vrijdag, mei 16, 2008

Perdu perdu

Toen ik rond 2002 mijn eerste gedichten op papier zette en ook voor het eerst de podia beklom om mijn werk te laten horen, betrof het vaak de podia die vrij toegankelijk en dus meestal slam-podia of poëzieslagen waren, was er een klein clubje mensen dat zich absoluut niet in wilde laten met dit platte vermaak. Zij haalden hun neus op voor deze groep plebejers die zich dichters durfden te noemen. Nieuwsgierig als ik was naar dit elitaire clubje mensen, toog ik zo nu en dan naar hun burcht op de Kloveniersburgwal. Ik woonde immers om de hoek en wilde natuurlijk ook wel eens ‘echte’ dichters aan het werk zien.

De eerste avond dat ik er was werd ik aangesproken door een medewerker van Perdu, die ik voor het gemak even K. noem, wat ik kwam doen en of ik ook iets met poëzie had. Ik vertelde K. dat ik inderdaad wel eens een gedicht schreef en dat ik een collectief had opgericht (De Residentie) met een aantal dichters. K. wilde namen horen en vertelde me dat hij nog nooit van deze mensen had gehoord en waar hij ze dan wel niet van had moeten kennen. Ik vertelde hem dat we wel eens optraden in Festina Lente, Ruigoord, Zaal 100 etc. Het werd me al snel duidelijk gemaakt dat K. en Perdu niets te maken wilde hebben met dat soort poëzie. Juist, dacht ik. Dat is duidelijk.

Eerlijk is eerlijk, ik ben zo nu en dan bij Perdu naar binnen gewandeld omdat ik sporadisch een goede programmering kon ontdekken tussen het hoge poeha-gehalte dat Perdu tentoonspreidt, maar het blijft een hoop gebakken lucht wat er over het algemeen gebeurt en wordt gepredikt. Ook heb ik er een keer mogen optreden en ik voelde me ook zeer vereerd op dat moment. Ik heb daarna ook eens meegedaan aan een Van Ostaijen project wat uitliep op een fiasco, ik wacht nog steeds op een boek dat er zou komen. Maar goed.

Met dit in mijn achterhoofd was ik dan ook erg verbaasd toen ik mijn mail vandaag opende en de nieuwsbrief van Perdu ontving waarin o.a. het hier onderstaande bericht stond, ik hoop dat K. en de rest van de redactie een mooie avond zullen hebben.

Woensdag 21 mei
Amsterdams Studenten Festival, discipline poëzie

Met: Menno Wigman, Pom Wolff, e.a.

Aanvang 20.00 u.

De jongste generatie Nederlandse dichters kun je moeilijk tam noemen. Podiumbeesten zijn het, en poëzie is tegenwoordig ook echte podiumkunst. De dichtkunst heeft altijd een beetje een imago gehad van onbegrijpelijke moeilijkdoenerij, iets voor eenzame zolderkamerintellectuelen, maar de laatste jaren zoeken de Nederlandse dichters meer en meer de spotlights. Poëzie gaat opeens samen met groepsoptredens, landelijke kampioenschappen poetry slam en zelfs rap. Genoeg te beleven dus.

Wil jij weten of de laatste lichting studentendichters ook uit podiumbeesten bestaat? Kom dan op woensdag 21 mei naar Theater Perdu. Vanaf 20.00 tot 23.00 uur treden er tal van poëtisch aangelegde studenten op, de beste dichters uit de groep van dertig die zich heeft aangemeld. Degene die de deskundige jury, bestaand uit onder andere Menno Wigman en Pom Wolff, voor zich weet te winnen, heeft gegarandeerd publicatiemogelijkheden in het vooruitzicht. Kom dus je medestudenten aanmoedigen en vind uit wat de nieuwste dichtkunst te bieden heeft!