantal overuren opvragen zat er niet in omdat het totaal geen zin heeft uit te slapen aangezien de aannemer weer om 07.00 op de stoep staat om het huis te pimpen.

Morgen een hele verdrietige dag. Een nichtje van mij en haar lief hebben net hun pas geboren kindje verloren. Morgen is de begrafenis.