donderdag, maart 12, 2009

Boekenballen, corpsballen & Matthijs van N.

Ik mocht naar het Boekenbal op een ‘rest-kaartje’. Mijn uitgever (De Arbeiderspers) had heel erg z’n best gedaan om ‘gewone’ kaartjes voor me te regelen, immers, mijn achternaam is Hirsch (Hert in het Duits), mijn tweede bundel verschijnt zaterdag en ik houd enorm van dieren…(totaal verkeerde redenatie om te mogen natuurlijk). Anyhoe, het CPNB vond mij niet belangrijk genoeg om me uit te nodigen en gaf mijn kaartjes liever aan Matthijs De Wereld Draait Door van N. + vrouw/vriendin + kinderen (2x)/neefjes, weet ik veel. Zoals gezegd heeft De Arbeiderspers toch een kaartje voor me kunnen husselen en daar ben ik ze heel erg dankbaar voor, want het Boekenbal was buitengewoon leuk!

De avond begon al goed toen ik met Bas B. om 20.30 uur in de rij ging staan om naar binnen gelaten te worden. Om mee heen stond een keur aan bekende mensen en de camera’s snorden er lustig op los. Ik stond ingeklemd tussen Simon V. en zijn vrouw Edith, schreeuwlelijk Bart C., Remco C., Matthijs Wat Doe Ik Op het Boekenbal van N. en nog een berg aan semi-bekende Nederlanders.

Om mij heen werden er interviews gedaan, foto’s gemaakt en camera’s gericht. Iedere keer als Bas B. en ik ons eindelijk in de buurt van een camera hadden gemanoeuvreerd, draaide deze weg omdat we geen Matthijs De Wereld Draait Om Mij van N. waren. Jammer. Wat nog veel vervelender was, was dat ik het verkeerde kaartje had. Ik werd pas om 22.00 uur verwacht en kwam er dus niet in, niet!! Ik dus weer exit via dezelfde rode loper waar het nu pas echt druk was geworden, heel gênant allemaal. Ik ben toen maar in Eijlders gaan zitten om een beetje in de sfeer te komen en dat lukte goed. Toen ik binnen kwam vond ik een mooi plekje aan de bar alwaar ik een aantal kopjes koffie nuttigde. Voor ik het wist was ik omsingeld door een dispuut corpsballen, dat er lustig op los tetterde. Ik leek in een aflevering van De Lullo’s van Jiskefet beland te zijn. Dat kwam goed uit want ik botste later die avond tegen Herman K. op die me vriendelijk toeknikte dat het allemaal ok was.

Over corpsballen gesproken, toen ik eindelijk binnen was gelaten struikelde ik over een berg cameramensen die Beau van Erven D. stonden te interviewen. Beau trok zijn ik ben een malle corpsbal routine uit de kast en wist de mannen en vrouwen van de toegesnelde pers ruim 15 minuten de boeien. Knap, eerlijk is eerlijk. Beau is altijd Beau gebleven en dat siert Beau. Toen ik in 1995 het lumineuze idee had opgevat om lid te worden van het Amsterdamsch Studenten Corps was Beau tijdens mijn ontgroening ‘zangcommissaris’. Oftewel, Beau leerde ons allerlei liedjes en dat deed hij toen erg vermakelijk. Dus.

Eenmaal binnen begon het grote zwerven. Eerst beneden alwaar ik Filemon W. de hand mocht schudden. Hij wist te vertellen dat hij net een bundeling van zijn Viva columns had gepubliceerd. Hij was samen met de presentator van Het Klokhuis Bart M.

Bas B. en ik vervolgden onze wegen en belandden uiteindelijk op het Ajax terras vanwaar je over het Leidseplein uit kan kijken en een prima uitzicht hebt op het mooiste gebouw van Amsterdam, u raadt het al, het Hirsch gebouw. Op het Ajax terras was het aardig toefen. Hier stonden de rokers, en rokers zijn gezellig! Op het Ajax terras mocht ik de handen schudden van Menno W., Frank S. (die vissen in zijn borstzak had zitten die hij graag aan de katten op mijn t shirt wilde voeren), Esther Naomi P., Vrouwkje T. Saskia de J. die er prachtig uitzag!! en Buddingh-winnaar Willem T. die steevast deed alsof hij niet wist wie ik was, terwijl hij mij een tijdje terug op een bundelpresentatie bij De Arbeiderspers haarfijn wist uit te leggen dat hij niet bij De Arbeiderspers in het fonds opgenomen kon worden omdat ik er was gedebuteerd. Lullig voor je Willem. Je zou denken dat De Arbeiderpers altijd plek heeft voor goede dichters.

Enfin, naarmate de avond vorderde werd het steeds gezelliger. Zo stond ik plots met Rudi F. over petten te babbelen en kreeg ik van Tommy W. een ouderwets lesje voordringen bij de bar voor gevorderden gepresenteerd. Zo langzamerhand werd het tijd om de laatste trein naar Haarlem te pakken. Deze vertrekt om 01.30 uur en weg is weg. Best jammer dat we niet het einde van de avond mee hebben gemaakt want de meeste bezoekers zaten rond de tijd van ons vertrek al redelijk in de olie, zoals Beau dat zo mooi zou zeggen.

Al met al was het een hele geslaagde avond. Wel jammer dat er verhoudingsgewijs zo weinig auteurs waren en zo ontzettend veel bobo’s en mensen waarvan je denkt wat doen die hier. Ik noem een Hans van M. (met schoorsteen/drankorgel Connie P.), Matthijs Ik Ben Te Veel Op De Buis van N. + aanhang???? en Hedy d’A. etc. etc. etc. Wel moet ik zeggen dat ik erg teleurgesteld was dat ik Harry De Neus M. niet heb gezien. Dan was mijn Boekenbal helemaal ‘echt’ geweest, ‘rest-kaartje’ of niet. Het was geweldig!