dinsdag, oktober 23, 2007

Nog een keer 13 september

Nog een bericht over de zeer geslaagde eerste Word Lounge: Een Kleine Revolutie van 13 september j.l. Daarna weer snel verder met de volgende op 22 november a.s. met o.a. Alfred Schaffer.


Haarlems Dagblad

October 11, 2007 Thursday
HAA Edition

Patronaat-café is 'the place to be'

SECTION: KST/RTV; Blz. 722

LENGTH: 720 words

Even uitblazen na een heftig rock 'n rollconcert? Lekker bijkletsen met vrienden, of collega-muzikanten uit de Haarlemse popscene? Het Patronaat-café mag zich sinds jaar en dag verheugen op een gevarieerd publiek. Het bovenzaaltje is inmiddels gebombardeerd tot het 'derde podium'.

In het voormalige restaurant van het Patronaat-café heeft een kleine revo-lutie plaatsgehad. De tafels en stoelen zijn grotendeels verdwenen. Er is een podium gebouwd dat verlangt naar nieuw talent. De in Haarlem woonachtige dichter Lucas Hirsch is een van de eersten die gebruik heeft gemaakt van de mogelijkhe-den.
Onder de titel 'De kleine revolutie' betraden op een donderdagavond in sep-tember dichters en singer-songwriters de stage. Het ging precies op de manier zoals sommige Haarlemse poëten het graag zouden zien: niet alleen 'droog' voor-lezen, maar juist door de combinatie met liedjes blijft de voordracht ge-varieerd. Patronaat-directeur Rob Stecher peilde ondertussen de reacties bij de aanwezigen, altijd geïnteresseerd hoe de bezoeker de sfeer ervaart.

Het is natuurlijk wel spijtig dat de keuken (met die lekkere hamburgers!) noodgedwongen moest worden gesloten. Concertbezoekers uit andere steden lopen doorgaans via de Kruisstraat naar de Zijlsingel en vinden onderweg dan wel iets van hun gading. Maar zeg nooit 'nooit', is het motto van Stecher. Bij speciale gelegenheden (zoals festivals) bestaat de kans dat er heus wel weer iets te knabbelen valt.

Het op de begane grond gelegen Patronaat-café is rechts van de grote ingang aan de Zijlsingel. Van buitenaf kun je via de ruit de blonde barvrouw Mirre al bezig zien. De wijzen uit het oosten brachten destijds 'wierook, mirre ende goud, ter ere van het kindje, dat alle ding behoudt'. Mirre schenkt maar liefst drie soorten rode wijn, waarvan de verslaggever de Zuid-Afrikaanse kiest. Achter het bargedeelte is een bredere ruimte met een Perzisch tapijtje aangekleed po-dium, waarop veel gratis optredens plaatshebben. Deze avond is het de beurt aan het duo Appie Kim uit Den Haag, dat bestaat uit Natasha (zang en gitaar) en Mar-cel (slagwerk en keyboards). Een soort White Stripes maar dan andersom.

Natasha is een frêle verschijning met zwart haar en veel make up. Met haar roodgelakte nagels bespeelt ze een Fender jazzmaster-gitaar. 'Don't put me on your list of broken hearts', zingt ze. Marcel begeleidt ondertussen met zware slagen op het uit een snare, floor, bas en slechts één bekken bestaande slag-werk.
Een aan een tafeltje gezeten jongeman met een muts op heeft weinig aandacht voor zijn vrienden. Gefascineerd observeert hij Natasha, vooral haar linkerhand waarmee ze onnavolgbare akkoorden speelt. Het zijn het soort 'rare akkoorden' waarmee de goeie ouwe Joni Mitchell ooit veel kritiek oogstte. ,,Er bestaan geen rare akkoorden, ik zoek de akkoorden die bij mijn gevoel passen'', riposteerde Mitchell.
Het Patronaat-café ademt muziek, zoveel is duidelijk. Hier kun je nog verrast worden door rudimentaire rock 'n roll, zoals de idealisten van het eerste uur beoogden, toen begin jaren tachtig het Patronaat werd geopend.

Inmiddels zijn Arno Koel en Thijs Gouwerok het café binnengestapt. Koel is als vele jaren actief als Patronaat-deejay en maakt deel uit van diverse popfor-maties. Samen met drummer Gouwerok speelt Koel basgitaar bij Lake Superior. Dat is de groep rond de uit Haarlem-Noord afkomstige singer-songwiter Jeroen te Loo, die zoveel heerlijke alternatieve country in zijn liedjes stopt. Lake Superior trad al eens op in het Patronaat-café en oogstte toen veel waardering met de ei-gen liedjes, die binnenkort op een album zullen worden uitgebracht. Ook de Neil Young-cover 'Cortez the killer' (met een weergaloze rol voor Danny Lodder op leadguitar) kreeg de handen op elkaar.

De afgelopen jaren zijn niet makkelijk geweest voor het Patronaat en de medewerkers. Inmiddels heeft directeur Stecher de boel weer op de rails. De pi-oniersfase is reeds lang en breed voorbij, de professionalisering dient te worden doorgevoerd. De sfeer is in ieder geval prima. Arno Koel beaamt dat. ,,Het Patronaat-café is the place to be'', stelt hij vast.

Liefhebbers van popmuziek maar ook van gesproken woord dienen dus de Pa-tronaat-programmering nauwlettend in de gaten te houden. Want er staat nog veel moois te gebeuren in het café en boven, op het derde podium.

LOAD-DATE: October 11, 2007

LANGUAGE: DUTCH; NEDERLANDS

PUBLICATION-TYPE: Krant


Copyright 2007 HDC Media B.V. / Haarlems Dagblad
All Rights Reserved