woensdag, januari 28, 2009

Aan alles komt een einde

Aan alles komt een einde, zo ook aan de klucht die de verkiezing rond het DDV-schap is geworden. Woensdagavond gaan we horen wie het is geworden. Gaat het iets uitmaken voor de poëzie in het algemeen? Ik hoop het, maar ik denk niet dat de gemiddelde Nederlander na bijvoorbeeld 4 jaar Bruinja weet wie Bruinja is, laat staan dat ze weten dat hij DDV is. (En/of dat de gemiddelde Nederlander überhaupt weet dat we een DDV hebben). Niet dat Bruinja (of de rest van het soeppie) niet zijn/haar best gaat doen, daar twijfel ik geen seconde aan, maar poëzie blijft nou eenmaal 'moeilijk' en ontoegankelijk voor de gemiddelde Nederlandse ziel.

Waar is het DDV-schap dan wel goed voor? Nou voor een hoop geschrijf, ge*an*er en gesmoezel (hoop niet dat de burgemeester van Amsterdam hier moeilijk over gaat doen* (zie tekst van F. Starik beneden...)). Ook is het goed voor de persoonlijke bundelverkoop van de betrokken dichters, wat weer fijn is voor hun portemonnaie. In plaats dat een dichter gemiddeld 500 bundels verkoopt (en dat is al ruim geschat) zullen de DDV kandidaten denk ik nu 501 bundels verkopen.

Alle gekheid op een stokje, ik hoop dat de nieuwe DDV na zijn/haar verkiezing niet op zijn/haar gat gaat zitten maar doorgaat met het promoten van poëzie. Het zou zo mooi zijn als bijvoorbeeld de NPS eens een mooie documentaire maakt over een Nederlandse dichter of de stand van zaken in de Nederlandse poëzie omdat de NPS denkt dat er wel publiek is dat zit te wachten op een dergelijk programma omdat iedereen in Nederland zich plots bezighoudt met poëzie omdat de DDV zo lekker bezig is, enfin......

Waar we trouwens niet lekker bezig mee zijn in Haarlem is het aanstellen/kiezen van een nieuwe Stadsdichter. We zijn nu al 27 dagen Stadsdichterloos in Haarlem en de ex-Stadsdichter van Haarlem, George Moormann veklapte mij laatst dat alles in kannen en kruiken was en dat de nieuwe (lees: ouwe???) Stadsdichter in Haarlem snel bekend gaat worden. Het lag aan de gemeente, ze waren wat laks en net echt geïnspireerd om snel een nieuwe Stadsdichter aan te wijzen. Ik zou zeggen: leer van Bruinja's campagne en kom rap op de proppen met een long-list!!



TEKST OVERGENOMEN VAN DE WEBLOG VAN F. STARIK

*dinsdag 3 januari 2006

IN JOUW OGEN BIJVOORBEELD

Erik Jan Harmens is een bankemployee, hij doet iets belangrijks met geld, voor zijn brood, zijn vrouw en zijn twee kinderen. Hij bewoont een rijtjeshuis in Landsmeer en bestuurt dagelijks een Volvo V70 van recent bouwjaar door de file op weg naar zijn werk en weer terug. In zijn vrije tijd schrijft hij verschrikkelijke gedichten.

Het leek het gemeentebestuur van Amsterdam een goed idee om Harmens zo’n gedicht te laten schrijven, dat hij dan mooi zou komen voordragen op de nieuwjaarsreceptie van de Gemeente Amsterdam, opdat de toespraak van de Burgemeester over armoede, en dat er 14 cent voor de armen beschikbaar zou komen, zou worden opgeleukt met een gedicht, en Erik Jan Harmens aanvaardde de opdracht en schreef een verschrikkelijk goed gedicht.

Dat maakt het gedicht nog niet minder verschrikkelijk.

DIT MIJN STAD

ik kan de dood zien in de ogen van mensen
in jouw ogen zie ik bijvoorbeeld de dood

zie voor het volledige gedicht www.erikjanharmens.nl

De inzet van het gedicht is precies de inzet die hem als dichter kenmerkt. Het is een, hoe zal ik het zeggen, een indrukwekkend gedicht. En een dapper gedicht. Stel je voor. Je bent een dichter, en ze vragen je de nieuwjaarsreceptie van de Burgemeester in het Concertgebouw te versieren met een gedicht. Daar sta je, en je bijt het verbouwereerde publiek toe: ik kan de dood zien in de ogen van mensen in jouw ogen bijvoorbeeld zie ik de dood.

Wat had ik graag de gezichten van de ambtenaren gezien, de dampende stilte, die zou volgen op die woorden. Terwijl de Burgemeester juist zo diep bewogen van de armoe heeft gepredikt. We zijn er om gerustgesteld te worden. En deze dichter stelde niet gerust.

Ik neem mijn hoed af en maak een buiging voor de dichter, die niet voor de verleiding bezweek om een braaf versje te schrijven, leuk, zo, mooi hoor, goed gezegd. Het gedicht werd door de organisatie geweigerd om de regel de burgemeester smoezelt alles komt goed en hijst de driekruizenvlag. Zei de organisatie. Dat het om die regel gaat.

Over tot de orde van de dag.


# geplaatst door uw Starik @ dinsdag, januari 03, 2006