woensdag, januari 28, 2009

Nieuwe stadsdichter gezocht

Geweldig! Hulde, hulde en nog eens hulde! Ik kreeg zojuist het onderstaande krantenbericht onder mijn neus geschoven en wat blijkt? We krijgen eindelijk een nieuwe stadsdichter! De wethouder heeft de huidige stadsdichter George Moormann gevraagd twee of drie namen aan te dragen. Het moet iemand zijn die al gepubliceerd heeft en in een literair tijdschrift heeft gestaan, aldus de ex-Stadsdichter. Poi, het gaat moeilijk worden als je als Haarlemse dichter aan bovenstaande kriteria moet voldoen.

En wat verstaat Moormann eigenlijk onder gepubliceerd? Ikzelf denk dan aan een bundel bij een gerenomeerde uitgeverij, maar dan zou Moormann nooit stadsdichter hebben kunnen zijn. Publiceren dus. In de Tina? het Haarlems Dagblad, de Vara gids? Publiceren kan ook op een blog, website, forum etc. Als we uitgaan van een gerenomeerde uitgever kan ik je de kandidaten voeren: Bies van Ede (sympathieke gast, kan ook in combinatie met Het Ampzing Genootschap), Sylvia Hubers (Zeg ja! tegen Sylvia!), John Schoorl (rock on!), Bas Belleman of ikzelf. Als we een rijtje gepubliceerden moeten maken kunnen we alle Haarlemse (amateur)dichters kandidaat stellen (dat zijn er heel veel). Zo kan je de kliek die elke maand in De Waag bijeenkomt om naar elkaar te luisteren kandidaat stellen, lijkt me trouwens erg leuk, dan hebben we De Dichters van De Waag als Stadsdichters, zeg maar een man of 20-25. Het Ampzing als Stadsdichters lijkt me ook geweldig. Enfin, ik ben benieuwd wie ome Moormann heeft voorgedragen gezien er volgens hem:

Er is veel kinnesinne hier'', zegt Moormann. ,,Daarin heeft Hirsch gelijk. Af en toe is het een slangennest. Een beetje samenwerking zou in Haarlem niet misstaan.''

Pardon? dacht ik toen ik dit las, ken je die van de pot die de ketel... etc.? Als je het volgende beweert dan voed je juist deze kinnesinne(?):

Vertegenwoordigers van Haarlemse literaire kringen als Woorden in de Waagschaal, Een Kleine Revolutie of The Irrational Library zijn nauwelijks of niet vertegenwoordigd, waarschijnlijk omdat de stadsdichter zich wat hoog ('dichters in Haarlem denken dat je poëzie schrijft met een glaasje wijn en een blokje kaas erbij') boven het poëtische gepeupel pleegt te verheffen.


Ik heb Moormann vaak horen zeggen dat hij graag samen zou willen werken met Kleine Revolutie Producties en/of mij, ik heb echter nooit iets van hem mogen vernemen en dat is jammer want hij maakt een puik tijdschrift.

Enfin, wie het ook gaat worden, ik hoop dat er veel glaasjes wijn, blokjes kaas en gedichten worden genuttigd, niveau of niet, who cares! En oh ja, 5200 euro?????? Wat de neus! Waar is dat geld naar toe gegaan als ik zo vrij mag zijn?

Ik sluit af met een gedicht dat ik toegezonden kreeg van P.M. Delèfre, hulpstadsdichter van Haarlem. Wacht eens even.......

DE VERKIEZING

Er moet een nieuwe komen, sprak de Wethouder.

Ja, er moet een nieuwe komen, bevestigde de ex-Stadsdichter.
Maar niemand kan natuurlijk tippen aan mijn persoontje.

Jouw termijn zit er op, riposteerde de Wethouder.

Je kunt die termijn ook nog eens stilzwijgend verlengen,
opperde de ex-Stadsdichter. Merkt niemand iets van.

Nee, dat zal niet gaan, bromde de Wethouder.
Jij bent het nu al vier jaar geweest.
We hebben echt een nieuwe nodig.
Weet jij er een?

In Haarlem? Hahaha, lachte de ex-Stadsdichter.
In Haarlem denkt men dat je poëzie schrijft
met een glaasje wijn en een blokje kaas er bij.
Zo werkt het niet.

Zelf heb ik eigenlijk geen verstand van poëzie,
erkende de Wethouder.
En dichters ken ik ook niet.

Dat geeft niet, antwoordde de ex-Stadsdichter.
Je kent mij toch?

Nou ja, ik heb natuurlijk wél verstand van pegels,
herstelde de Wethouder.

Hm, pegels, eigenlijk ook best een poëtisch woord,
stelde de ex-Stadsdichter. Ik kan daar overigens nog wel
wat van gebruiken. Van die pegels. Als ik je niet ontrief.

Kun jij me een advies geven, vroeg de Wethouder.
Ken jij misschien wat dichters die we kandidaat kunnen stellen?
Of laten we het volk deze keer kiezen?

Neen, neen, niet het volk, schrok de ex-Stadsdichter.
Want dan wordt het iemand die piano speelt met twee vingers.

Goed, we zullen zien, trok de Wethouder een rookgordijn op.

Dan blijf ik gewoon 'Stadsdichter buiten dienst',
concludeerde de ex-Stadsdichter. Want net als bij
een Amerikaanse president is dat toch een functie
voor het leven.

Toen hieven ze gezamenlijk het glas.


P.M. Delèfre, hulpstadsdichter van Haarlem 2009






Nieuwe stadsdichter gezocht
Haarlems Dagblad

24 januari 2009 zaterdag

George Moormann bepleit waardig opvolger: 'Geen verlengstuk van de VVV'

SAMENVATTING
Haarlem - Haarlem krijgt een nieuwe stadsdichter. Op 29 januari, landelijke gedichtendag, maakt cultuurwethouder Chris van Velzen de kandidaten bekend. Hoeveel kandidaten hij op het oog heeft en hoe de keuze gemaakt wordt, dat wil hij nog niet kwijt. Er komt een vorm van volksraadpleging, maar een heel circus optuigen, nou nee.

VOLLEDIGE TEKST:

Zo heel geheimzinnig is het niet, ,,Maar anders heb ik niets meer op de landelijke gedichtendag te vertellen'', aldus Van Velzen die de spanning een beetje wil opvoeren. De wethouder heeft de huidige stadsdichter George Moormann gevraagd twee of drie namen aan te dragen.

Bij de aanstelling op 14 februari 2004 van George Moormann beloofde het college de gemeenteraad de volgende keer de stad bij de keuze te betrekken. ,,Aan die belofte doe ik recht. Mijn voorstel maakt het Haarlemmers mogelijk de door hun gewenste stadsdichter kenbaar te maken.'' Het zal een week of twee, drie duren alvorens uitgekristalliseerd is wie de titel 'stadsdichter' verdient, denkt van Velzen. ,,Begin maart kan Moormann het dichterstokje overdragen.''

De wethouder staat een dichter voor ogen die in het culturele klimaat van Haarlem past, een dichter van niveau. ,,Geen sinterklaasrijmelarij.'' Daarnaast zoekt hij het in de breedte. ,,Moormann deed ook veel meer dan zes gedichten per jaar. Zo'n stadsdichter moet een beetje ambassadeur van Haarlem zijn. Dit jaar stelt Haarlem zijn monumenten centraal en in het tweede kwartaal is de 'Nationale dag van de parken'. We hebben hier prachtige parken, het Frederikspark, de begraafplaats aan de Kleverlaan, ook bijna een park, het Ripperdapark. Ik kan me voorstellen dat de dichter daar iets mee doet, of wanneer op 10 november hier in Haarlem de 'Kunststad van het jaar' wordt gekozen - wie weet kunnen we die titel prolongeren -, dat vraagt om een gelegenheidsgedicht.''

George Moormann vindt het kies om niet prijs te geven wie hij heeft aanbevolen. ,,Ik heb kwaliteit aangedragen'', verzekert de stadsdichter. ,,Het moet iemand zijn die al gepubliceerd heeft en in een literair tijdschrift heeft gestaan. Geen mensen die met twee vingers piano spelen.''

Moormann wenst zich een waardige opvolger, breed gedragen door de bevolking. Bij het ambasssadeurschap maakt hij een aantekening. ,,Het moet niet meer lofdichter worden dat stadsdichter, geen verlengstuk van de VVV. Zo'n dichter moet niet alleen enthousiast over de goede dingen van de stad dichten maar ook een harde noot durven kraken.'' Daarin mag het stadsbestuur niet benauwd zijn. Hoe beter het bestuur, hoe beter de narren.''

De directeur van uitgeverij De Zingende Zaag heeft het stadsdichterschap vijf jaar lang met plezier vervuld. De opdracht was zes gedichten per jaar te leveren, het werden er wel honderd, vertelt Moormann. Bij het feestje begin maart waarop de scheidend stadsdichter plaats maakt voor zijn opvolger, hoopt hij de feestelijke uitgave van zijn gedichten te kunnen presenteren, ,,en anders later dit jaar.''

De poëet wordt ' stadsdichter in buitengewone dienst'. ,,Want net als de Amerikaanse presidenten, dat is toch een functie voor het leven.''

Nederland telt ruim dertig stadsdichters, al dan niet onbezoldigd. De Haarlemse stadsdichter krijgt euro5200 per jaar.