dinsdag, december 18, 2007

Guido van de Werve - De Hallen Haarlem

Guido van de Werve - De Hallen Haarlem

(Prijswinnende ijsbreker-film van kunstenaar Guido van de Werve vanaf 1 december te zien in De Hallen Haarlem).

Onlangs kocht De Hallen een aantal werken aan van beeldend kunstenaar Guido van de Werve. De website van De Hallen zegt er het volgende over, en ik nu even dit:

Ik ben onder de indruk van het werk van Guido van de Werve. Eerder dit jaar zag ik een andere film van de maker waarin hij zelf de hoofdrol speelde. Dit keer was hij te zien op het noordelijkste puntje van de noordpool waar hij een etmaal lang met de zon mee, dus met de dag mee om zijn as draait. Nu is de film “Nummer acht – Everything is going to be alright” te zien. Hieronder staat een veel betere beschrijving te lezen over deze film. Het enige dat ik kwijt wil over deze film is dat het zo ongelofelijk veel vragen opwerpt tijdens het kijken dat ik er serieus wakker van heb gelegen. Je ziet de kunstenaar op een poolvlakte lopen en achter hem volgt een enorme ijsbreker op een meter op 10 – 15.

Misschien moet u maar gewoon even gaan kijken, want naast het werk van Guido van der Werve heeft curator Xander Karskens ook werk van Andrea Fraser, Kelley Walker en Erik van Lieshout, en van Luuk Wilmering tentoon gesteld.

De Hallen toont naar mijn idee ook deze keer weer dat het een neus heeft voor wat er gaande is in de kunstwereld.

Dit is wat de website van De Hallen heeft te zeggen:

De ontroerende en spectaculaire film “Nummer acht – Everything is going to be alright” van de jonge kunstenaar Guido van de Werve wordt van 1 december 2007 tot en met 2 maart 2008 doorlopend vertoond in De Hallen Haarlem. Vooral voor dit werk, en voor “Nummer zeven – The day I didn’t turn with the world” ontving van de Werve onlangs de Volkskrant Beeldende Kunst Prijs 2007.

Als enige museum heeft De Hallen Haarlem (onderdeel van het Frans Hals Museum) reeds werken van van de Werve aangekocht, waaronder enige maanden geleden “Nummer 8”. In die film loopt de kunstenaar als een kwetsbare gestalte over de bevroren poolzee, op tien meter afstand gevolgd door een imposante ijsbreker. Met de blik op oneindig vervolgt hij stoicijns zijn pad, terwijl onder zijn voeten de barsten in het ijs schieten.

De film blijft branden op het netvlies van de kijker: waar de ijsbreker eerst een enorme dreiging vormt voor de eenzame wandelaar, lijkt hij later juist een indrukwekkende beschermengel van deze nietige mens te worden.

De jury rekent dit werk nu al tot de klassiekers binnen de Nederlandse actuele kunst: “Het heeft de helderheid van Mondriaan”. De werken zijn “een combinatie van de schilderijen van Casper David Friedrich, het werk van Bas Jan Ader en de films van Charlie Chaplin.”